Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική
στις αμμουδιές του Ομήρου…..
Οδυσ.Ελύτηςστις αμμουδιές του Ομήρου…..
Γράφει η Ευτυχία Δεσποτάκη
Την Πέμπτη 19 Μαΐου το απόγευμα βρεθήκαμε καλεσμένοι σε μια πολύ όμορφη πνευματική εκδήλωση της ενορίας Αγίου Νικολάου Δραπανιά, οργανωμένη από τον νέο, δραστήριο και σεμνό εφημέριο π. Αλέξανδρο Φαντάκη. Ο π.Αλέξανδρος εργάζεται ακούραστα και αθόρυβα, ήδη αφήνει το στίγμα του στο χωριό τόσο πνευματικά όσο και πρακτικά. Επιμελήθηκε των εργασιών για την ανάδειξη του παλαιού Ιερού ναού Αγ. Νικολάου και του περιβάλλοντος χώρου όσο και της ανέγερσης της παρακείμενης πολιτιστικής αίθουσας, όλα με μέτρο και αισθητική. Από κοντά και οι χωριανοί κατοικούντες και απόδημοι συντρέχουν το έργο του.
Με την ευκαιρία της εορτής του Αγ. Νικολάου (μετακομιδή των λειψάνων του Αγίου), πέραν του εσπερινού ο π. Αλέξανδρος νοηματοδότησε την βραδιά τιμώντας και μνημονεύοντας τον παπά-Γιάννη Τσιμπογιάνη πρώτο εφημέριο του ναού και έδωσε την αφορμή να γίνει αναφορά σε μεγάλες και δύσκολες ώρες του Ελληνισμού. Ο παπά –Γιάννης, Μικρασιατικής καταγωγής, με την ανταλλαγή των πληθυσμών, πρόσφυγας κατέληξε στην περιοχή μας και ύστερα από λίγο υπηρέτησε σαν εφημέριος στο Δραπανιά. Με τη λίγη πραμάτεια που πήρε μαζί του φεύγοντας από τη γη της Ιωνίας, την ώρα της σφαγής, ήταν και δυο ιερά λείψανα από την εκεί εκκλησία του και μέσα σε ασημένιο πιατάκι, που πρόλαβε και πήρε πάνω από το τραπέζι του, μέσα στο στήθος του τα έφερε μαζί του στην νέα πατρίδα,τα οποία και εναπόθεσε στην αγία τράπεζα του Αγ. Νκολάου Δραπανιά, όταν πια βρέθηκε εκεί να διακονεί. Κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης ήταν η κ. Ελευθερία Μπολέτη, επίσης μικρασιατικής καταγωγής, ανιψιά του παπά-Γιάννη, η οποία δυο χρονών παιδάκι ήρθε προσφυγάκι από την άλλη μεριά του Αιγαίου. Ενενηκοντούτης σήμερα στο σώμα, η κ. Ελευθερία, αλλά έφηβος στην ψυχή, πάνω στο βήμα, με το μαύρο της φόρεμα, με το δαντελένιο άσπρο γιακά της και το ωραίο μαντό της με το χρυσό σιρίτι γαρνιρισμένο, απέπνεε και μόνο σαν σαν εμφάνιση άρωμα, αρχοντιά και δυναμισμό της Ιωνικής γης Για αρκετή ώρα, χωρίς να μας κουράσει μας καθήλωσε με την αφήγηση της.
Εδώ εγκαταστάθηκε κι εκείνη και όταν η ζωή ξεκίνησε ξανά τους ρυθμούς της, παντρεύτηκε τον ράφτη Μπαντουράκη από τα Καλουδιανά, όπου μαζί πλέον, μέχρι τα πρόσφατα χρόνια διατηρούσαν ένα διακεκριμένο οίκο ραπτικής στα Χανιά. Η κ. Ελευθερία πέρα από την τέχνη της ραπτικής είναι πολυγραφότατη συγγραφέας με θέμα της, πάντα τις «Αλησμόνητες Πατρίδες». Προχθές βράδυ στην ομιλία της, έδωσε με γλαφυρότητα και ιστορική επίγνωση το δράμα της μικρασιατικής καταστροφής, έδωσε τη μικροιστορία, όπως την φτιάχνουν οι μικροί και οι αφανείς. Διερωτήθηκε αν πρέπει να ξεχάσουμε, αναρωτήθηκε τι να θυμόμαστε, ανάθεμα τον αίτιο κατέληξε, αλλά γεμάτη πικρία ομολόγησε πόσο πικράθηκαν μετάνιωσαν όσοι, κάποια στιγμή επισκέφτηκαν ξανά αυτά τα μέρη. Ήταν τόση η εγκατάλειψη και η καταστροφή. Τι είχε γίνει όλος αυτός ο ακμάζων ελληνικός κόσμος;
Μέχρι και το 1922 οι Έλληνες αποτελούσαν το πολυπληθέστερο και πλέον ισχυρό στοιχείο για λόγους οικονομίας μέσα στην πολυπολιτισμική κοινωνία της Ιωνίας και η ζωή ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους κυλούσε ομαλά, μέχρι που
οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης αποφασίζουν την αναδιανομή των εδαφών της Τουρκίας, εξαιτίας κυρίως των πετρελαίων της Μοσούλης.
Παράλληλα ο νεότουρκος Κεμάλ Ατατούρκ νέος ηγέτης των Τούρκων στοχεύει στην εκδίωξη των Ελλήνων από τα Μικρασιατικά παράλια.
Το όνειρο του Βενιζέλου για ενοποίηση του Ελληνισμού των δύο άκρων του Αιγαίου αποτυγχάνει και ο στρατός μας συντρίβεται στα βάθη της Ανατολής. Οι Δυνάμεις της Ευρώπης μας αφήνουν έκθετους. Χάσαμε όσα εδάφη χάσαμε και εγκαινιάζεται και η τακτική της ανταλλαγής των πληθυσμών. Δηλαδή να φύγουν οι Έλληνες της Μικράς Ασίας και να έρθουν στην Ελλάδα και οι Τούρκοι που ήταν στην Ελλάδα να πάνε στη μικρά Ασία. Ένα εκατομμύριο Έλληνες άφησαν πατρίδα, σπίτια και περιουσίες και ήρθαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη καταστροφή που έχει υποστεί ο ελληνισμός σε όλη την ιστορία του. Η Ελλάδα εκτός από τους νεκρούς, από τους αγνοούμενους, από τα εδάφη που έχασε, έπρεπε να στεγάσει και χιλιάδες ξεσπιτωμένους. Μέχρι να γίνουν ....


















