Από πλευράς μου αυτονόητο ότι τό θλιβερό νέο γιά τόν αγαπημένο Γιάννη αποτελεί επώδυνη προσωπική καί οικογενειακή απώλεια, καθώς, ήδη από τά σχολικά χρόνια, μέ πραγματική περηφάνια καί θαυμασμό υπήρξα μάρτυς, όπως καί τόσοι άλλοι, του χαρακτήρα καί τής προσφοράς του, όπως καί της φιλικής του γενναιοδωρίας. Καθώς και της αέναης προσπάθειας να τιμήσει την οικογενειακή του παράδοση καί νά αναστήσει μιά αντάξια οικογένεια όπως καί τό πέτυχε μέ τήν αγαπημένη του σύζυγο Δώρα, διοικητικό στέλεχος καί εκείνη τού Ασκληπιείου Βούλας επίσης, που του συμπαραστάθηκε ακλόνητη στό πλευρό του στά θέματα τής υγείας του και τούς αγαπημένους του γιούς Σπύρο, γιατρό ορθοπεδικό επίσης στον Ερυθρό και Ιωάννη γιατρό επίσης μαιευτήρα στην Ελβετία σήμερα. Στη Δώρα στο Σπύρο καί στον Ιωάννη, στα αγαπημένα του αδέλφια αγαπητό Αντώνη αιματολόγο γιατρό καί στήν αδελφή του αγαπητή Λένα επίσης, απόφοιτο Ανωτάτης Εμπορικής και παλαιό στέλεχος της ΕΤΒΑ, εκφράζουμε με τή σύζυγό μου την αμέριστη συμμετοχή μας στό βαρύτατο πένθος της οικογένειά τους. Ας αποτελέσει πάντως βάλσαμο καί παρηγορία γιά τούς αγαπημένους του,η καθολική αναγνώριση γιά τή προσφορά του Γιάννη, ο οποίος εκτός του ότι ετίμησε τόν όρκο τού Ιπποκράτη, εκτός τού ότι ετίμησε τήν επιστήμη καί τον τόπο του, ετίμησε καί τό όνομα της πατριαρχικής οικογένειας Μαρή καί ιδιαίτερα τού πατέρα του Σπύρου Μαρή, παλαιού πρώτου μεταπολεμικού Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου Καστελλίου καί αρχικού ουσιαστικά εμπνευστή και ακούραστου αγωνιστή γιά τή κατασκευή του λιμανιού Καβονησίου στό Καστέλλι, το οποίο υπηρέτησε μέσα από τόν Εμπορικό αλλά καί ιδιωτικά. Και όταν αστειευόμενοι ελέγαμε στό Γιάννη ότι τόση ανιδιοτέλεια αποτελεί υπερβολή, απαντούσε μέ νόημα.:
*Τι να κάνουμε? Ετσι μας κατεύθυνε ο πατέρας μας.*
Κυριάκος Ροδουσάκης
.jpg)
.jpeg)
