Η επίσκεψη στην Κίσαμο είναι μοναδική εμπειρία. Η γνωριμία με την επαρχία δεν έχει να κάνει μονάχα με το ζεστό και φωτεινό ήλιο, την κρυστάλλινη θάλασσα, τα φαράγγια, την παρθένα γη, την μεγάλη χρονική διάρκεια διακοπών σας στην περιοχή. Η γνωριμία με την επαρχία Κισάμου είναι ταυτόχρονα κι ένα ταξίδι στην μακραίωνη ιστορία της, τον πολιτισμό, την παράδοση, τα ήθη και έθιμα, την φιλόξενη ψυχή των ανθρώπων της....Όσοι δεν μπορείτε να το ζήσετε... απλά κάντε μια βόλτα στο ιστολόγιο αυτό και αφήστε την φαντασία σας να σας πάει εκεί που πρέπει...μην φοβάστε έχετε οδηγό.... τις ανεπανάληπτες φωτογραφίες του καταπληκτικού Ανυφαντή.






Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2020

ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΙΔΗΡΟΥ ΡΑΒΔΟΥΧΑ

 Από μια αφήγηση του Αντώη Πλυμάκη
Ο Μιχάλης Δημ. Βουτσαδάκης είχε φθάσει τέλος του 19ου αι. στην Αμερική και εργάσθηκε για χρόνια σε μίνες μεταλλείων. Αρχές του 20ου αι. ήλθε στην Κίσαμο με την εμπειρία του και όταν πήγαινε στο κυνήγι πεζοπορώντας για ώρες αντιλήφθηκε τις σκουριές του σιδηρομεταλλεύματος και αυτό του έγινε βραχνάς και όνειρο να αποκτήσει τα δικά του ορυχεία. Με ντόπιους εργάτες και πρωτόγονα μέσα άρχισε το σκάψιμο και με εξορύξεις δημιούργησε γαλαρίες και πηγάδια εξόρυξης.
Το 1905 υπέγραψε συμφωνία με τη γαλλική εταιρία ΜΟΝΦΛΥ και με υπεράνθρωπους κόπους έφτιαξε εναέριο λούκι με ξύλα επενδυμένα με λαμαρίνα χονδρή που στηριζόταν σε συρματόσχοινα για να κατεβάζουν το μετάλλευμα στην ακτή για φόρτωση στα πλοία. Δεν χρησιμοποιήθηκε, όμως, για πολύ, επειδή ξαφνική θαλασσοταραχή κατέστρεψε ο κάτω μέρος της φόρτωσης και απογοητευμένος ο Μιχάλης, που είχε βάλει εκεί όλα του τα χρήματα, ξαναγύρισε το 1912 στην Αμερική. 
Όταν οι εργάτες πρωτοέβγαλαν το μετάλλευμα σε βόλους, φώναζαν πως έβγαλαν... πατάτες και αυτό γινόταν στην περιοχή "Αποπλύστρες", που άγνωστο γιατί, είχε ονομαστεί έτσι.
Ο Μιχάλης πήγε και στους Αγίους Τόπους και από τότε τον γνώριζαν ως Χατζημιχάλη Βουτσαδάκη. Πέθανε το 1957 σε ηλικία 87 ετών.
Το 2016* ένας νέος αρχαιολόγος αναστηλωτής ο κ. Χαριτόπουλος Ευάγγελος μας είπε ενδιαφέροντα πράγματα για το μεταλλείο σιδήρου στο Ραβδούχα, δείχνοντας μας μάλιστα οτι υπήρχε και σιδηροδρομικό δίκτυο για την μεταφορά του μεταλλεύματος, αλλά και σπίτια που έμεναν οι εργάτες και ο επιστάτης των μεταλλείων, ψηλά στο Ραβδούχα, όπου τα επισκέφτηκα και τα φωτογράφισα φέτος... 
 *Α' Κισαμίτικο συνέδριο. 
Δεν μένει παρά να βρούμε και τις ράγες..αν και αυτό θα είναι δύσκολο να είναι στην θέση τους μιας και όλο και κάποια κρεβατίνα θα κρατούν στο χωριό.

Υ.Σ * Το Α΄ Κισαμίτικο συνέδριο τέλειωσε το 2016 με πολλούς καλούς ομιλητές, εντούτοις απο κάποια ολιγωρία δεν έχουν βγει ακόμα στην δημοσιότητα οι τόσες καλές εργασίες των ομιλητών...και όλοι περιμένουμε ...4 χρόνια μετά να εκδώσει τα πρακτικά η επιτροπή του συνεδρίου. Πολλά είναι και είναι αμαρτία να πάνε χαμένα.. τουλάχιστον ας τα δημοσιεύσουμε απο δω. (με άδεια φυσικά)

Δεν υπάρχουν σχόλια: