Ο Αλέξανδρος στη μάχη της Ισσού.
Ένα άρτιο αφιέρωμα είδε το φως πρόσφατα με εμπεριστατωμένα επιστημονικά κείμενα αφιερωμένα στο Μέγα Αλέξανδρο (ένθετο ΙΣΤΟΡΙΕΣ εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, 26 Σεπτεμβρίου 2026 "Ο Μέγας Αλέξανδρος, Η Ιστορία, ο Μύθος. το Σύμβολο”.)
Του Κυριάκου Ροδουσάκη (Πρέσβη ε.τ.)
Αλλά και άλλα γεγονότα και μαρτυρίες όπως π.χ.
α) η ανακίνηση τού θέματος τού τάφου τού Μεγάλου Αλεξάνδρου από την αείμνηστη ακαδημαϊκό Κυρία Αρβελέρ λίγο πριν από την εκδημία της
β) η διαρκής επικαιρότητα τής μακρόχρονης αναζήτησης τού τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τήν Ελληνίδα αρχαιολόγο κυρία Καλλιόπη (Πέπη) Παπακώστα στην Αλεξάνδρεια
γ) ή η πρόσφατη, πριν από λίγους μήνες συνάντηση τής Υπουργού Πολιτισμού κυρίας Μενδώνη στην Αθήνα με τον ομόλογό της Υπουργό Πολιτισμού του Ουζμπεκιστάν, ο οποίος ζήτησε την από κοινού παραγωγή ταινίας από τα δύο Υπουργεία με θέμα τη πορεία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Κεντρική Ασία, αποτελούν παραδείγματα τού ενδιαφέροντος και τής γοητείας πού ασκεί πάντα και ακόμη ύστερα από τόσους αιώνες η μορφή και η ακτινοβολία τού Μεγάλου Στρατηλάτη τόσο στα μέλη τής επιστημονικής κοινότητας, όσο και στη λαϊκή φαντασία.
Ειδικότερα θα ήθελα να αναφερθώ στους τίτλους των κειμένων τού παραπάνω αφιερώματος των ΝΕΩΝ τής 26ης Σεπτεμβρίου 2026 για να γίνει αντιληπτός o ζήλος και η διαρκής ιστορική αναζήτηση τού επιστη μονικού κόσμου (ιστορικών και αρχαιολόγων, Ελλήνων και ξένων) γύρω από το ανεξάντλητο θέμα τής τόσο σύντομης„ αλλά τόσο συναρπαστικής ζωής τού Αλέξανδρου.
Τίτλοι θεμάτων ένθετου ΙΣΤΟΡΙΕΣ των ΝΕΩΝ του Σαββάτου 26/9/2026 αφιερωμένου στο ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ (η Ιστορία, o Μύθος, το Σύμβολο)
1) ΕΙΣΑΓΩΓΗ Δ.
2) *Ο Αλέξανδρος και η δημιουργία ενός νέου κόσμου* Αγγελικής Κοτταρίδη δρος Α,Κ. Επίτιμης Εφόρου Αρχαιοτήτων
3) *Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ* τού lan Worthington Επίτιμου καθηγητού Αρχαίας Ιστορίας Πανεπιστήμιο Macquarie Σίδνεϊ
4) *ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ* Των Ηρκου καί Στάντη Ρ. Αποστολίδη.
5] *ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΕΝΟΣ ΨΗΦΙΔΩΤΟΥ. Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΙΣΣΟΥ ΠΟΜΠΗΙΑ * του Παναγιώτη Π. Ιωσήφ Επιστημονικού Διευθυντή. Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Ένα άρτιο αφιέρωμα είδε το φως πρόσφατα με εμπεριστατωμένα επιστημονικά κείμενα αφιερωμένα στο Μέγα Αλέξανδρο (ένθετο ΙΣΤΟΡΙΕΣ εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, 26 Σεπτεμβρίου 2026 "Ο Μέγας Αλέξανδρος, Η Ιστορία, ο Μύθος. το Σύμβολο”.)
Του Κυριάκου Ροδουσάκη (Πρέσβη ε.τ.)
Αλλά και άλλα γεγονότα και μαρτυρίες όπως π.χ.
α) η ανακίνηση τού θέματος τού τάφου τού Μεγάλου Αλεξάνδρου από την αείμνηστη ακαδημαϊκό Κυρία Αρβελέρ λίγο πριν από την εκδημία της
β) η διαρκής επικαιρότητα τής μακρόχρονης αναζήτησης τού τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τήν Ελληνίδα αρχαιολόγο κυρία Καλλιόπη (Πέπη) Παπακώστα στην Αλεξάνδρεια
γ) ή η πρόσφατη, πριν από λίγους μήνες συνάντηση τής Υπουργού Πολιτισμού κυρίας Μενδώνη στην Αθήνα με τον ομόλογό της Υπουργό Πολιτισμού του Ουζμπεκιστάν, ο οποίος ζήτησε την από κοινού παραγωγή ταινίας από τα δύο Υπουργεία με θέμα τη πορεία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Κεντρική Ασία, αποτελούν παραδείγματα τού ενδιαφέροντος και τής γοητείας πού ασκεί πάντα και ακόμη ύστερα από τόσους αιώνες η μορφή και η ακτινοβολία τού Μεγάλου Στρατηλάτη τόσο στα μέλη τής επιστημονικής κοινότητας, όσο και στη λαϊκή φαντασία.
Ειδικότερα θα ήθελα να αναφερθώ στους τίτλους των κειμένων τού παραπάνω αφιερώματος των ΝΕΩΝ τής 26ης Σεπτεμβρίου 2026 για να γίνει αντιληπτός o ζήλος και η διαρκής ιστορική αναζήτηση τού επιστη μονικού κόσμου (ιστορικών και αρχαιολόγων, Ελλήνων και ξένων) γύρω από το ανεξάντλητο θέμα τής τόσο σύντομης„ αλλά τόσο συναρπαστικής ζωής τού Αλέξανδρου.
Τίτλοι θεμάτων ένθετου ΙΣΤΟΡΙΕΣ των ΝΕΩΝ του Σαββάτου 26/9/2026 αφιερωμένου στο ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ (η Ιστορία, o Μύθος, το Σύμβολο)
1) ΕΙΣΑΓΩΓΗ Δ.
2) *Ο Αλέξανδρος και η δημιουργία ενός νέου κόσμου* Αγγελικής Κοτταρίδη δρος Α,Κ. Επίτιμης Εφόρου Αρχαιοτήτων
3) *Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ* τού lan Worthington Επίτιμου καθηγητού Αρχαίας Ιστορίας Πανεπιστήμιο Macquarie Σίδνεϊ
4) *ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ* Των Ηρκου καί Στάντη Ρ. Αποστολίδη.
5] *ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΕΝΟΣ ΨΗΦΙΔΩΤΟΥ. Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΙΣΣΟΥ ΠΟΜΠΗΙΑ * του Παναγιώτη Π. Ιωσήφ Επιστημονικού Διευθυντή. Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Καθηγητής Αρχαίας Νομισματικής RadboudUniversity, Netherlands
6) ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΗΣ ΠΛΟΥΤΑΡΧΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ*του Μιχαήλ Πασχάλη Ομότιμου καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας
7) ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ* του Αγγελου Χανιώτη Καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας. Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών Πρίνστον
😎 ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ ΚΑΙ ΙΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΙ ΤΗΣ*! τού Γιάννη
Καλλιοντζή,Επίκουρου Καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας, Τμήμα Ιστορίας καί Αρχαιολογίας ΑΠΘ
9] * ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ. ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΠΕΣΤ
ΣΕΛΕΡ ΣΤΗΝ Δημήτρη Δουλγερίδη
10) *Ο Αλέξανδρος στη μεγάλη οθόνη* τοΥ Γιάννη Ζουμπουλάκη
Με αφορμή όλα τα προαναφερόμενα και με την αέναη επιστροφή στο πάντα ζωντανό αυτό θρύλο τού Μεγάλου Στρατηλάτη, πού μαγνητίζει συνέχεια την ελληνική φαντασία, αλλά και ελληνική υπερηφάνεια, σε καιρούς μάλιστα συλλογικής αμηχανίας ας επιτρέψουν οι φιλόξενες στήλες του defence-point.gr τη κατάθεση και της προσωπικής μαρτυρίας τού υπογράφοντος από την 35ετή υπηρεσιακή του διαδρομή. Γιατί όπου κι αν πήγα υπηρεσιακά, όπου κι αν ταξίδεψα, έτυχε να διασταυρωθούν τα βήματά μου με εκείνα τού Αλέξανδρου, ακόμη και σε μακρινά μέρη πού δεν είχε πατήσει ποτέ ούτε διασχίσει ο ίδιος.
Αλέξανδρος - ΙΡΑΝ- ΤΕΧΕΡΑΝΙ-Ι- ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ (1974-1977)
Κατά την υπηρεσία μου π.χ., ως νεαρός ακόλουθος στην Ελληνική Πρεσβεία Τεχεράνης, (Ιράν 1974-1977) οι Ιρανοί δεν μου μιλούσαν για το Μαραθώνα ή τη Σαλαμίνα αλλά όλοι ρωτούσαν -- ακόμη και ο οδηγός τού ταξί- γιατί ο Αλέξανδρος έκαψε τη Περσέπολη; Άλλοι φωτισμένοι Ιρανοί με μυούσαν στους εμπνευσμένους Ιρανούς εθνικούς ποιητές τους, όπως στο Φερντοσί, ο οποίος, στο περίφημο έπος του ΣΑΧΝΑΜΕ (έπος των Βασιλέων), τιμούσε τον Αλέξανδρο ισότιμα με το Δαρείο, και τον τοποθετούσε στη περσική βασιλική οικογένεια ως βασιλικό αδελφό.
Την ίδια εποχή το διπλανό Αφγανιστάν, βρισκόταν στη παλιά του μορφή, πριν από τη Σοβιετική εισβολή. Δεχόταν επισκέπτες από τη Τεχεράνη, πού ήθελαν να επικοινωνήσουν με μια αυθεντική αρχαία εικόνα ανέγγιχτη από το χρόνο. Το ίδιο διάστημα ο ονομαστός Έλληνας αρχαιολόγος από τη Ρωσία, Βίκτωρας Σαρηγιαννίδης, ποντιακής καταγωγής, εργαζόταν με την ομάδα του στο λόφο Τίλια Τεπέ τού Βόρειου Αφγανιστάν. Σε λίγο, θα ανακάλυπτε τούς περίφημους θησαυρούς της Αρχαίας Βακτριανής (1978) λίγο πριν από τη Σοβιετική εισβολή.(Δεκέμβριος 1979).
Αλέξανδρος, ΙΤΑΛΙΑ -ΡΩΜΗ ΠΟΜΠΗΙΑ ΝΑΠΟΛΙ- (1977-1981)
Η θητεία μου στη συνέχεια ως Γραμματέας στη Πρεσβεία Ρώμης (1977-1981) συνέπεσε με τις μεγάλες ανακαλύψεις τού Μανώλη Ανδρόνικου στη Βεργίνα. Ο ίδιος ο Ανδρόνικος είχε έρθει στη Ρώμη και στο κατάμεστο από Ιταλούς αρχαιολόγους, ιστορικούς, πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους κ.ά. PALAZZOBARBERINI στο κέντρο της Ιταλικής Πρωτεύουσας, αποκάλυπτε με τρόπο μαγικό στο εκστατικό ακροατήριό του, ένα-ένα τα ευρή ματα των βασιλικών τάφων και το ιστορικό της ταφικής αναζήτησής τους.
Ασφαλώς επισκέφτηκα τότε τόσο τη Πομπηία όσο και το Μουσείο της Νάπολης με τον μοναδικό Ψηφιδωτότού ορ μητικού στρατηλάτη Αλέξανδρου πάνω στο βουκεφάλα κατά τη μάχη της Ισσού, όπως βρέθηκε κάτω από τη λάβα τού ηφαιστείου.
6) ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΗΣ ΠΛΟΥΤΑΡΧΙΚΗΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ*του Μιχαήλ Πασχάλη Ομότιμου καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας
7) ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ* του Αγγελου Χανιώτη Καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας. Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών Πρίνστον
😎 ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ ΚΑΙ ΙΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΙ ΤΗΣ*! τού Γιάννη
Καλλιοντζή,Επίκουρου Καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας, Τμήμα Ιστορίας καί Αρχαιολογίας ΑΠΘ
9] * ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ. ΟΤΑΝ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΠΕΣΤ
ΣΕΛΕΡ ΣΤΗΝ Δημήτρη Δουλγερίδη
10) *Ο Αλέξανδρος στη μεγάλη οθόνη* τοΥ Γιάννη Ζουμπουλάκη
Με αφορμή όλα τα προαναφερόμενα και με την αέναη επιστροφή στο πάντα ζωντανό αυτό θρύλο τού Μεγάλου Στρατηλάτη, πού μαγνητίζει συνέχεια την ελληνική φαντασία, αλλά και ελληνική υπερηφάνεια, σε καιρούς μάλιστα συλλογικής αμηχανίας ας επιτρέψουν οι φιλόξενες στήλες του defence-point.gr τη κατάθεση και της προσωπικής μαρτυρίας τού υπογράφοντος από την 35ετή υπηρεσιακή του διαδρομή. Γιατί όπου κι αν πήγα υπηρεσιακά, όπου κι αν ταξίδεψα, έτυχε να διασταυρωθούν τα βήματά μου με εκείνα τού Αλέξανδρου, ακόμη και σε μακρινά μέρη πού δεν είχε πατήσει ποτέ ούτε διασχίσει ο ίδιος.
Αλέξανδρος - ΙΡΑΝ- ΤΕΧΕΡΑΝΙ-Ι- ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ (1974-1977)
Κατά την υπηρεσία μου π.χ., ως νεαρός ακόλουθος στην Ελληνική Πρεσβεία Τεχεράνης, (Ιράν 1974-1977) οι Ιρανοί δεν μου μιλούσαν για το Μαραθώνα ή τη Σαλαμίνα αλλά όλοι ρωτούσαν -- ακόμη και ο οδηγός τού ταξί- γιατί ο Αλέξανδρος έκαψε τη Περσέπολη; Άλλοι φωτισμένοι Ιρανοί με μυούσαν στους εμπνευσμένους Ιρανούς εθνικούς ποιητές τους, όπως στο Φερντοσί, ο οποίος, στο περίφημο έπος του ΣΑΧΝΑΜΕ (έπος των Βασιλέων), τιμούσε τον Αλέξανδρο ισότιμα με το Δαρείο, και τον τοποθετούσε στη περσική βασιλική οικογένεια ως βασιλικό αδελφό.
Την ίδια εποχή το διπλανό Αφγανιστάν, βρισκόταν στη παλιά του μορφή, πριν από τη Σοβιετική εισβολή. Δεχόταν επισκέπτες από τη Τεχεράνη, πού ήθελαν να επικοινωνήσουν με μια αυθεντική αρχαία εικόνα ανέγγιχτη από το χρόνο. Το ίδιο διάστημα ο ονομαστός Έλληνας αρχαιολόγος από τη Ρωσία, Βίκτωρας Σαρηγιαννίδης, ποντιακής καταγωγής, εργαζόταν με την ομάδα του στο λόφο Τίλια Τεπέ τού Βόρειου Αφγανιστάν. Σε λίγο, θα ανακάλυπτε τούς περίφημους θησαυρούς της Αρχαίας Βακτριανής (1978) λίγο πριν από τη Σοβιετική εισβολή.(Δεκέμβριος 1979).
Αλέξανδρος, ΙΤΑΛΙΑ -ΡΩΜΗ ΠΟΜΠΗΙΑ ΝΑΠΟΛΙ- (1977-1981)
Η θητεία μου στη συνέχεια ως Γραμματέας στη Πρεσβεία Ρώμης (1977-1981) συνέπεσε με τις μεγάλες ανακαλύψεις τού Μανώλη Ανδρόνικου στη Βεργίνα. Ο ίδιος ο Ανδρόνικος είχε έρθει στη Ρώμη και στο κατάμεστο από Ιταλούς αρχαιολόγους, ιστορικούς, πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους κ.ά. PALAZZOBARBERINI στο κέντρο της Ιταλικής Πρωτεύουσας, αποκάλυπτε με τρόπο μαγικό στο εκστατικό ακροατήριό του, ένα-ένα τα ευρή ματα των βασιλικών τάφων και το ιστορικό της ταφικής αναζήτησής τους.
Ασφαλώς επισκέφτηκα τότε τόσο τη Πομπηία όσο και το Μουσείο της Νάπολης με τον μοναδικό Ψηφιδωτότού ορ μητικού στρατηλάτη Αλέξανδρου πάνω στο βουκεφάλα κατά τη μάχη της Ισσού, όπως βρέθηκε κάτω από τη λάβα τού ηφαιστείου.
Εκείνη την εποχή είχε κυκλοφορήσει και μια αριστοτεχνική λογοτεχνική παρουσίαση της πορείας τού Αλεξάνδρου από τον Γάλλο συγγραφέα ROGER PEYREFITTE σε μια τριλογία ( La jeunesse d' A]exandre) Η νεότητα τού Αλέξανδρου 1977. Les Conquetes d'Alexandre. Οι κατακτήσεις τού Αλέξανδρου 1979. Alexandr ele Grand Αλέξανδρος ο Μέγας 1981)
Το λογοτεχνικό αυτό χρονικό εμπνευσμένο από τον Αριανό,κ αί τούς άλλους αρχαίου% πού έδινε βάρος εκτός από τα πολεμικά και στά πολιτιστικά δρώμενα της συνοδείας του Αλέξανδρου, αποτελούσε, όπως φαινόταν, *έργον ζωής* ενός συγγραφέα θαυμαστή τού μεγάλου στρατηλάτη. Ο PEYREFITTE μέχρι τότε είχε γράψει μόνο κλασικά γαλλικά αισθηματικά μυθιστορηματα. (romans).
Αλέξανδρος - ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ -ΓΙΟΧΆΝΕΣΜΠΟΥΡΓΚ ΚΕΙΠ ΤΑΟΥΝ-(1981-1984)
Κατά τη θητεία μου εξάλλου ως Γενικός Πρόξενος στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας
Αφρικής ( 1981-1984) πληροφορήθηκα ότι στο Καίηπ-Τάουν ζούσε και έγραφε η MARYRENAULT, συγγραφέας τού βίου τού Αλεξάνδρου (The Nature ofAlexander ) και τού* PERSIANBOY* το πρώτο καθαρά βιογραφικό και το δεύτερο μυθιστορη ματικό. Και στα δύο αναβίωνε πολύ ζωντανά την ατμόσφαιρα περιβάλλοντος, εκστρατείας αλλά και Ψυχολογίας και στάσης τού ίδιου τού Αλέξανδρου.
Το λογοτεχνικό αυτό χρονικό εμπνευσμένο από τον Αριανό,κ αί τούς άλλους αρχαίου% πού έδινε βάρος εκτός από τα πολεμικά και στά πολιτιστικά δρώμενα της συνοδείας του Αλέξανδρου, αποτελούσε, όπως φαινόταν, *έργον ζωής* ενός συγγραφέα θαυμαστή τού μεγάλου στρατηλάτη. Ο PEYREFITTE μέχρι τότε είχε γράψει μόνο κλασικά γαλλικά αισθηματικά μυθιστορηματα. (romans).
Αλέξανδρος - ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ -ΓΙΟΧΆΝΕΣΜΠΟΥΡΓΚ ΚΕΙΠ ΤΑΟΥΝ-(1981-1984)
Κατά τη θητεία μου εξάλλου ως Γενικός Πρόξενος στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας
Αφρικής ( 1981-1984) πληροφορήθηκα ότι στο Καίηπ-Τάουν ζούσε και έγραφε η MARYRENAULT, συγγραφέας τού βίου τού Αλεξάνδρου (The Nature ofAlexander ) και τού* PERSIANBOY* το πρώτο καθαρά βιογραφικό και το δεύτερο μυθιστορη ματικό. Και στα δύο αναβίωνε πολύ ζωντανά την ατμόσφαιρα περιβάλλοντος, εκστρατείας αλλά και Ψυχολογίας και στάσης τού ίδιου τού Αλέξανδρου.
Επιθυμούσα να τη συναντήσω αλλά δεν το έπραξα και το 1983 η Mary Renault πέθανε ενώ ήμουν ακόμα στη Νότια Αφρική. Σκεφτόμουνα πάντως τη συγγραφέα MARY RENAULT σε ένα αμφιθεατρικό σπίτι στο άκρο της Καλής Ελπίδας, εκεί πού χωρίζεται Ατλαντικός από Ινδικό, να γράφει και να ανασταίνει τη ζωή του Αλέξανδρου αλλά και τη ζωή της αρχαίας Αθήνας με τα βιβλία της όπως *The King must die* και *The bull from the Sea* από τη ζωή και τις περιπέτειες τού Θησέα ή π,χ. *The mask of Apollo*. από τη ζωή ενός τραγικού ηθοποιού στην αρχαία Αθήνα.
Αλέξανδρος - ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΜΟΝΑΧΟ - (1989-1993)
Κατά την υπηρεσία μου επίσης ως Γενικός Πρόξενος στο Μόναχο (1989-1993, ύστερα από μια περίοδο υπηρεσίας στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα ) ήταν η εποχή της μεγάλης κρίσης τού Σκοπιανού. Είχαμε οργανώσει μεγάλη πρωτοφανή πορεία στους δρόμους τού Μονάχου (1992) και καταλήξαμε στο κατάμεστο από όλες τις ελληνικές κοινότητες της Βαυαρίας, Ολυμπιακό Στάδιο τού Μονάχου (γεμάτες και οι 12.000 θέσεις του) με συνθήματα για την ελληνική Μακεδονία. Μίλησα ως Γενικός Πρόξενος, όπως και ο Επίσκοπος Δημήτριος αλλά και άλλοι Πανεπιστημιακοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι, οι Γερμανοί και οι ξένοι δεν καταλάβαιναν ακριβώς τα αίτια της ελληνικής κινητοποίησης.
Τότε ακριβώς οργανώσαμε μια έκθεση με το Νομισματικό Μουσείο τού Μονάχου με τίτλο *Η νομισματοκοπία κατά τη περίοδο τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και η επιρροή της στα γειτονικά βασίλεια*. Στο Μουσείο φυλάσσονται 600 νομίσματα της περιόδου τού Αλέξανδρου από τη συλλογή τού φιλέλληνα βασιλέα Λουδοβίκου τού Α, πατέρα τού Όθωνα, Κατά τα εγκαίνια μίλησαν υμνητικά, τόσο για το θέμα της έκθεσης, όσο και για το εκπολιτιστικό έργο του Αλέξανδρου ο Διευθυντής τού Μουσείου και ο επιμελητής της Έκθεσης και οι δύο Γερμανοί εννοείται. Ήταν μια εξαίρετη εκδήλωση, πού διαφώτιζε πλήρως το υψηλό γερμανικό ακροατήριο για την ακτινοβολία τού έργου τού Αλέξανδρου.
Την εποχή εκείνη συνειδητοποίησα επίσης ότι ο Γερμανός ιστορικός DREUSEN είχε εκδόσει τη μεγάλη και για πολλά χρόνια μοναδική βιογραφία του Αλεξάνδρου,(1835) επειδη ήθελε να παρουσιάσει στους Γερμανούς, το πανελλήνιο ενωτικό έργο τού Φίλιππου και τού Αλέξανδρου και όλης της Μακεδονικής δυναστείας, ως παράδειγμα και οδηγό για την επιδιωκόμενη τότε γερ μανική ενοποίηση πού υλοποιήθηκε 3-4 δεκαετίες αργότερα από το Μπίσμαρκ. (1871) Για τον DREUSEN η Χαιρώνεια ήταν το κρίσιμο πρώτο κομβικό ορόσημο της ενότητας του Ελληνισμού υπό τούς Μακεδόνες , ιστορικό πρότυπο και για την επιδιωκόμενη γερμανική ενοποίηση
Αλέξανδρος - ΡΩΣΙΑ-ΜΟΣΧΑ- ΟΥΖΜΠΕΚΙΣΤΑΝ -ΤΑΣΚΕΝΔΗ 1996)
Κατά την θητεία μου ως Πρέσβυς στη συνέχεια στη Μόσχα (1994-1997) είχα την ευκαιρία και την τύχη να γνωρίσω από κοντά και τόν μεγάλο ερευνητή ποντιακής καταγωγής Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη, ο οποίος μου διηγήθηκε ανεξάντλητες ιστορίες από την μακρόχρονη ανασκαφική του πορεία στο Αφγανιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν καθώς και για τίς εκπληκτικές ανακαλύψεις του, των θησαυρών της Βακτριανής. Αλλά και τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να τις διασώσει, αποκρύψει και διαφυλάξει στα υπόγεια τού Μουσείου της Καμπούλ από διάφορους εισβολείς και εμφύλιους πολέμους καθώς και από τούς Ταλιμπάν. Οι θησαυροί ξαναήλθαν στην επιφάνεια το 2003.
Την ίδια εποχή επισκέφτηκα και τη Τασκένδη , καθώς, εκτός από τη Ρωσία, ήμουν διαπιστευμένος και στο Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν και Λευκορωσία.
Αλέξανδρος - ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΜΟΝΑΧΟ - (1989-1993)
Κατά την υπηρεσία μου επίσης ως Γενικός Πρόξενος στο Μόναχο (1989-1993, ύστερα από μια περίοδο υπηρεσίας στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα ) ήταν η εποχή της μεγάλης κρίσης τού Σκοπιανού. Είχαμε οργανώσει μεγάλη πρωτοφανή πορεία στους δρόμους τού Μονάχου (1992) και καταλήξαμε στο κατάμεστο από όλες τις ελληνικές κοινότητες της Βαυαρίας, Ολυμπιακό Στάδιο τού Μονάχου (γεμάτες και οι 12.000 θέσεις του) με συνθήματα για την ελληνική Μακεδονία. Μίλησα ως Γενικός Πρόξενος, όπως και ο Επίσκοπος Δημήτριος αλλά και άλλοι Πανεπιστημιακοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι, οι Γερμανοί και οι ξένοι δεν καταλάβαιναν ακριβώς τα αίτια της ελληνικής κινητοποίησης.
Τότε ακριβώς οργανώσαμε μια έκθεση με το Νομισματικό Μουσείο τού Μονάχου με τίτλο *Η νομισματοκοπία κατά τη περίοδο τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και η επιρροή της στα γειτονικά βασίλεια*. Στο Μουσείο φυλάσσονται 600 νομίσματα της περιόδου τού Αλέξανδρου από τη συλλογή τού φιλέλληνα βασιλέα Λουδοβίκου τού Α, πατέρα τού Όθωνα, Κατά τα εγκαίνια μίλησαν υμνητικά, τόσο για το θέμα της έκθεσης, όσο και για το εκπολιτιστικό έργο του Αλέξανδρου ο Διευθυντής τού Μουσείου και ο επιμελητής της Έκθεσης και οι δύο Γερμανοί εννοείται. Ήταν μια εξαίρετη εκδήλωση, πού διαφώτιζε πλήρως το υψηλό γερμανικό ακροατήριο για την ακτινοβολία τού έργου τού Αλέξανδρου.
Την εποχή εκείνη συνειδητοποίησα επίσης ότι ο Γερμανός ιστορικός DREUSEN είχε εκδόσει τη μεγάλη και για πολλά χρόνια μοναδική βιογραφία του Αλεξάνδρου,(1835) επειδη ήθελε να παρουσιάσει στους Γερμανούς, το πανελλήνιο ενωτικό έργο τού Φίλιππου και τού Αλέξανδρου και όλης της Μακεδονικής δυναστείας, ως παράδειγμα και οδηγό για την επιδιωκόμενη τότε γερ μανική ενοποίηση πού υλοποιήθηκε 3-4 δεκαετίες αργότερα από το Μπίσμαρκ. (1871) Για τον DREUSEN η Χαιρώνεια ήταν το κρίσιμο πρώτο κομβικό ορόσημο της ενότητας του Ελληνισμού υπό τούς Μακεδόνες , ιστορικό πρότυπο και για την επιδιωκόμενη γερμανική ενοποίηση
Αλέξανδρος - ΡΩΣΙΑ-ΜΟΣΧΑ- ΟΥΖΜΠΕΚΙΣΤΑΝ -ΤΑΣΚΕΝΔΗ 1996)
Κατά την θητεία μου ως Πρέσβυς στη συνέχεια στη Μόσχα (1994-1997) είχα την ευκαιρία και την τύχη να γνωρίσω από κοντά και τόν μεγάλο ερευνητή ποντιακής καταγωγής Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη, ο οποίος μου διηγήθηκε ανεξάντλητες ιστορίες από την μακρόχρονη ανασκαφική του πορεία στο Αφγανιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν καθώς και για τίς εκπληκτικές ανακαλύψεις του, των θησαυρών της Βακτριανής. Αλλά και τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να τις διασώσει, αποκρύψει και διαφυλάξει στα υπόγεια τού Μουσείου της Καμπούλ από διάφορους εισβολείς και εμφύλιους πολέμους καθώς και από τούς Ταλιμπάν. Οι θησαυροί ξαναήλθαν στην επιφάνεια το 2003.
Την ίδια εποχή επισκέφτηκα και τη Τασκένδη , καθώς, εκτός από τη Ρωσία, ήμουν διαπιστευμένος και στο Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν και Λευκορωσία.
Στο Ουζμπεκιστάν οι θρύλοι για τον Αλέξανδρο είναι πάντα ζωντανοί και επιδραστικοί καθώς, όπως έλεγαν, ο Αλέξανδρος στα μέρη εκείνα ελάμβανε κάπως όπως έχουμε εμείς τη μορφή τού Αη Γιώργη, προστάτη και παραστάτη, μακριά από κάθε κακό.
Μόλις πρόσφατα, όπως προαναφέρθηκε, πριν από δύο μήνες είχε έρθει στην Αθήνα ο Υπουργός Πολιτισμού τού Ουζμπεκιστάν και ζήτησε, όπως έγινε γνωστό, από την ομόλογό του Υπουργό κυρία Μενδώνη να προχωρήσουν από κοινού σε παραγωγή ταινίας για τη πορεία τού Αλέξανδρου προς τη Κεντρική Ασία.
Ασφαλώς η Υπουργική συνάντηση και το σχέδιο αυτό δεν είναι άσχετο με την ίδρυση πέρυσι Ελληνικής Πρεσβείας στη Τασκένδη και λειτουργία της για πρώτη φορά, κάτω από τη νέα και δραστήρια Πρέσβη κυρία Παρασκευή Τζεβελέκην η οποία και θα εργαστεί, είναι βέβαιοι για τη πραγματοποίηση τού σχεδίου της ταινίας, αλλά και της ανάδειξης όλης της πορείας τού Αλέξανδρου στη Κεντρική αυτή Ασιατική Περιοχή.
Καθώς πάντως έμπαινα στο κτίριο της ελληνικής κοινότητας τηςΤασκένδης με όσους Έλληνες έχουν απομείνει και με τις εικόνες στους τοίχους τού Κολοκοτρώνη τού Καραϊσκάκη και του Άρη Βελουχιώτη, με πλησίασε ένας νέος τριαντάρης περίπου, Δημήτρη Ιωάννου τον έλεγαν θυμάμαι, ο οποίος, με σεμνότητα αλλά και σεβασμό προς τον Πρέσβυ της Ελλάδας μου χάρισε τυλιγμένο προσεκτικά, ένα αρχαίο ελληνιστικό νόμισμα, από τη περίοδο των τοπικών Ελλήνων βασιλέων διαδόχων του Αλέξανδρου, πού έμειναν για δύο περίπου ακόμη αιώνες βασιλεύοντας στη Περιοχή. Ήταν μια χειρονομία πού πάντα θυμάμαι με ιδιαίτερη εκτίμηση για τον ευγενή εκείνο πατριώτη νέο της ελληνικής κοινότητας Τασκένδης.
Τον επόμενο χρόνο (1996) πήγαμε πάλι στο Ουζμπεκιστάν με τον Υπουργό Θεόδωρο Πάγκαλο , με τον οποίο καταλήξαμε στη Σαμαρκάνδη ιστορνκό σταυροδρόμι εμπορίου και διάφορων φύλων και πολιτισμών, ύστερα από τις επίσημες συναντήσεις στο Ουζμπεκικό Υπουργείο. Καθώς ο Θεόδωρος Πάγκαλος συζητούσε με το Διοικητή της Περιοχής, δεν με άφηναν οι σκέψεις πώς έφτασαν στα απόμακρα αυτά μέρη οι ορμητικοί άντρες τού σαρωτικού Αλέξανδρου.
Μόλις πρόσφατα, όπως προαναφέρθηκε, πριν από δύο μήνες είχε έρθει στην Αθήνα ο Υπουργός Πολιτισμού τού Ουζμπεκιστάν και ζήτησε, όπως έγινε γνωστό, από την ομόλογό του Υπουργό κυρία Μενδώνη να προχωρήσουν από κοινού σε παραγωγή ταινίας για τη πορεία τού Αλέξανδρου προς τη Κεντρική Ασία.
Ασφαλώς η Υπουργική συνάντηση και το σχέδιο αυτό δεν είναι άσχετο με την ίδρυση πέρυσι Ελληνικής Πρεσβείας στη Τασκένδη και λειτουργία της για πρώτη φορά, κάτω από τη νέα και δραστήρια Πρέσβη κυρία Παρασκευή Τζεβελέκην η οποία και θα εργαστεί, είναι βέβαιοι για τη πραγματοποίηση τού σχεδίου της ταινίας, αλλά και της ανάδειξης όλης της πορείας τού Αλέξανδρου στη Κεντρική αυτή Ασιατική Περιοχή.
Καθώς πάντως έμπαινα στο κτίριο της ελληνικής κοινότητας τηςΤασκένδης με όσους Έλληνες έχουν απομείνει και με τις εικόνες στους τοίχους τού Κολοκοτρώνη τού Καραϊσκάκη και του Άρη Βελουχιώτη, με πλησίασε ένας νέος τριαντάρης περίπου, Δημήτρη Ιωάννου τον έλεγαν θυμάμαι, ο οποίος, με σεμνότητα αλλά και σεβασμό προς τον Πρέσβυ της Ελλάδας μου χάρισε τυλιγμένο προσεκτικά, ένα αρχαίο ελληνιστικό νόμισμα, από τη περίοδο των τοπικών Ελλήνων βασιλέων διαδόχων του Αλέξανδρου, πού έμειναν για δύο περίπου ακόμη αιώνες βασιλεύοντας στη Περιοχή. Ήταν μια χειρονομία πού πάντα θυμάμαι με ιδιαίτερη εκτίμηση για τον ευγενή εκείνο πατριώτη νέο της ελληνικής κοινότητας Τασκένδης.
Τον επόμενο χρόνο (1996) πήγαμε πάλι στο Ουζμπεκιστάν με τον Υπουργό Θεόδωρο Πάγκαλο , με τον οποίο καταλήξαμε στη Σαμαρκάνδη ιστορνκό σταυροδρόμι εμπορίου και διάφορων φύλων και πολιτισμών, ύστερα από τις επίσημες συναντήσεις στο Ουζμπεκικό Υπουργείο. Καθώς ο Θεόδωρος Πάγκαλος συζητούσε με το Διοικητή της Περιοχής, δεν με άφηναν οι σκέψεις πώς έφτασαν στα απόμακρα αυτά μέρη οι ορμητικοί άντρες τού σαρωτικού Αλέξανδρου.
Η περιοχή ήταν η αρχαία Σογδιανή πού είχε κατακτήσει ο Αλέξανδρος το 329 π.Χ, Το φρούριο της Σογδιανής ήταν το απόκρημνο οχυρό πού κρατούσε ο βασιλέας της Βακτριανής Ωξυάρτης. Ο Αλέξανδρος μαζί με το φρούριο πού εκπόρθησε με στρατηγικό τέχνασμα, πήρε ως πρώτη σύζυγο και τη κόρη τού Βακτριανού βασιλέα, Ρωξάνη, που του χάρισε και το μοναδικό του γιο, που γεννήθηκε δύο μήνες μετά το θάνατό του
Αλέξανδρος - ΚΥΠΡΟΣ (1997-2000)
Στην επόμενή μου θέση ως Πρέσβυς στη Κύπρο (1997-2000) εξάλλου προσκλήθηκα να προλογίσω μαζί με άλλους στη Λευκωσία, με τη παρουσία και του Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη μια συνοπτική βιογραφία για τον Αλέξανδρο γραμμένη από πρώην εκπαιδευτικό) που είχε διατελέσει και σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου (Ας με συγχωρήσει πού μου διαφεύγει το όνομά του).
Σαν παλιός δάσκαλος, ήταν φανερή από τις σελίδες του, η ευχή να βρεθεί ένας νέος στρατηλάτης όπως ο Αλέξανδρος πού θα απαλλάξει με τη σπάθη του, τη μαρτυρική Κύπρο και τη Μητέρα Πατρίδα από τα σημερινά βάσανα και περιπέτειες τού Ελληνισμού) όπως η κατοχή της μισής Κύπρο.
Οι Κύπριοι βασιλιάδες υποστήριξαν τον Αλέξανδρο και τον ενίσχυσαν με Κύπριους άνδρες και πλοία, αλλά και με αυτοπρόσωπη παρουσία κατά την κατάληψη της Τύρου (332 π.Χ)) ύστερα από επτάμηνη πολιορκία. Κύπριοι άνδρες και πλοία συνέχισαν στο πλευρό του μέχρι την Ινδία. Μετά το θάνατο τού Αλέξανδρου η Κύπρος υπήρξε μήλον της έριδος μεταξύ Αντιγόνου και Πτολεμαίου, με επικράτηση τού δεύτερου.
Αλέξανδρος ΙΑΠΩΝΙΑ - ΟΣΑΚΑ ΤΟΚΙΟ -2002-2006)
Όταν τοποθετήθηκα ως Πρέσβυς στο Τόκιο το 2002, προετοιμαζόταν ήδη, από καιρό, μεγάλη αρχαιολογική ελληνοϊαπωνική έκθεση με 150 και πλέον αυθεντικά αρχαιολογικά εκθέματα σχετικά με την ελληνιστική περίοδο από 10 ελληνικά Μουσεία, αλλά και από άλλα μεγάλα ευρωπαϊκά Μουσεία, όπως και από Ινδικά και Ιαπωνικά.
Οι Ιάπωνες την είχαν επιδιώξει και το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού με Υπουργό τον Ευάγγελο Βενιζέλο είχε συγκατατεθεί στην έξοδο των αρχαιολογικών εκθεμάτων από τη χώρα.
Είχε δε αποστείλει ομάδα αρχαιολόγων υπό τον αείμνηστο αρχαιολόγο Γιάννη Τζεδάκη για να τη στήσει και την οργανώσει. Οργανωτικός φορέας από Ιαπωνικής πλευράς ήταν η Ιαπωνική Κρατική Τηλεόραση (ΝΙ-ΙΚ) η οποία είχε αναλάβει και το βάρος της μεγάλης δαπάνης. Τελικά η Έκθεση παρουσιάστηκε στην Οζάκα και στο Τόκιο το 2003 με τίτλο * ALEXANDER ΤΗΕ GREAT. East -west Cultural Contacts from Greece. Κεντρική ιδέα της Έκθεσης, όπως τη διατύπωνε ο Ιάπωνας καθηγητής KATSUMI ΤΑΝΑΒΕ στο κείμενό του στο κατάλογο της Έκθεσης, ήταν η διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού στην Ιαπωνία και η επίδρασή του πάνω στον αρχαίο Ιαπωνικό πολιτισμό μέσω των Ινδοελληνικών βασιλείων, μεγάλων κέντρων ελληνο-βουδικής τέχνης, όπως της Gandhara (σημερινό ΒΔ Πακιστάν και ΒΑ Αφγανιστάν ) και άλλων ελληνο-ινδικών Κέντρων.*
Αυτή η έκθεση.*όπως έγραφε ο καθηγητής ΤΑΝΑΒΕ * ...δείχνει για πρώτη φορά τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην Ιαπωνια μέσω συγκεκριμένων απτών μαρτυριών που ανιχνεύτηκαν από σταθμό σε σταθμό κατά τη διαδρομή τού δρόμου τού μεταξιού.* Παρουσιάζει επίσης *..τις μεταμορφώσεις πού έλαβαν οι εικόνες των ελληνικών θεοτήτων καθ όλη αυτή τη μακρόχρονη μετάδοσή τους προς την Ιαπωνία.*
ΑΘΗΝΑ (2006-2007)
Ως Διευθυντής της Διπλωματικής Ακαδημίας πλέον στο συνέχεια στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα, κατά τα τελευταία χρόνια της υπηρεσίας μου (2006-2007) έλεγα στους νέους διπλωματικούς ακολούθους ότι ο Αλέξανδρος, ο μεγάλος στρατηλάτης αποτελεί ακόμη και για πάντα μεγάλο διπλωματικό κεφάλαιο τού ελληνισμού.
Και να μη ξεχνούν ποτέ να αξιοποιούν διπλωματικά όλη τη κληρονομιά πού άφησαν όλοι εκείνοι οι σύντροφοι, συμπολεμιστές και σοφοί συνοδοί *που έφεραν την ελληνική λαλιά ως πέρα τη Βακτριανή* όπως έγραψε ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης. Αλλά και την ισχυρή ελληνική πολιτιστική επιρροή μέχρι τη μακρινή Χώρα των Χρυσανθέμων, όπως το προβάλλουν οι ίδιοι οι επιστήμονες της φίλης χώρας τού Ανατέλλοντος Ηλίου
Αλέξανδρος - ΚΥΠΡΟΣ (1997-2000)
Στην επόμενή μου θέση ως Πρέσβυς στη Κύπρο (1997-2000) εξάλλου προσκλήθηκα να προλογίσω μαζί με άλλους στη Λευκωσία, με τη παρουσία και του Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη μια συνοπτική βιογραφία για τον Αλέξανδρο γραμμένη από πρώην εκπαιδευτικό) που είχε διατελέσει και σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου (Ας με συγχωρήσει πού μου διαφεύγει το όνομά του).
Σαν παλιός δάσκαλος, ήταν φανερή από τις σελίδες του, η ευχή να βρεθεί ένας νέος στρατηλάτης όπως ο Αλέξανδρος πού θα απαλλάξει με τη σπάθη του, τη μαρτυρική Κύπρο και τη Μητέρα Πατρίδα από τα σημερινά βάσανα και περιπέτειες τού Ελληνισμού) όπως η κατοχή της μισής Κύπρο.
Οι Κύπριοι βασιλιάδες υποστήριξαν τον Αλέξανδρο και τον ενίσχυσαν με Κύπριους άνδρες και πλοία, αλλά και με αυτοπρόσωπη παρουσία κατά την κατάληψη της Τύρου (332 π.Χ)) ύστερα από επτάμηνη πολιορκία. Κύπριοι άνδρες και πλοία συνέχισαν στο πλευρό του μέχρι την Ινδία. Μετά το θάνατο τού Αλέξανδρου η Κύπρος υπήρξε μήλον της έριδος μεταξύ Αντιγόνου και Πτολεμαίου, με επικράτηση τού δεύτερου.
Αλέξανδρος ΙΑΠΩΝΙΑ - ΟΣΑΚΑ ΤΟΚΙΟ -2002-2006)
Όταν τοποθετήθηκα ως Πρέσβυς στο Τόκιο το 2002, προετοιμαζόταν ήδη, από καιρό, μεγάλη αρχαιολογική ελληνοϊαπωνική έκθεση με 150 και πλέον αυθεντικά αρχαιολογικά εκθέματα σχετικά με την ελληνιστική περίοδο από 10 ελληνικά Μουσεία, αλλά και από άλλα μεγάλα ευρωπαϊκά Μουσεία, όπως και από Ινδικά και Ιαπωνικά.
Οι Ιάπωνες την είχαν επιδιώξει και το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού με Υπουργό τον Ευάγγελο Βενιζέλο είχε συγκατατεθεί στην έξοδο των αρχαιολογικών εκθεμάτων από τη χώρα.
Είχε δε αποστείλει ομάδα αρχαιολόγων υπό τον αείμνηστο αρχαιολόγο Γιάννη Τζεδάκη για να τη στήσει και την οργανώσει. Οργανωτικός φορέας από Ιαπωνικής πλευράς ήταν η Ιαπωνική Κρατική Τηλεόραση (ΝΙ-ΙΚ) η οποία είχε αναλάβει και το βάρος της μεγάλης δαπάνης. Τελικά η Έκθεση παρουσιάστηκε στην Οζάκα και στο Τόκιο το 2003 με τίτλο * ALEXANDER ΤΗΕ GREAT. East -west Cultural Contacts from Greece. Κεντρική ιδέα της Έκθεσης, όπως τη διατύπωνε ο Ιάπωνας καθηγητής KATSUMI ΤΑΝΑΒΕ στο κείμενό του στο κατάλογο της Έκθεσης, ήταν η διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού στην Ιαπωνία και η επίδρασή του πάνω στον αρχαίο Ιαπωνικό πολιτισμό μέσω των Ινδοελληνικών βασιλείων, μεγάλων κέντρων ελληνο-βουδικής τέχνης, όπως της Gandhara (σημερινό ΒΔ Πακιστάν και ΒΑ Αφγανιστάν ) και άλλων ελληνο-ινδικών Κέντρων.*
Αυτή η έκθεση.*όπως έγραφε ο καθηγητής ΤΑΝΑΒΕ * ...δείχνει για πρώτη φορά τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην Ιαπωνια μέσω συγκεκριμένων απτών μαρτυριών που ανιχνεύτηκαν από σταθμό σε σταθμό κατά τη διαδρομή τού δρόμου τού μεταξιού.* Παρουσιάζει επίσης *..τις μεταμορφώσεις πού έλαβαν οι εικόνες των ελληνικών θεοτήτων καθ όλη αυτή τη μακρόχρονη μετάδοσή τους προς την Ιαπωνία.*
ΑΘΗΝΑ (2006-2007)
Ως Διευθυντής της Διπλωματικής Ακαδημίας πλέον στο συνέχεια στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα, κατά τα τελευταία χρόνια της υπηρεσίας μου (2006-2007) έλεγα στους νέους διπλωματικούς ακολούθους ότι ο Αλέξανδρος, ο μεγάλος στρατηλάτης αποτελεί ακόμη και για πάντα μεγάλο διπλωματικό κεφάλαιο τού ελληνισμού.
Και να μη ξεχνούν ποτέ να αξιοποιούν διπλωματικά όλη τη κληρονομιά πού άφησαν όλοι εκείνοι οι σύντροφοι, συμπολεμιστές και σοφοί συνοδοί *που έφεραν την ελληνική λαλιά ως πέρα τη Βακτριανή* όπως έγραψε ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης. Αλλά και την ισχυρή ελληνική πολιτιστική επιρροή μέχρι τη μακρινή Χώρα των Χρυσανθέμων, όπως το προβάλλουν οι ίδιοι οι επιστήμονες της φίλης χώρας τού Ανατέλλοντος Ηλίου

.jpg)











