Είχα ξαναγράψει κάποτε με τον ίδιο τίτλο αναφερόμενη σε τόπους που μας χάρισε ο Θεός και η τύχη για να ζούμε ... Και είναι πολλοί και με πλούσια τα ελέη, εάν το θέλουμε για να μπορούμε.
Ένας απο τους τόπους αυτούς είναι η περιοχή της Χρυσοσκαλίτισσας με την εμβληματική παρουσία της Μονής της Παναγίας, και μια σειρά με περίκεντρους ναίσκους που χρόνια με σεβάσμιους μοναχούς και μοναχές διαφύλαξε την πίστη των ανθρώπων και εισάκουσε τις προσευχές τους.
Ένας χωμάτινος παλιότερα και υπερσύγχρονος σήμερα σε οδηγεί στο ιστορικό νησί, Λαφονήσι που σήμερα κατακλύζεται από τον τουρισμό, ανεξέλεγκτα....
Το γόνιμο έδαφος, με την καθοδήγηση της επιστήμης και την εργατικότητα των κατοίκων πολλά θερμοκήπια παράγουν πρώιμα κηπευτικά εξαιρετικής ποιότητας που φτάνουν στις αγορές.
Ένας απο τους τόπους αυτούς είναι η περιοχή της Χρυσοσκαλίτισσας με την εμβληματική παρουσία της Μονής της Παναγίας, και μια σειρά με περίκεντρους ναίσκους που χρόνια με σεβάσμιους μοναχούς και μοναχές διαφύλαξε την πίστη των ανθρώπων και εισάκουσε τις προσευχές τους.
Ένας χωμάτινος παλιότερα και υπερσύγχρονος σήμερα σε οδηγεί στο ιστορικό νησί, Λαφονήσι που σήμερα κατακλύζεται από τον τουρισμό, ανεξέλεγκτα....
Το γόνιμο έδαφος, με την καθοδήγηση της επιστήμης και την εργατικότητα των κατοίκων πολλά θερμοκήπια παράγουν πρώιμα κηπευτικά εξαιρετικής ποιότητας που φτάνουν στις αγορές.
Ωστόσο δε φτάνουν μόνο αυτά....Απαραίτητη είναι και η αγάπη για τον τόπο, ο σεβασμός στο περιβάλλον, η οικονομία.....όχι μόνο η δίψα για χρήμα και πλουτισμό.....
Με την ευκαιρία ενός μνημοσύνου την Κυριακή κατηφορίσαμε προς τη Χρυσοσκαλίτισσα.
Μετά τη λειτουργία θελήσαμε να επισκεφτούμε ένα χωράφι πατρογονικό που έχομε κοντά στη δεξαμενή στο δρόμο προς το Λαφονήσι αριστερά του δρόμου 100 μέτρα περίπου.Το χωράφι αυτό κατά τι είναι απαλλοτριωμένο, αυτό όμως δεν έχει σημασία.
Εκεί βρεθήκαμε προ μιας εκπλήξεως που ήταν "πέρα από τη φρίκη"
Ήταν μια χωματερή σκουπιδιών με 11 (έντεκα) άθλιους κάδους ξεχειλισμένους σκουπίδια, άλλα ήταν σκόρπια χύμα κάτω....και κατσίκες με δυο πελώριους τράγους που έτρωγαν απο αυτά. Υποτίθεται αυτά κάποια στιγμή θα φαγωθούν......!!
Ήταν σκουπίδια μεταφερμένα από επιχειρηματίες της περιοχής Λαφονησίου....Η ΔΕΔΙΣΑ απούσα φαινόταν να είναι....
Η Δεξαμενή δίπλα ξερή γεμάτη με πλαστικά, ξύλα, λάστιχα, ένας σκουπιδότοπος ... . εκατομμύρια του κράτους πεταμένα στον αέρα, το ίδιο όπως και η δεξαμενή των Αγίων Θεοδώρων...... Θα μπορούσαν να μπαζωθούν και να φυτευτούν με φυτά που αντέχουν σε ξηρικά τοπία....
Η παρακείμενη κυρία που έχει το σπίτι της έχει απηυδήσει από τα ποντίκια και την δυσοσμία, και την ακούσαμε παραπονούμενη .....
Κρίμα ..κρίμα...
Με την ευκαιρία ενός μνημοσύνου την Κυριακή κατηφορίσαμε προς τη Χρυσοσκαλίτισσα.
Μετά τη λειτουργία θελήσαμε να επισκεφτούμε ένα χωράφι πατρογονικό που έχομε κοντά στη δεξαμενή στο δρόμο προς το Λαφονήσι αριστερά του δρόμου 100 μέτρα περίπου.Το χωράφι αυτό κατά τι είναι απαλλοτριωμένο, αυτό όμως δεν έχει σημασία.
Εκεί βρεθήκαμε προ μιας εκπλήξεως που ήταν "πέρα από τη φρίκη"
Ήταν μια χωματερή σκουπιδιών με 11 (έντεκα) άθλιους κάδους ξεχειλισμένους σκουπίδια, άλλα ήταν σκόρπια χύμα κάτω....και κατσίκες με δυο πελώριους τράγους που έτρωγαν απο αυτά. Υποτίθεται αυτά κάποια στιγμή θα φαγωθούν......!!
Ήταν σκουπίδια μεταφερμένα από επιχειρηματίες της περιοχής Λαφονησίου....Η ΔΕΔΙΣΑ απούσα φαινόταν να είναι....
Η Δεξαμενή δίπλα ξερή γεμάτη με πλαστικά, ξύλα, λάστιχα, ένας σκουπιδότοπος ... . εκατομμύρια του κράτους πεταμένα στον αέρα, το ίδιο όπως και η δεξαμενή των Αγίων Θεοδώρων...... Θα μπορούσαν να μπαζωθούν και να φυτευτούν με φυτά που αντέχουν σε ξηρικά τοπία....
Η παρακείμενη κυρία που έχει το σπίτι της έχει απηυδήσει από τα ποντίκια και την δυσοσμία, και την ακούσαμε παραπονούμενη .....
Κρίμα ..κρίμα...
ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΣΠΟΤΑΚΗ


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου