Το κείμενο -ομιλία του Κυριάκου Ροδουσάκη κατα την Εκδήλωση – παρουσίαση του βιβλίου αφιερωμένη στον πρώην δήμαρχο Κισάμου Αντώνη Ελ. Σχετάκη που διοργάνωσε ο Δήμος Κισάμου και οι εκδόσεις ΠΕΚ-Πυξίδα της Πόλης, το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου
Εκτός από τον Κυριάκο Ροδουσάκη, πρέσβης ε.τ. μίλησαν ακόμα η κα Νταγκουνάκη – Χαρτζουλάκη, φιλόλογος, πρώην διευθύντρια του 1ου Γυμνασίου Κισάμου, πρόεδρος του Συλλόγου Κυριών και Δεσποινίδων Καστελλίου «Η Κοινωνική Πρόνοια», και ο Γιάννης Περάκης, πρώην δήμαρχος Σούδας.
- Το 1975, το Καστέλλι είχε διανύσει αρκετά βήματα προόδου, αλλά ζούσε ακόμη στα αρχικά στενά του όρια, παρθένο, ειδυλλιακό και αμέριμνο. Ήταν φανερό όμως, ότι πλησίαζε η ώρα που έπρεπε να αναπνεύσει, να ανοιχτεί και να προσαρμοστεί στις ανάγκες μιας νέας αναπτυξιακής εποχής, που σύντομα επρόκειτο να ανατείλει. Στην Ανατολική Κρήτη άλλωστε (περιοχές Ηρακλείου Αγίου Νικολάου Ελούντας, ακόμη και της πόλης του Ρεθύμνου), ο τουρισμός και η συνακόλουθη οικιστική επέκταση είχε ήδη αρχίσει να απλώνεται. Παραμόνευε συνεπώς, αργά ή γρήγορα, ο κίνδυνος μιας εντελώς άναρχης και ανοικονόμητης αστικής εξάπλωσης και στα δυτικά, συμπεριλαμβανομένου και του Δήμου Κισάμου. Τότε αναθέτει ο διορατικός Δήμαρχος, με αρχική δαπάνη 1.000.000 δραχμών, την πρώτη μελέτη για επέκταση του Σχεδίου παντού κατά 1.000 στρέμματα, χωρίς διακρίσεις, παρά τις δυσκολίες, οικονομικές, γραφειοκρατικές, αλλά και επιτόπιες. Αντιδράσεις υπήρξαν κυρίως από ιδιοκτήτες γης, που φοβήθηκαν αρχικά ότι θα έχαναν σε περιουσιακή αξία, αν και σύντομα διαπίστωσαν ότι αντίθετα, η αξία των ακινήτων τους με το νέο σχέδιο θα αυξανόταν.
Παράλληλα, ο Δήμαρχος επιδίδεται σε έναν μαραθώνιο για τις υποδομές και τις αναπλάσεις της πόλης, με υποτυπώδη τότε δημοτικά μέσα και πόρους, με τρεις υπαλλήλους όλους κι όλους και μία γραφομηχανή εποχής. Με διαδοχικά ταξίδια στην Αθήνα, με δαπάνη προσωπική και προσπάθεια αδιάκοπη στα Υπουργεία, στους Υπουργούς τους ίδιους, εξασφαλίζονται πιστώσεις (ο προϋπολογισμός του Δήμου, από τα 2,5 εκατομμύρια δρχ. το 1975, ανέβηκε στις 8,5 εκατομμύρια δρχ. το 1977, χωρίς νέους φόρους, με ταυτόχρονη διάθεση από το κράτος άλλων 6 εκατομμυρίων δρχ. για έργα του Δήμου, όπως ανέφερε ο Δήμαρχος στον απολογισμό των 1.000 ημερών της πρώτης θητείας του, τον Δεκέμβριο του 1978) και ευχαριστώ την αγαπητή φίλη και συμμαθήτριά μου, κυρία Υβόννη Σαββάκη, που μου έδωσε τον απολογισμό των 1.000 ημερών από το αρχείο του αείμνηστου πατέρα της Ευαγγέλου Σαββάκη, που ήταν Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του. Δρομολογούνται λοιπόν έργα, μελέτες και καλύψεις επειγουσών δημοτικών αναγκών, όπως ασφαλτοστρώσεις (4.500 μέτρων), σκυρόστρωση 2.200 μέτρων δρόμου Κουνουπίτσας και τσιμεντόστρωση 1.000 μ. στενών σε Καμάρα, Πύργο και Κέντρο. Διανοίξεις νέων αστικών δρόμων με επέκταση οδικού δικτύου και φωτισμού πόλεως. Αντικαταστάσεις, επιδιορθώσεις υδρευτικού δικτύου και εγκαταστάσεις νέων μετρητών μέσα στην πόλη, με επέκτασή του κατά 3.000 μέτρα και κάλυψη όλων των διαμερισμάτων του Δήμου, με 24ωρη πλέον παροχή και όχι μόνο δίωρη, πρωί και απόγευμα. Αγορά αυτοκινήτου και πρόσληψη εργατών για την καθαριότητα. Ασφαλτόστρωση της αυλής του Γυμνασίου, καθώς και μελέτη, όπως και πρώτες εργασίες στο Γήπεδο, ύστερα από πίστωση 870.000 δρχ. από το Υπουργείο Προεδρίας. Παρέμβαση Υπουργείο Δικαιοσύνης για την επαναλειτουργία του Ειρηνοδικείου.
Αποκατάσταση της λειτουργίας των σφαγείων και εγκατάσταση δικτύου απορρόφησης ομβρίων υδάτων και αποχετευτικού στις οδούς Σκαλίδη, Καμπούρη και Παπαγιαννάκη, κατασκευή οροφής υπογείου ανεγειρομένου Δημαρχείου και αποχετευτικό στο παρακείμενο ρυάκι. Με διάφορες δε υποστηρικτικές μελέτες και πράξεις αναλογισμού, όπως λέγονται στη γλώσσα των μηχανικών, προχώρησε στην επικαιροποίηση των διαγραμμάτων εφαρμογής του Σχεδίου, καθώς και της επέκτασης και αναθεώρησής του. Παραδείγματα παρόμοιων μελετών ήταν για την Κεντρική Πλατεία, για την Πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου, για τη διαμόρφωση του χώρου της ενετικής βρύσης του Μαρή κ.ά. Με πίστωση 2.000.000 δρχ. εξάλλου, που αρχικά εξασφαλίζει από τον ΕΟΤ για τις απαλλοτριώσεις των καταστημάτων στην Κεντρική Πλατεία, δρομολογεί το πρώτο άνοιγμα της οδού Ομογενών, με την Κεντρική Πλατεία, δρομολογεί το πρώτο άνοιγμα της οδού Ομογενών, με κατεδάφιση ενός καταστήματος στη γωνία δίπλα από τον φούρνο του Μελισσανιού και την κατεδάφιση αργότερα, επί δημαρχίας του Δημάρχου θείου μου Γιάννη Κουφάκη, των κτισμάτων δίπλα από τον Μιχαήλ Αρχάγγελο. Εκτός από την ανάπλαση της Πλατείας Ελευθερίου Βενιζέλου, προχωρεί και στη λιθόστρωση της οδού Καμπούρη, καθώς και στην πεζοδρόμηση και πλακόστρωση του παραλιακού μετώπου του Τελωνείου, εκεί που απολαμβάνουμε τους καλοκαιρινούς νυχτερινούς περιπάτους μας σήμερα. Όταν αργότερα, επί υπουργίας Αντώνη Τρίτση (1981-1984) ψηφίστηκε ο πρωτοποριακός Νόμος Πλαίσιο για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της χώρας, ο Αντώνης Σχετάκης είχε την ικανοποίηση ότι οι δικές του χωροταξικές τομές και χαράξεις στον Δήμο Κισάμου εδικαιώνονταν από το νέο πρότυπο Νόμο Πλαίσιο Τρίτση και από τα πρωτοποριακά χωροταξικά σχέδια που είχε εκπονήσει ο Υπουργός στην ιδιαίτερη πόλη του, το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς.
Με την τελική επέκταση γενικά του Σχεδίου, τις σχετικές παρεμβάσεις και την ανάπτυξη που ακολούθησε, ο Δήμος, από μέγεθος και κατηγορία χωριού και κωμόπολης, μεταπήδησε σύντομα σε μέγεθος και κατηγορία πράγματι πόλης.
Το προληπτικό αυτό παράδειγμα του Σχεδίου στον Δήμο Κισάμου θέλησε να μεταφέρει ο Αντώνης Σχετάκης κατά κάποιον τρόπο αργότερα (2008) και κατά μήκος και πλάτος του Κόλπου, ως Συνεργάτης στον Καποδιστριακό Δήμο Μηθύμνης. Πρότεινε συγκεκριμένα τη διάνοιξη παραλιακού δρόμου από τα Νωπήγεια προς τα δυτικά μέχρι το Καστέλλι και καθέτων κατά μήκος των δεν ήταν δυνατόν βέβαια να πραγματοποιηθεί, λόγω της αδυναμίας του Δημοσίου να καλύψει τις απαλλοτριώσεις που απαιτούσε ένα παρόμοιο σχέδιο σε αυτήν την έκταση. Η μετέπειτα, πάντως, ζήτηση της παραλιακής ζώνης του Κόλπου από τα μεγάλα συγκροτήματα, αποδεικνύει την ορθή πρόβλεψη του Αντώνη Σχετάκη, για την ανάγκη μίας παραλιακής ζώνης οριοθετημένης τουλάχιστον οδικά, πριν να έλθουν οι μεγάλες μονάδες. Ας ελπίσουμε πως ορισμένες τουλάχιστον καθέτους από το σχέδιο αυτό θα διανοίξει, όπως λέγεται, η Εταιρία του μεγάλου συγκροτήματος στον Κορφαλώνα ή και οι τουριστικοί επενδυτές του Κόλπου. Μεταξύ δε δεύτερης και τρίτης θητείας, ο Αντώνης συμμετέχει και πρωταγωνιστεί στον αγώνα για την επιστροφή του μακαριστού Μητροπολίτη κ.κ. Ειρηναίου από την Γερμανία, με τον οποίο συνεργάζεται στη συνέχεια στενότατα.
Κατά την τρίτη δε δημαρχιακή του θητεία (1986-1990), ο Δήμαρχος επικεντρώνεται στην γενικότερη κινητοποίηση και πίεση για το δρόμο Χανιά Καστέλλι και ιδιαίτερα το δυσκολότερο τμήμα Κολυμβάρι – Καστέλλι, που η τελική διάνοιξή του ανακούφισε τη Δυτική Κίσαμο από την προηγούμενη διαδρομή μέσω Πλακαλώνων. Όπως επίσης και σε όλες τις δημαρχιακές περιόδους του, ασχολείται με την αναβάθμιση, προώθηση και οργανική λειτουργία του Λιμένα Καβονησίου, λιμενικό έργο που βρίσκεται στην προμετωπίδα των στόχων του, ως κινητήριος μοχλός ανάπτυξης και εξωστρέφειας της Δυτικής περιοχής και ως κόμβος διασύνδεσης Κρήτης με Ηπειρωτική Ελλάδα και Ευρώπη από τη μία πλευρά και Μεσογειακό Νότο από την άλλη. Το Σχέδιο Πόλης και το Λιμάνι είναι τα δύο «ιερά δισκοπότηρα» μέσα στους οραματισμούς του Δημάρχου. Παρακολουθεί και ενισχύει με παρεμβάσεις του στον Υπουργό Δημοσίων Έργων Χριστόφορο Στράτο, τη χρηματοδότηση των τότε λιμενικών έργων διαμόρφωσης στο Καβονήσι, που εκτελούσε το Λιμενικό Ταμείο, όπως επίσης και την πρώτη Μελέτη του Τεχνικού Γραφείου Ρογκάν για το λιμάνι.
Αποφασιστική υπήρξε πάντα, κατά τα επόμενα στάδια, η γνώμη του Αντώνη Σχετάκη, κατά τις πολύωρες συσκέψεις που πραγματοποιούνταν στο Δήμο μεταξύ Δήμου, Λιμενικού Ταμείου και Περιφέρειας, ιδιαίτερα κατά τη σημαντική συνεδρίαση της 15ης Φεβρουαρίου 2012, σύμφωνα με τα Πρακτικά του Δήμου και του Λιμενικού Ταμείου, στις οποίες συμμετείχε και εκείνος ενεργά, με πλήρη γνώση και μελέτη του φακέλου για τις τεχνικές βελτιώσεις που έπρεπε να γίνουν στην δεύτερη Μελέτη Ρογκάν, που χρηματοδότησε και ενέκρινε τελικά το Λιμενικό Ταμείο τον περασμένο Μάρτιο 2025. Πράγματι, η νέα αυτή μελέτη εκσυγχρονίζει πλήρως το λιμάνι, χωρίς να εμφανίζει ορισμένα προβλήματα, όπως η προηγούμενη.
Κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του, επιτυγχάνει επίσης τον στρατηγικό χαρακτηρισμό ως μεγάλου λιμένα και λιμένα πολλαπλών χρήσεων, χαρακτηρισμός που του επιτρέπει τη δρομολόγηση ακτοπλοϊκών γραμμών. Έρχεται τότε σε επαφή με τον Δήμαρχο της Καλαμάτας και Δημάρχους άλλων Πελοποννησιακών πόλεων, για την πορθμειακή διασύνδεση και τη σύσταση της ναυτιλιακής εταιρείας ΑΝΕΝ, που λειτούργησε στην άγονη γραμμή για ορισμένα χρόνια. Ο Αντώνης Σχετάκης έβλεπε τον Λιμένα Καβονησίου ως πύλη εισόδου και όχι ανταγωνιστικά με τη Σούδα, αλλά συμπληρωματικά.
Έβλεπε τη διασύνδεση Καβονησίου με την Πελοπόννησο και μέχρι την Ιωνία
Οδό και από νότια μέχρι Αίγυπτο – Λιβύη, με την γεωπολιτική της σημασία και όχι απλώς μόνο εμπορική ή τουριστική. Γιατί ασφαλώς γνωρίζει Ιστορία και Γεωγραφία. Γνωρίζει, όπως και οι μεταπολεμικοί έμποροι του Καστελλίου, υπό την προεδρία του αείμνηστου Σπύρου Μαρή, που είχαν ξεκινήσει τη δεκαετία του 1950 την υπόθεση του λιμανιού στο Καβονήσι, για το διαχρονικό στρατηγικό πέρασμα Κισάμου-Αντικυθήρων-Κυθήρων-Πολεοπον-νήσου-Κεντρικής Ελλάδας. Αλλά και για το πέρασμα συμμάχων και πατριω-των προς τη Μέση Ανατολή κατά τον πόλεμο. Γνωρίζει και τους μεταπολεμικούς δικούς μας αλιευτικούς θαλασσοπόρους Σταθάκηδες, Αναστασάκηδες, Μιχελιουδάκηδες, Μαζαράκηδες, Κρητικούς που άπλωναν τα δίχτυα τους στα λιβυκά νερά και τους Καλύμνιους σφουγγαράδες που στάθμευαν για μέρες στον Κόλπο της Κισάμου και έξω από την ακτή του Κούτρη, για ανεφοδιασμό πριν από τις καταδύσεις με τα σκάφανδρά τους στα νερά της Λιβύης επίσης. Όταν οι έμποροι και ο μετέπειτα Δήμαρχος έλεγαν να γίνει και ιχθυό-
σκαλα στο νέο λιμάνι, ήξεραν τι έλεγαν. Γνωρίζει ότι από την αρχαιότητα, την τουρκοκρατία και τη γερμανική κατοχή, το πέρασμα αυτό αποτελούσε και το δρομολόγιο από και προς την Κρήτη, εμπόρων, αγωνιστών, επαναστατών, αλλά και πειρατών, φιλελλήνων, προσφύγων, συμμάχων, εθελοντών, ελευθερωτών όπως ο Τομπάζης, αλλά και της ηρωικής πέμπτης Μεραρχίας Κρητών, που γυρίζει στην Κρήτη περπατώντας από το Αλβανικό μέτωπο, μέσω της κατεχόμενης Ελλάδας, στο ειδικό στρατόπεδο στην Καλαμάτα και στη συνέχεια με όποια διαθέσιμα πλοία στην Κίσαμο.
Ιδιαίτερη, εξάλλου, επίμονη, ολοκληρωμένη και συστηματική υπήρξε η προτεραιότητα του Αντώνη Σχετάκη στην ανάδειξη του αρχαιολογικού πλούτου της Αρχαίας Κισάμου. Αλλά και παράλληλη η μέριμνά του, να μην αποτελέσει ο αρχαιολογικός χαρακτήρας της πόλης ανασταλτικό παράγοντα στην ανάπτυξή της, ειδικότερα στην οικοδόμηση των οικοπέδων πάνω στον ιστό της πόλης. Αυτός ο πραγματικός γρίφος λύθηκε σύντομα με ενέργειες για τον αποχαρακτηρισμό της πόλης ως παραδοσιακού οικισμού και με την προγραμματική σύμβαση που επέτυχε ο Δήμαρχος με το Υπουργείο Πολιτισμού το 1994. Η σύμβαση επέτρεψε την πρόσληψη αρκετού και εξειδικευμένου προσωπικού, το οποίο τα επόμενα 5-7 χρόνια πραγματοποίησε τις καταγραφές των οικοπέδων, συγκέντρωσε όσες αρχαιότητες βρήκε (κεραμικά, νομίσματα, εδώλια που βρίσκονται στο Μουσείο σήμερα, αποδέσμευσε τα οικόπεδα (80 υπολογίζονται στον αριθμό) και επέτρεψε την οικοδόμησή τους. Ένα μέχρι δύο οικόπεδα με μεγαλύτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, όπως το οικόπεδο Παπαδάκη, με μοναδικά ψηφιδωτά, απαλλοτριώθηκαν. Με την προγραμματική σύμβαση εργάστηκαν και δύο με τρεις αρχαιολόγοι στις ανασκαφές της Αρχαιολογικής Εφορείας, που διεξήγαγε στο Καστέλλι τότε η αγαπητή αρχαιολόγος Κα Σταυρούλα Μαρκουλάκη με τους συνεργάτες της και τις εντυπωσιακές ανακαλύψεις σε αριστοτεχνικά μωσαϊκά στο Κέντρο Υγείας και στο οικόπεδο Ραισάκη, αλλά και ερείπια και νεκρούς από τον μεγάλο σεισμό του 365 μ.χ. στα οικόπεδα Φωτάκη και Στημαδωράκη (στο οποίο είχαν βρεθεί 8 νεκροί του σεισμού), είχε δε προτείνει αρχαιολογικούς περιπάτους στους χώρους των ευρημάτων αυτών. Με την προγραμματική σύμβαση εργάστηκε και αριθμός συντηρητών, ώστε η λειτουργία εργαστηρίου συντήρησης στο Καστέλι, στο οποίο εργάζονται συντηρητές μέχρι και σήμερα. Την ίδια εποχή, παράλληλα ο Δήμαρχος συμβάλλει αποφασιστικά με τις ενέργειες και συνεχείς παρεμβάσεις του, στην απόφαση μετατροπής της απλής αρχαιολογικής συλλογής σε πραγματικό Μουσείο, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, με την παραχώρηση ολόκληρου του κτιρίου και των δύο ορόφων στο Υπουργείο Πολιτισμού για χρήση του Μουσείου. Όταν μερικά χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2006, εγκαινιάστηκε το Μουσείο ολοκληρωμένο, επί δημαρχίας του αγαπητού επίσης ήδη από τα σχολικά χρόνια Ανδρέα Βαρουχάκη, του οποίου η απροσδόκητη πρόσφατη απώλεια έθλιψε βαθύτατα όλη την κοινωνία μας, τότε στα εγκαίνια είδαμε ολοκληρωμένες όλες αυτές τις προσπάθειες και πόσο ο Δήμαρχος Ανδρέας Βαρουχάκης είχε βαδίσει με την ίδια συνέπεια, τόσο με τις ανασκαφές, όσο και με την ολοκλήρωση του Μουσείου.
Κατά την τελευταία του θητεία, με Υφυπουργό Πολιτισμού τον Σταύρο Μπένο, με Διευθυντή του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων τον Γιάννη Σαβαλάνο και Διευθυντή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Χανίων τον Μιχάλη Ανδριανάκη, ξεκινά μέσα στο Πρόγραμμα Μελέτης Παράκτιων Φρουρίων, και η μελέτη του Φρουρίου της Γραμπούσας, η οποία ολοκληρώθηκε επί δημαρχίας Ανδρέα Βαρουχάκη. Σε ό,τι αφορά το Φρούριο Κισάμου, ο Αντώνης Σχετάκης εξέφραζε πάντα τη θλίψη και απογοήτευσή του για την κατεδάφιση που άκριτα έγινε από τους παλαιότερους, ενώ θα μπορούσε σήμερα να αποτελεί μνημείο-τοπόσημο, όχι μόνο της Κισάμου, αλλά και ολόκληρης της Κρήτης.
Την ίδια εποχή, με αφιερώματα και λευκώματα, προβάλλει την ιστορία της περιοχής, όπως η έκδοση «Εδώ άρχισε η Μάχη της Κρήτης», που έγραψε ο ίδιος και περιγράφει την πρώτη Μάχη στον Κάμπο, την 21η Μαΐου 1941. Το 1997 συνεργάζεται και με την Αναπτυξιακή Εταιρεία από εκλεκτούς δημότες, την ΑΝΤΕΚ, που μας άφησε τον ελληνικό και αγγλόφωνο τουριστικό κατάλογο για την Κίσαμο, χρήσιμο και μοναδικό τουριστικό οδηγό μέχρι σήμερα. Όπως και με τον δραστήριο τότε Γαλλο-Ελληνικό Σύλλογο Χανίων, μέσω του οποίου προέβαλε τη συνολική εικόνα της Κισάμου στη γαλλική περιοχή του Μπορντό.
Είναι ευεξήγητο, συνεπώς, που οι συνάδελφοί του Δήμαρχοι της Κρήτης και του Νομού, έχοντας άμεση γνώση της πολύτιμης εμπειρίας του Δημάρχου Κισάμου, τον εκλέγουν σε διάφορα Περιφερειακά Όργανα, όπως στην Αντιπροεδρία της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ) του Νομού, στη Διοικούσα Επιτροπή του Πολυτεχνείου Κρήτης, στη Διοίκηση του Κέντρου
Παιδικής Μέριμνας και ΠΙΚΠΑ και στην Προεδρία του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Κρήτης (ΔΗΠΕΘΕΚ). Με δεδηλωμένη την αγάπη του και ευαισθησία του, τόσο για το θέατρο όσο και για τη λογοτεχνία, ο νέος Πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕΚ αφιερώνεται με όλον του τον ενθουσιασμό στην αποστολή του αυτή.
Είχε προηγηθεί και ο γνωστός θερμός φιλικός σύνδεσμος του Αντώνη Σχετάκη με τον μεγάλο μας συμπατριώτη πρωταγωνιστή Μάνο Κατράκη, που του είχε αφήσει το αποτύπωμά του. Ο μεγάλος καλλιτέχνης Μάνος Κατράκης είχε παρουσιάσει με τον θίασό του, προσκαλεσμένος από τον Δήμαρχο το 1977 στο Καστέλλι, στο χώρο κατασκευής του ανεγειρόμενου τότε Ναού της Ευαγγελίστριας, τον υποβλητικό θεατρικό «ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΚΟΛΟΜΒΟ» του Νίκου Καζαντζάκη και το επόμενο καλοκαίρι (1978) τον «ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΔΕΣΜΩΤΗ» στην κεντρική πλατεία. Και όταν ο Μάνος Κατράκης έφυγε από τη ζωή εννέα χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1984, ο Αντώνης είχε γράψει ένα πολύ συγκινητικό κείμενο για τον μεγάλο καλλιτέχνη, με τίτλο: «Το αίμα της καρδιάς μας», στα «ΧΡΟΝΙΚΑ ΚΙΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΣΕΛΙΝΟΥ», που εξέδιδε στην Αθήνα η Φωτεινή Αννουσάκη τότε. Είχε προτείνει δε να γίνει και Μουσείο Μάνου Κατράκη στο Καστέλλι.
Αγνός θεατρόφιλος, λοιπόν, εκτός από την καλλιτεχνική στήριξή του στο ΔΗΠΕΘΕΚ, ο Πρόεδρός του πλέον Αντώνης Σχετάκης και από πλευράς οργανωτικής και οικονομικής, προχωρεί σε αποφασιστικούς χειρισμούς, όπως αναγνωρίζουν όλοι, για την συντήρηση και απρόσκοπτη λειτουργία του.
Κύριο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν στο ΔΗΠΕΘΕΚ τότε: Η επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού για το ΔΗΠΕΘΕΚ δεν ήταν αρκετή. Κάλυπτε ένα μόνο μέρος των αναγκών του θεάτρου και έπρεπε να εξευρεθούν τοπικοί πόροι. Το οικονομικό θέμα αντιμετωπίστηκε τότε, σύμφωνα με ιδέα και πρόταση του Προέδρου Αντώνη Σχετάκη να δοθούν μετοχές της εταιρείας ΔΗΠΕΘΕΚ στους Δήμους της Κρήτης. Με προσωπική του δε μέριμνα, η πλειοψηφία των μετοχών, άρα και του Διοικητικού Συμβουλίου (με τη συμφωνία των άλλων δημων- μετοχων) δόθηκε στους Χανιώτικους Δήμους, έτσι ώστε η έδρα του Θεάτρου να μένει στα Χανιά, από όπου και είχε ξεκινήσει η ίδρυσή του. Το θερμό ψήφισμα της Διοίκησης του ΔΗΠΕΘΕΚ κατά τις μέρες της εκδημίας του παλαιού Προέδρου του Αντώνη Σχετάκη (Ιούλιος 2022), υπογράμμιζε το πάθος με το οποίο ο Αντώνης Σχετάκης προσέφερε τις υπηρεσίες του για μία δεκαετία και πλέον στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης.
Όπως προαναφέρθηκε, ο Αντώνης Σχετάκης τιμήθηκε από τους συναδέλφους του Δημάρχους και από τους δημότες του που τον εξέλεξαν στον Δήμο τέσσερις φορές. Αλλά η έννοια της σύνταξης από τα αυτοδιοικητικά του ήταν άγνωστη. Έτσι και μετά τις δημαρχίες του, εξακολούθησε να προσφέρει τις υπηρεσίες και τις συμβουλές του ως ειδικός συνεργάτης καὶ πολύπειρος αυτοδιοικητικός Νέστορας, τόσο στον Καποδιστριακό Δήμο Μηθύμνης, όσο και στον Δήμο Κισάμου, για μία επιπλέον θητεία ως Αντιπρόεδρος, επί δημαρχίας και στις δύο περιπτώσεις του κ. Γεωργίου Μυλωνάκη.
Αλλά και ως απλός δημότης στο τέλος, δεν έπαυε να παρεμβαίνει δημόσια στα μεγάλα θέματα του τόπου. Ακοίμητος πάντα με τα ζωτικά δημοτικά θέματα στη σκέψη, έγραφε π.χ. το 2021, σε μια ανάρτησή του έναν χρόνο πριν την εκδημία του: «Η Πόλη και η Επαρχία πρέπει να υιοθετήσουν ένα διεκδικητικό πλαίσιο, που να γίνει κοινή γνώμη, το οποίο θα περιλαμβάνει τους κύριους άξονες ανάπτυξης: α) Την προγραμματική ανάκαμψη του λιμανιού μας και της παραθαλάσσιας ζώνης του Κόλπου, β) Την παράκαμψη και σύνδεση του Σχεδίου Πόλεως με το ΒΟΑΚ, γ) Τη διασύνδεση της περιοχής μας με τα δίκτυα διανομής νερού άρδευσης από τα φράγματα που πρέπει να κατασκευαστούν το ταχύτερο δυνατόν στην Ανατολική Κίσαμο».
Μια παρόμοια πάντως εκδήλωση Μνήμης και Τιμής, όπως η σημερινή, αφιερωμένη στον Αντώνη Σχετάκη, αναπόφευκτα αγγίζει βαθύτερα έναν κύκλο παλαιών πλέον συνομηλίκων (κύκλο που αρχίζει να στενεύει κάθε τόσο, με τελευταία αναχώρηση εκείνη του πρόσφατα εκλιπόντος αγαπητού γιατρού Μανώλη Καστρινάκη) συμμαθητών και συμφοιτητών του, που τους παραπέμπει στις μέρες μιας μακρινής, χαρούμενης, ανέμελης νεότητας, κατά τις οποίες εδέσποζε από τότε η ανήσυχη και αεικίνητη προσωπικότητα του Αντώνη.
Στις φοιτητικές αυτές παρέες, από τα φοιτητικά πάρτι μέχρι τις εξορμήσεις και τις χριστουγεννιάτικες φοιτητικές εκδηλώσεις στο Ενοριακό Κέντρο, ο Αντώνης πρωταγωνιστούσε στη σκηνοθεσία, στη σκηνογραφία, στις παρουσιάσεις των κειμένων, είχε γράψει και δικά του θεατρικά, στην κίνηση, στα χορευτικά, παντού. Από τότε ήταν ορατή η επινοητική και δημιουργική, αλλά και η μαχητική ηγετική του φύση. Παράλληλα δε με την κρυστάλλινη μαθηματική του σκέψη, έκρυβε και μία λογοτεχνική φλέβα, όπως φάνηκε και με τα κατοπινά του βιβλία, όπως το σημερινό «Οι Σύντεκνοι του Μύρτιλου»
και το διήγημά του «Στους Δρόμους του Αυγερινού», που αναπτύσσει λογοτεχνικά τη περιπετειώδη ζωή του αγαπημένου του παππού Αντωνάκη Σχετάκη, στην πορεία του προς την ρωσική Οδησσό της εποχής εκείνης.
Ασφαλώς, ο Αντώνης Σχετάκης πέρασε δυσκολίες, στενοχώριες και συγκρού-σεις στην πορεία προς τη δημιουργική Πράξη. Αλλά ένιωσε επίσης πολλαπλές και βαθύτατες τις ικανοποιήσεις του αγωνιστή δημιουργού, ως εμπνευστής πολλαπλών και σπουδαίων έργων, αν και η αξεδίψαστη φύση του πετούσε πάντα προς το επόμενο μεγάλο έργο.
Γεγονός δε που πρέπει να υπογραμμιστεί και να διατρανωθεί, ότι κατά τη μεστή και αγωνιστική του πορεία, η σύζυγος και σύντροφος της ζωής του Κατερίνα, υπήρξε σταθερό στήριγμα καθ' όλη τη διάρκεια της ιδιωτικής και δημόσιας διαδρομής του και πολύτιμη βοήθεια ύστερα από τον φόρτο, τις υποχρεώσεις και την ένταση των αγώνων του. Η Κατερίνα είναι ασφαλώς η αυτόπτης και αυτήκοη μάρτυς των αγώνων και αγωνιών του ακούραστου αγαπημένου συζύγου της Αντώνη και θα μπορούσε ασφαλώς να μας διηγηθεί πολλές ιστορίες που δεν γνωρίζουμε.
Από πλευράς μας, απευθύνουμε και προς εκείνη τις ευχαριστίες και την τιμή για την πολύχρονη συμπαράσταση και αγόγγυστη αφοσίωσή της στο έργο και στους αγώνες του και κατ' επέκταση στο καλό και στην πρόοδο του Δήμου και της κοινωνίας μας. Από πλευράς μας, επίσης, ας θεωρήσουμε ότι η σημερινή μας σύναξη ευχαριστιών και τιμής από παλιούς και αυθόρμητους ειλικρινείς φίλους και δικούς, καθώς και από ευγνώμονες νεώτερους δημότες, θα αποτελέσει καλόδεχτη και ανακουφιστική ικανοποίηση για το ανήσυχο πνεύμα του. Για την πατριωτική καρδιά του και το ασίγαστο Κρητικό πάθος μιας αξέχαστης αγωνιστικής οραματικής μορφής, όπως εκείνης του Αντώνη Σχετάκη, ταυτισμένου στη σκέψη μας με την αύρα του Μυρτίλου και με το φυσικό κάλλος και τους ωραίους ανθρώπους του Κισαμίτικου Κόλπου, όπως τους ζωγραφίζει ο ίδιος τόσο γλαφυρά στις σελίδες του παρουσιαζόμενου σήμερα λογοτεχνικού βιβλίου του.
