ROTONDA AT KALATHENES

 Σε όλα αυτά τα Βενετσιάνικα μνημεία που στέκονται, όσο στέκονται ακόμα, ο μεγαλύτερος εχθρός είναι εκτός απο τον χρόνο, η αδιαφορία μας. 
Τις τελευταίες μέρες όμως χάρη στις ενέργειες του Δήμου Κισάμου, αλλά και μετά απο πιέσεις της αγαπητής Λαϊνάκης Νεκταρίας και της κυρίας Τούλας Τρυμανδήλη, της ΕΦΑ Χανίων αλλά και των ιδιοκτητών κάτι πάει να γίνει στην Ροτόντα των Καλαθενών, το τελευταίο ίσως αποτύπωμα, όπως κάποιοι ισχυρίζονται, του Αντρέα Παλάντιο στην αρχιτεκτονική του πορεία κατά την Αναγέννηση.
Κάπως έτσι θα έμοιαζε η Ροτόντα αν ήταν τελειωμένη, λένε....

.... Αλλά προφανώς ο χρόνος, η αδιαφορία, τα φυσικά φαινόμενα (σεισμοί βροχές), έχουν αφήσει την ημιτελής Ροτόντα στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Κάθε ώρα, κάθε λεπτό που περνά η κατάσταση στα 2/4 της βίλας λειτουργεί καταστροφικά και χρειάζεται άμεσα την βοήθεια μας. Εξάλλου δεν είναι ανάγκη να είσαι μηχανικός για δεις το μέγεθος της ως και σήμερα αδιαφορίας...

Ευχή όλων λοιπόν να βρεθεί η λύση... ώστε να συντηρηθεί να αναδειχθεί και να πάρει την θέση που της αξίζει στην ιστορία της περιοχής μας. Βέβαια όπως είπαμε όλα αυτά έχουν και ένα μεγάλο αντίπαλο, τον χρόνο .... που δεν μας περιμένει, ούτε μπορεί να σταματήσει να "τρώει" τα σωθικά όλων αυτών των υπέροχων κτηρίων που τα τελευταία χρόνια θρουλούν.
Παράδειγμα η έπαυλη Τρεβιζάν, άρα οι ενέργειες πρέπει να είναι γρήγορες ειδικά ως προς την μερική συντήρηση της.

Ας καταλάβουν όλοι όσοι είναι "κύριοι" τέτοιων κτηρίων οτι απο την στιγμή που θα θρουλήσουν δεν θα έχουν στα χέρια τους το παραμικρό...ίχνος απο την ιδιοκτησία, πράγμα που πρέπει να λειτουργήσει σαν ευκαιρία τώρα αρκεί να το καταλάβουν.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΚΙΣΑΜΟ

Την Πέμπτη 7 Μάη  θα πραγματοποιηθεί η περιοδεία του Μανώλη Συντυχάκη, βουλευτή του ΚΚΕ και μέλους της ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ,  στο Κέντρο Υγείας Κισάμου στις 11 π.μ., στο Αννουσάκειο Ίδρυμα Κισάμου - «Βοήθεια στο Σπίτι» στις 12 το μεσημέρι και στο δημαρχείο Κισάμου στη 1 μ.μ.  
Η περιοδεία αρχικά είχε προγραμματιστεί για την Τρίτη 5 Μάη, αλλά μετατέθηκε λόγω της ονομαστικής ψηφοφορίας στη Βουλή, το βράδυ της Δευτέρας 4 Μάη.

ΛΑΤΟΜΕΙΑ-ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ... ΘΟΛΩΜΕΝΑ ΤΑ ΝΕΡΑ

 Τις τελευταίες μέρες, και αυτό είναι καλό, λακωνικά και με νόημα σχεδόν όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τα Εννιά Χωριά και ιδιαίτερα για την κατάσταση που πάει να ξαναδημιουργηθεί εκεί με την άδεια του κράτους, πρώτα για ερευνητικές εργασίες και στην συνέχεια για την δημιουργία λατομείων ή μεταλλείων ή όπως αλλιώς λέγονται, έχουν τοποθετηθεί δημόσια στις σελίδες τους.
Μια τέτοια τοποθέτηση είναι και του πρώην Δημάρχου Ιναχωρίου κ. Κωστή Κουκουράκη που θέλει να ξεκαθαρίσει αυτά που τις τελευταίες μέρες ακούγονται για την αλλαγή ορολογίας αλλά και για το τι έγινε τόσα χρόνια εκεί.
- Η περιοχή Κισάμου ΔΕ ΙΝΑΧΩΡΙΟΥ και το σύνολο των φορέων έχουν μιλήσει δια μέσου του ΣΧΟΟΑΠ και της ΕΠΜ. Και τα δύο σχέδια απορρίπτουν λειτουργία λατομείων εξόρυξης γύψου. Η αναφορά στη λέξη μεταλλεία είναι θόλωμα των υδάτων μεταλλείο-λατομείο σημαίνει εξόρυξη και μάλιστα στην περίπτωση του γύψου είχαμε επιφανειακή εξόρυξη με εκρηκτικά. Θολώνουν τα νερά όσοι υποστηρίζουν ότι η ΕΠΜ δεν έχει υπογραφή. Δέκα χρόνια αράχνιαζε στο Υπουργείο ήρθε ο Σύριζα δια του Υπουργού Γιώργου Σταθάκη και το υπέγραψε. Ο ίδιος ο Υπουργός είναι ο μοναδικός Υπουργός της τελευταίας δεκαετίας που δεν υπέγραψε περιβαλλοντική αδειοδότηση ούτε ενέκρινε ερευνητικές για λατομεία γύψου. Καλό θα ήταν να δούμε ποιες υπηρεσίες έχουν υποχρέωση επίσπευσης, όχλησης, επιβολής εφαρμογής της διάταξης νόμου περί έργων αποκατάστασης δασικής βλάστησης στα εγκαταλελειμμένα λατομεία-μεταλλεία. Γιατί σαράντα χρόνια η πληγές στο περιβάλλον μένουν ανοιχτές;

ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΓΙΑΝΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΩ!

"Σ’ ένα ορεινό χωριό, νομίζω στα Σφακιά, στην πλατεία του χωριού, τσακώθηκαν δυο νέοι, καλή ώρα όπως χθες στα Ανώγια. Βγάζει ο ένας μαχαίρι να επιτεθεί στον άλλο. Ο άλλος του λέει, «Μωρέ, κάμε πίσω γιατί κρατώ μπιστόλι και δεν θέλω να σε σκοτώσω» και ο μαχαιροβγάλτης του απαντά «Δεν μπορώ, γιατί δες πόσοι μας κοιτάζουν», κάνει την κίνηση να επιτεθεί και τον σκοτώνει ο άλλος με το μπιστόλι. Αν έκανε πίσω θα έσωζε τη ζωή, αλλά θα έχανε την αντρειά και την υπόληψη του."
(Απόσπασμα από μια εξαιρετική ανάρτηση της Elektra Pateraki)
Τέτοιες ιστορίες Σφακιανού εγωισμού έχω ακούσει πολλές σε διηγήσεις ηλικιωμένων στο καφενείο του πατέρα μου. Δε θέλω όμως να μεταδιηγηθώ καμία. Αντ' αυτών θα γράψω ένα ανέκδοτο, που κατά πάσαν πιθανότητα είναι αληθινή ιστορία!
Έπαιζε μια φορά ένας Σφακιανός πρέφα με δυο άλλους μη Σφακιανούς. Κάποια στιγμή νόμισε ότι του κάμανε "χ(ι)λέ" στα χαρτιά (απάτη) κι επέταξε το τραπέζι πέρα κι άρχισε να φωνάζει και να απειλεί. Οι άλλοι δυο, που φαίνεται ότι ξέρανε την Κρητική παροιμία:
--- Πότε δυο δεν τσακώνουνται;
--- Οντέ δε θέλει ο ένας!,
δεν αντέδρασαν, αλλά σηκώθηκαν κι έφυγαν.
Μετά που ηρέμησε o Σφακιανός, ένας που παρακολουθούσε το παιγνίδι, του είπε:
-- Έκαμες τόση φασαρία, ενώ δεν είχες δίκιο... !
-- Τό 'δα εγώ, καημένε, πως δεν είχα δίκιο, μα ήταν αργά γιανά υποχωρήσω!!
Αντρέας Χατζηπολάκης
Το σκίτσο είναι του Σπύρου Ορνεράκη.

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ...

25.000Ε θα στοιχίσουν οι παλιές τουαλέτες για να τις ξαναφτιάξουν.... για να δούμε απο τι θα τις φτιάξουν..μάλλον απο ασήμι; Πάντως οτι και να κάνουν δεν φτάνουν για ένα λιμάνι που το καλοκαίρι δέχεται πάνω απο 5000 άτομα. Βέβαια όπως και με τον κυκλοφοριακό φόρτο του δρόμου (ΒΟΑΚ Καλυμβάρι-Κίσαμο) που τον μέτρησαν χειμώνα τα ίδια και τώρα ...τι περιμένετε να φτιάξουν τουαλέτες για 2-3 Αιγύπτιους ψαράδες; 

ΕΟΡΤΑΣΤΗΚΕ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΙΚΟYΜΕΝΙΟΥ

Εν μέσω των δυσκολιών συμμετοχής του λαού του Θεού εις την λατρευτική ζωή της Εκκλησίας και εν αναμονή του ανοίγματος των Ναών, υπό την διαμορφωθείσα νέα πραγματικότητα και δεδομένα, εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Οικουμενίου, Επισκόπου Τρίκκης, όπου εορτάζει και το παρεκκλήσιο που βρίσκεται στους αύλειους χώρους του Επισκοπείου και των Ιδρυμάτων της Ι. Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου. Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, ο οποίος αφού μνημόνευσε εν ευγνωμοσύνη πολλή, τους προκατόχους του και ιδιαίτερα τον μακαριστό Μητροπολίτη κυρό Ειρηναίο, σημείωσε: «Στο άπλετο φως της Ανεσπέρου χαράς και ζωής  που χαρίζει η Ανάσταση του Χριστού υποχωρεί κάθε φόβος, αγωνία, αμφιβολία και αμφισβήτηση. Γι΄ αυτό λοιπόν ας μην αφήνουμε, αδελφοί, τον φόβο να εμφωλεύει στις ψυχές και τις καρδιές μας. Εντός του μηνός Μαΐου και συγκεκριμένα από τις 17 και ανοίγουν και πάλι οι Ιερείς Ναοί μας εις την κοινή λατρεία και συμμετοχή. Τηρώντας τα αναγκαία μέτρα πρόληψης, που αφορούν το συχνωτισμό και όχι φυσικά την συμμετοχή μας εις το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, όπως κάποιοι εμμονικά υποστηρίζουν, καλούμεθα όλοι μας, όσοι από εμάς νιώθουμε την εσωτερική αυτή ανάγκη συμμετοχής εις την λατρευτική και λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας, όπως επανεύρουμε ότι στερηθήκαμε και μας έλειψε την περίοδο αυτή», κατέληξε ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Αμφιλόχιος

ΔΥΟ ΤΡΕΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 Παραδοσιακά.... και με πολύ τέχνη.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΚΙΣΑΜΟ

Δημήτρης Φραγκάκης Γ.Γ Τουρισμού, Κώτσογλου Κυριάκος Εντεταλμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Κρήτης στον τομέα Τουρισμού, Μυλωνάκης Γιώργος Δήμαρχος Κισάμου, Σταθόπουλος Αντώνης εντεταλμένος αντιδήμαρχος Κισάμου για τον τουρισμό, Βερναδάκης Γιάννη Πρόεδρος Ένωσης Ιδιοκτητών Τουριστικών Καταλυμάτων περιοχής Κισάμου, Πατεράκης Βαγγέλης πρόεδρος Νέου Εμπορικού συλλόγου Κισάμου... σε τηλεδιάσκεψη τώρα για τον μέλλον του τουρισμού και επιπτώσεις ειδικά για την Κίσαμο που έχει και 3 απο τις μεγαλύτερες σε επισκεψιμότητα παραλίες.

 Τα προβλήματα πολλά μιας και βρισκόμαστε ήδη στον Μάιο και τα κυρίαρχα ερωτήματα σε όσους ασχολούνται με τον Τουρισμό είναι, τι γίνεται, που πάμε, και τι θα γίνει απο δω και πέρα;

Για να δούμε τι θα βγει και απο αυτήν την συνάντηση, αν και οι προβλέψεις ειδικά για μας εδώ στην Δυτική μεριά της Κρήτης θα είναι δυσοίωνες φέτος ίσως και του χρόνου....
- Θα αρχίσουμε τις προσευχές ή θα πρέπει να κινηθούμε όλοι με βάση της λογικής και της παγκόσμιας κατάστασης που δημιούργησε η πανδημία;
Η επόμενη μέρα είναι πολύ δύσκολη τελικά για όλους μας....και λύσεις δεν φαίνονται στον ορίζοντα!!

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ ..ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

 Ο αντιπεριφερειάρχης κ. Καλογερή παρουσία του δημάρχου Κισάμου, Γιώργου Μυλωνάκη και εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας, "διαπίστωσαν ότι τα έργα αποκατάστασης και καθαρισμού των ποταμών έχουν ολοκληρωθεί σε όλο το παραλιακό μέτωπο του Δήμου Κισάμου. 

Συγκεκριμένα, έχει καθαριστεί ο Τυφλός ποταμός σε απόσταση 12 χιλ. από τα βόρεια παράλια, τα πεδινά τμήματα των ποταμών Κακοπέρατος, Καμαριανός, Πυργιανός, Νοπηγιανός, Μαυρομούστακος, Αράπης"....ήταν το τελευταίο Δελτίο Τύπου της αντιπεριφέρειας, μετά και τον καθαρισμό των ποταμών μας.
Δυστυχώς δεν πέρασαν ούτε 2 μήνες και τα αποτελέσματα είναι τα ίδια όπως καταγγέλλουν στο blog κάτοικοι της περιοχής του Καμαριανού ποταμού. 
- Είμαστε άξιοι της μοίρας μας και μπορεί η δημοτική αρχή να κάνει ως και τώρα τα αδύνατα δυνατά για να μας ξεβρωμίσει, αλλά κάποια όρια θα πρέπει να βάλει και να τραβήξει το αυτί όλων αυτών που "κερδίζουν" απο αυτό. Είναι αδιανόητο να σπαταλώνται τόσα χρήματα για τον καθαρισμό των ποταμών που παρ' ολίγο να μας πνίξουν πριν κάμποσα χρόνια και μεις να συνεχίζουμε το ίδιο βιολί. 
Ντροπή!!!

ΣΑΜΑΡΙΑ-ΛΑΦΟΝΗΣΙ-ΜΠΑΛΟΣ

Μοίρασε τα κέρδη του όπως συνηθίζει κάθε Μάη, ο Φορέας διαχείρισης Σαμαριάς, μιας διάσημης προστατευόμενης περιοχής που είναι απο τις σημαντικότερες για τον φυσικό της πλούτο, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και παγκοσμίως.
Μια έως πέντε φορές το έχουν περάσει σχεδόν όλοι οι Έλληνες και ιδιαίτερα όλοι όσοι κάνουν διακοπές στην Κρήτη. Ήταν κάποτε το σήμα κατατεθέν των Χανίων, όχι οτι δεν είναι και σήμερα αν και έχει χάσει την πρωτιά του, ανεπίσημα βέβαια, απο Λαφονήσι και Μπάλο.
216.812 Ε είναι τα καθαρά κέρδη που θα μοιραστούν οι 4 Δήμοι που έχουν επαφή με το μοναδικό σε ομορφιά φαράγγι και αυτά πάνε στις κοινότητες του κάθε Δήμου.
Δήμος Πλατανιά    86.725Ε (Λάκκοι- Μεσκλά)
Δήμος Σφακίων   101.179Ε (Αγιά Ρουμέλη- Άγιος Ιωάννης- Ανώπολη)
Δήμος Χανίων       14.454Ε (Θέρισσος)
Δήμος Κανδάνου   14.454Ε (Σούγια)
Θα μου πεις τώρα σιγά το χρήμα... όμως δεν είναι έτσι που σκεφτόμαστε μιας και το Φαράγγι είναι πεντακάθαρο, κερδίζει διακρίσεις όχι για τα μάτια του κόσμου, που κάνουμε εμείς, είναι ανάμεσα στις καλά προστατευόμενες περιοχές μας, όχι σαν τα χάλια τα δικά μας, και θα είναι συνέχεια στις υψηλές θέσεις μιας και η προσπάθεια προστασίας του δεν σταματά. Φυσικά και τα 100.000 Ε καθαρά μου φαίνεται οτι είναι λίγο περισσότερα απο τα δικά μας που δεν ξέρουμε ακριβώς ποτέ πόσα είναι...αν αναλογιστούμε οτι το Φαράγγι το πέρασαν πέρυσι 190.000 άτομα (180.000 εισιτήρια), ενώ τις δικές μας Natura τις επισκέφτηκαν πρόχειρα-πρόχειρα πολύ πάνω από 1.000.000 τουρίστες.
Ο φορέας διαχείρισης της Σαμαριάς λειτουργεί με υψηλά στάνταρ, πράγμα που πρέπει και μεις να επιδιώξουμε και να δημιουργήσουμε για τις προστατευόμενες περιοχές μας. Εξάλλου τα καθαρά κέρδη που έχουν οι δήμοι μας (μόλις δυο) θα είναι πολλαπλάσια απο αυτά που μοιράζονται τώρα στην Σαμαριά, αλλά και απο αυτά που κάθε τόσο μας παρουσιάζουν οι Μονομετοχικές των όμορων δήμων της περιοχής, με την συζήτηση επί του θέματος να μην έχει όχι αποτέλεσμα αλλά ούτε και τέλος.
Δεν θα πιαστώ πόσο σημαντική είναι η δημιουργία ενός φορέα Δυτικής Κρήτης αλλά θα λύσει πολλά προβλήματα ακόμα και σε αυτούς που δεν έχουν κατασταλάξει αν ο τουρισμός είναι στην πρώτη γραμμή μας ή ο...γύψος! 
Και φυσικά τέτοιες ευκαιρίες παρουσιάζονται σπάνια... και τώρα είναι οτι πρέπει.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ...

Καταλαβαίνω, μα δε δέχομαι. Καταλαβαίνω τους λόγους, τον νόμο της ανταπόδοσης, τον εθιμικά θεσμοθετημένο τρόπο δικαίωσης, μα δε δέχομαι την ανταπόδοση του αίματος. Δε δέχομαι ένα φονικό να ξεπλύνει το πρώτο φονικό. Δε δέχομαι το αίμα να σβήσει το άλλο αίμα, δεν δέχομαι την αντεκδίκηση για το θανατικό, δε δέχομαι συνειδήσεις με βαθιά ριζωμένη μέσα τους την έννοια της βεντέτας .
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο νησί, που η λέξη βεντέτα και φονικό, τείνουν να γίνουν συνώνυμό του. Ο «νόμος του αίματος», με τρομάζει, με προβληματίζει, με ντροπιάζει και φέρνει στο μυαλό μου πρωτόγονες καταστάσεις έχθρας, μίσους, παραλογισμού.
Με την γελοία αφορμή ενός κομματιού γης, ενός κοπαδιού ή για τα μάτια μιας γυναίκας ξεκληρίζονται οικογένειες. Στα ορεινά, στα δύσβατα χωριά, οι κοινωνίες παραμένουν κλειστές. Κακοτράχαλοι οι άνθρωποι όπως ακριβώς κι γη τους. Η προσωπική τιμή εξακολουθεί να αποτελεί υψηλή αξία για τους κατοίκους τους. Η βεντέτα είναι κατάρα βαριά. Χάνονται οικογένειες, χάνονται άνθρωποι που φταίνε και δε φταίνε. Στιγματίζονται παιδιά. Ερημώνουν τα σπίτια, χορταριάζουν τα στενά... Μπαίνει το μάνταλο και σφαλεί η πόρτα για πάντα. Οι οικογένειες του δολοφόνου και του δολοφονημένου λειτουργούν ως αυτοοργανωμένοι στρατοί. Εξάλλου όπλα πάντα υπάρχουν σε ένα σπίτι. Κι αν δεν υπάρχουν, πιο εύκολα βρίσκεις ένα μπιστόλι εδώ, παρά μελάνι για τον εκτυπωτή σου. Όποια ώρα, όποια μέρα. Όταν μία οικογένεια χάνει έναν άνδρα της, χάνει ένα μέρος της δύναμής της, πλήττεται η τιμή της και πρέπει να ανταποδώσει, για να εξισορροπηθεί η κατάσταση.
Πριν μερικά χρόνια στα δικά μας μέρη, στην Κίσσαμο, ενα παλικάρι 26 χρονων, έπεσε νεκρό για την ανταπόδοση ενός φονικού. Ο μοναδικός γιος ανάμεσα σε πέντε αδερφές. Έτσι για να σβήσει μια για πάντα αυτή η οικογένεια αφού δεν θα υπήρχε άντρας απόγονος για να τη συνεχίσει. Κι έτσι έκλεισε ο κύκλος της βεντέτας ανάμεσα στις δύο οικογένειες. Έκλεισε?
Τραγικές, πρωτόγονες καταστάσεις. Διαπιστώνω ακόμη και σήμερα ότι ζει και βασιλεύει το μίσος, σε ένα νησί που δίδαξε την φιλοξενία και οι πόρτες ήταν πάντα ανοιχτές για γλέντια και μαζώξεις. Διαπιστώνω ότι για μισό μέτρο γης, θάβονται μέσα στην ίδια γη, άντρες οικογενειάρχες, και παλικάρια που δε πρόλαβαν καλά καλά, να γίνουν οι ίδιοι πατεράδες. Διαπιστώνω ότι το μαύρο τσεμπέρι θα χαμηλώσει κι άλλο στο μέτωπο μιας γυναίκας, ότι στο μπράτσο των αντρών θα μπει μαύρη κορδέλα και τα γένια θα καλύψουν τον μπέτη τους. Ένδειξη πένθους θα πουν. Ανοησίες θα πω. Βλακείες. Παραλογισμοί. Κατάρες, μοιρολόγια, πόνος, μίσος, κλειστές πόρτες, κλειστές ζωές. Κίσσαμος, Σφακιά, Αποκόρωνας, Ρέθυμνο, Βορίζα, τόποι και τόποι που θα 'πρεπε να 'ταν υπερήφανοι για χίλιους δυο άλλους λόγους, μετρούν φονικά και βεντέτες.
Χθες ήταν η σειρά των Ανωγείων. Δυό νεκροί.
Δε θέλω να γράψω, ούτε να μάθω περαιτέρω. Θέλω να πάψω να διαβάζω τέτοιες ειδήσεις. Θέλω να μην ξανακούσω. Θέλω να μη ξανασυμβεί.
Έτσι εγωιστικά και κάθετα. Φτάνει. Αλήθεια φτάνει. Ως εδώ.
Μα δεν θα είναι ποτέ ''ως εδώ'' και το ξέρουμε όλοι.
Στέλλα Ξ. Καρτάκη

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΔΥΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΥΡΙΔΑΚΗΣ Α.Ε.

Το Σάββατο 2 Μαΐου 2020, παρουσία του Δημάρχου Γιώργου Μυλωνάκη, των Αντιδημάρχων μας Μαυροδημητράκη Σπύρο, Χαχλάκη Γιώργο και Χριστουλάκη Θεόφιλου, του Δημοτικού Συμβούλου Θεοδωρογλάκη Μιχάλη και του Προέδρου Δημοτικής Κοινότητας Κισάμου Κουντουράκη Βασίλη, πραγματοποιήθηκε από το Δήμο μας, η παραλαβή δύο αυτοκινήτων προσφορά της  εταιρείας “ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΥΡΙΔΑΚΗΣ Α.Ε.”. Η εταιρεία, έχοντας αυξημένο το αίσθημα αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας, γνωρίζοντας και κατανοώντας τις αυξημένες ανάγκες όλων των Δήμων, προσέφερε τα δύο αυτοκίνητα στην υπηρεσία της Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Κισάμου για όσο διαρκέσει η κρίση της πανδημίας και έως ότου ξεπεραστεί η απειλή του κορωνοϊού στη χώρα μας. 

Σε δήλωσή του ο κ. Μαυριδάκης κατά την παράδοση, ανέφερε: "Το ελάχιστο που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι να βοηθάμε όταν χρειάζεται και εφόσον έχουμε τη δυνατότητα. Η κοινωνία τόσα χρόνια  στηρίζει τις επιχειρήσεις μας, ο χανιώτικος λαός μας εμπιστεύεται και μας δίνει τη δύναμη να αναπτυσσόμαστε. Έτσι, εγώ και όλοι οι συνεργάτες της Μ.Μαυριδάκης Α.Ε. κάνουμε το αυτονόητο σε αυτές τις δύσκολες ώρες: προσφέρουμε τα αυτοκίνητά μας στις υπηρεσίες του Δήμου προκειμένου να είναι σε θέση να στηρίξει τις δομές του.
Σας ευχαριστούμε και ταυτόχρονα απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους όσοι έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν όπως μπορούν!"
Ο Δήμαρχος, ο Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας Μαυροδημητράκης Σπύρος καθώς και όλη η Δημοτική Αρχή του Δήμου Κισάμου, ευχαριστούν θερμά την εταιρεία εμπορίας αυτοκινήτων  ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΥΡΙΔΑΚΗΣ Α.Ε., που με την οικειοθελή προσφορά της στο Δήμο μας, γίνεται αρωγός στην προσπάθειά μας αυτή και μας βοηθάει να είμαστε ακόμα πιο εύκολα και γρήγορα κοντά σας.

Σας θυμίζουμε ότι η γραμμή κοινωνικής στήριξης του Δήμου Κισάμου (2822340310) είναι και θα παραμείνει σε λειτουργία για την άμεση κάλυψη των αναγκών και των αιτημάτων των δημοτών μας που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, καθώς και όσων ηλικιωμένων πρέπει να συνεχίσουν να παραμείνουν προστατευμένοι και ασφαλείς στο σπίτι τους.
Εκ του Δήμου.

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ

Το νέο περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Αυτές τις μέρες και εν μέσω πανδημίας, συζητείται στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής το αντι-περιβαλλοντικό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης, του οποίου οι διατάξεις πλήττουν καίρια τη βιοποικιλότητα, τη τοπικότητα και τη δημοκρατία.
Σε μια εποχή που η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα αναδεικνύει τη σύνδεση της πανδημίας και των ζωωνόσων  με τη μείωση της βιοποικιλότητας, του φυσικού περιβάλλοντος και τους κινδύνους για την ισορροπία στο πλανήτη, η κυβέρνηση επέλεξε να φέρει αυτό το νομοσχέδιο έκτρωμα στη Βουλή, που είναι σε καραντίνα όπως όλοι μας.
Το νομοσχέδιο που δικαίως, συνάντησε τη καθολική αντίδραση των περιβαλλοντικών οργανώσεων και Όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ανάμεσα σε πολλά άλλα:
- Φέρνει τα πάνω κάτω στη περιβαλλοντική αδειοδότηση, καταργώντας στη πράξη κάθε ουσιαστικό έλεγχο, αλλά και στο χωροταξικό σχεδιασμό για χάρη «της ευελιξίας και της ανάδρασης»
- Βρίθει φωτογραφικών διατάξεων κυρίως στα 48 άρθρα που τέθηκαν στη διαβούλευση και ήρθαν τελευταία στιγμή στη Βουλή
- Ανοίγει τις πύλες για πλήρη ιδιωτικοποίηση βασικών αναπτυξιακών  εργαλείων όπως τα δίκτυα ενέργειας του ΑΔΜΗΕ
- Επιτρέπει την ανεξέλεγκτη αδειοδότηση των ΑΠΕ
Κεντρικό σημείο του νομοσχεδίου αποτελεί η κατάργηση των Φορέων Διαχείρησης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ) και η αντικατάστασή τους από μια υπουργοκεντρική Επιτροπή  Αθήνα. Μεταφέρει μηχανιστικά τα χωροταξικά εργαλεία του δομημένου περιβάλλοντος και στο φυσικό περιβάλλον, αντίθετα με τη διεθνή πρακτική. Φέρνει ξανά το ψευτοδίλημμα περιβάλλον ή ανάπτυξη, ενώ έχει αποδειχτεί ότι στιβαρή περιβαλλοντική νομοθεσία ευνοεί σοβαρές επενδύσεις αλλά όχι τις αρπαχτές.
Σε ότι αφορά το Νομό Χανίων το θέμα είναι ζωτικής σημασίας, εφόσον ο μισός περίπου νομός είναι περιοχή natura άρα το φυσικό περιβάλλον είναι η προίκα του νομού. Στο νομό μας εδώ και είκοσι χρόνια δραστηριοποιείται ο Φορέας Διαχείρισης  Σαμαριάς-Δυτικής Κρήτης. Ο Φορέας μέσα από αρκετές δυσκολίες κατάφερε να κατακτήσει σχέσεις εμπιστοσύνης  με τη τοπική κοινωνία, τη τοπική αυτοδιοίκηση, με τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους αλλά και τους επιχειρηματίες. Κατάφερε να προβάλλει ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης, παράδειγμα για όλο το νομό.
Πρόσφατα ο νομός Χανίων απέκτησε  την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (Ε.Π.Μ.) του Ελαφονησιού, την οποία υπέγραψε ως υπουργός ο κ. Γιώργος Σταθάκης, αποτέλεσε προϊόν εξαντλητικής διαβούλευσης με τους κατοίκους της περιοχής, και όδευε προς υπογραφή Προεδρικού Διατάγματος.
Τώρα όλα βρίσκονται στον αέρα. Τοπικότητα στη Διαχείριση. κατακτήσεις του περιβαλλοντικού κινήματος, κατακτήσεις των τοπικών κοινωνιών, του επιστημονικού προσωπικού και των εργαζομένων με χρόνια εμπειρίας και προσφοράς, περιφρονούνται και απαξιώνονται από τη κυβέρνηση Μητσοτάκη στο όνομα των όποιων επενδύσεων.
Για άλλη μια φορά το μοντέλο της δημοκρατικής αποκέντρωσης κι ανάπτυξης, προσκρούει στο αθηνοκεντρικό, υπουργοκεντρικό και τέλος επιτελικό κράτος του κ. Μητσοτάκη για τις εξυπηρετήσεις μικρών και μεγάλων συμφερόντων.
ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ
Ενώνουμε τη φωνή μας:
- με τη φωνή των περιβαλλοντικών οργανώσεων
-των αποπεμπόμενων Φ.Δ.Π.Π. που ο υπουργός κ. Χατζιδάκης δε καταδέχτηκε να συναντήσει
     -με τους δημοκρατικούς πολίτες που ανησυχούν
με όλους όσους ονειρεύονται ένα μέλλον βιώσιμης ανάπτυξης σε επαφή με τη φύση. 
Οι καιροί εξάλλου επιβάλλουν να ξανασκεφτούμε τη Ζωή μας αλλιώς.
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΧΑΝΙΩΝ

ΣΚΟΤΙΔΙ ΗΤΑΝΕ ΣΥΝΤΕΚΝΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΑΜΑ ΔΕΝ ΕΙΔΑ

Δυο σεφήδες κτηνοτρόφοι στα ψηλά της Κισάμου, ο ντελικανής Πολιός κι ο μεσοκαιρίτης Ανέστης είχαν τα μιτάτα τους σιμά-σιμά.
   Ένα βραδύ ο Πολιός αναζητώντας ένα φουριάρικο, που είχε ξεκόψει από τα άλλα ωζά, πέρασε από το μιτάτο του Ανέστη και τον βρήκε να ξεκοκαλίζει ένα ριφάκι που σιγόβραζε στο τέντζερη.
-  Κάτσε γείτονα να πιεις μια κούπα κρασί.
-  Μα το ναι και θα την πιω.
Κούπα στην κούπα, μπουκιά στην μπουκιά, τελειώσανε το ρίφι, ήπιανε δυο μίστατα κρασί και τέλος πλήρεις ευθυμίας, έδωσαν τα χέρια να βαφτίσει ο Πολιός το αναμενόμενο τέκνο του Ανέστη.
 Κάνει να φύγει ο μουσαφίρης και βλέπει στο καλάμι απλωμένη την προβιά του ριφακιού και τα δυο αυτιά κομμένα σύριζα. Τα αυτιά όμως δεν είχαν την σαμά του γειτόνου αλλά την δική του.
-  Μπρε σύντεκνε Ανέστη, το ρίφι είναι από τα δικά μου ωζά:
-  Μα ήντα λες εδά σύντεκνε Πολιό;
-  Ότι σου λέω να γρικάς.
Κοιτάζουν την σαμά και πράγματι το ρίφι ήταν σημαδεμένο με τον τρόπο που σάμωνε τα ζωντανά του ο σύντεκνος Πολιός. Τι να πει ο Ανέστης; Αμήχανος ψελλίζει,
-   Σκοτίδι ήτανε σύντεκνε και την σαμά δεν είδα.
Θεία πρόνοια είχε φροντίσει και είχαν δώσει τα χέρια να βαφτίσει ο Πολιός το κοπέλι του Ανέστη και έτσι η οργή υπεχώρησε μπροστά στην μεγάλη φιλία που προοιώνιζε η συντεκνιά.
Η σχέση της οικογένειας του αναδεξιμιού με τον σύντεκνο, είναι μια σχέση που έχει σημαδέψει ζωηρά τον λαϊκό πολιτισμό της Κρήτης και εκφράζεται ιδιαίτερα έντονα στα ριζίτικα τραγούδια και τις μαντινάδες.
               « Εμήνυσε μου ο σύντεκνος παιδί να του βαφτίσω,
                  εμήνυσά του το κι εγώ με τον αμπασιαδόρο
                  Δεν το κατέεις σύντεκνε πως σ΄ εκκλησιά δεν μπαίνω;   
                  μη σε χωριό, μη σ΄ εκκλησιά, μήδε σε μοναστήρι;
                  Μα πάλι φέρετε μου το κάτω στον Αϊ Γιώργη»
Στο κατόπι, σφαχτά και πιλάφια, βώλοι καναβόχορτο, Κισσαμίτικο κρασί ......

ΤΡΕΙΣ ΚΑΜΑΡΕΣ: ΜΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Γιάννης Μετζικώφ*

Ο Γιάννης με τον Γρηγόρη Βαλτινό 

Γεννήθηκα σ'ένα χωριό στην Κρήτη, φτωχό και απομονωμένο κοντά στους γκρεμούς της Γραμβούσας, δυτικά, εκεί που τελειώνει το νησί, όταν ο πατέρας μου, που ήταν χωροφύλακας πήρε μετάθεση απ τα Χανιά και πήγε εκεί με τη μάνα και τ αδέλφια μου. Η μάνα μου μιά ντελικάτη Αθηναία, δεν συμπάθησε ποτέ την Κρήτη και αυτό το καταλάβαινες στις παραπονεμένες ιστορίες για τα αλησμόνητα παιδικά της χρόνια και για τις αλλαγές που επακολούθησαν και βρέθηκε εδώ στην άκρη του ... κόσμου. Όμως εγώ, εκεί, στην άκρη του ...κόσμου πρωτογνώρισα τα σημάδια της καλλιτεχνικής δημιουργίας με ένα τρόπο εξαιρετικά άμεσο και οικείο, όταν ακόμα δεν ήξερα το εύρος της λαϊκής έκφρασης και τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά του κάθε τόπου, που αργότερα θα γίνουν ο τρόπος, η γραφή, το ύφος και η δύναμη κάθε καλλιτέχνη, που γεννιέται εκεί. Αν η τέχνη προχωράει μπροστά έχοντας στραμμένο το βλέμμα προς τα πίσω, τότε σίγουρα ποτέ δεν θα πάψω να κουβαλάω μέσα μου την Κρήτη της σκέψης και της μνήμης μου σε ότι κι αν κάνω. Μια μνήμη αχανής που είναι συγχρόνως η φύση μου, ο χώρος του μύχιου εαυτού μου, που από μόνη της τελικά προσδιορίζει το ποιος είμαι!
Εκεί λοιπόν, πολύ μικρός, ένοιωσα τα πρώτα γοητευτικά ερωτήματα πάνω στην έννοια της ομορφιάς και την ανάγκη να συμμετέχω σ' αυτή τη διαδικασία έστω και σαν παρατηρητής, ακριβώς γιατί η τέχνη με μια απ τις μορφές της γινόταν μες το ίδιο μου το σπίτι, την καταπιάνονταν οι άνθρωποι που γνώριζα και αγαπούσα, απαράλλαχτα ίδια, όπως γενιές αμέτρητες πριν απ αυτούς, σαν μια ανάγκη και η ανάγκη μας να εκφραστούμε γεννιέται μαζί μας, σαν το παιδάκι που πριν γράψει και μετρήσει, ζωγραφίζει. Καταπιάνεται με την τέχνη προσπαθώντας να προσδιορίσει τη θέση του, αντιμέτωπο με το θαύμα του κόσμου μέσα στον οποίο ήρθε και ζει!
Εκείνα τα μεταπολεμικά απογεύματα των μεγάλων ξενητεμών, μέσα από τις δροσερές αυλές που ήτανε γεμάτες ανθισμένους γαζοντενεκέδες, ήταν στο σπίτι μας μια φωτεινή κάμαρα που μαζεύονταν παρέες γυναικών ν αποσπερίσουνε, με τα κουσούνια στην ποδιά και πλέκανε τα φημισμένα κοπανέλια, αχειροποίητες δαντέλες, με σχέδια που έκρυβε η μιά απ την άλλη και που ποτέ δεν άπλωναν στο σπίτι τους ,μόνο τις φύλαγαν ευλαβικά μες τα συρτάρια , σαν νάτανε αταίριαστο το στόλισμα στην μίζερη, φτωχειά ζωή τους, και τάφηναν ανέγγιχτα για τα παιδιά τους, σαν ευχή για την καλύτερη ζωή, που ίσως τα περίμενε. Μέρες, ατέλειωτες ώρες, μήνες, ερχόταν ο χειμώνας για να τελειώσει αυτό που κράταγε η κάθε μία. Εκεί, πρώτη φορά εγώ, ένοιωσα πως ο χρόνος έχει άλλη σημασία και τρέχει αλλιώς μες τη δουλειά που αγαπάμε και πως το καλό αποτέλεσμα έχει το αντίτιμο μιάς ολόψυχης κατάθεσης του χρόνου σου. Πολλά χρόνια μετά, όταν ήμουν νεαρός, η Ειρήνη Παπά μου είπε μιά σπουδαία κουβέντα, που έχει μεγάλες διαστάσεις αν την αναλύσουμε γιατί έχει πάνω από όλα σχέση με τον χρόνο. Μου είπε΄ Όταν δουλεύεις στο θέατρο προσπάθησε να δουλεύεις όπως οι λαϊκοί τεχνίτες.
Η μάνα μου ήτανε μοδίστρα, η μάλλον δασκάλα που δίδασκε κοπτική, είχε τελειώσει εδώ στου Τσοπανέλλη και εκεί στην Κρήτη τις πηγαίναν τα κορίτσια τους για να τα μάθει ράψιμο. Ετσι εκεί στη δεύτερη κάμαρα, που είχε κι ένα βορεινό παράθυρο, έβαλε ένα πάγκο και μιά ακέφαλη κούκλα και στριφογυρίζανε όλες γύρω της καρφιτσώνοντας απάνω της ψαλιδισμένα χαρτιά με μεγάλη προσοχή. Σαυτή την κάμαρα γινότανε μεγάλο πηγαινέλα. Οι διαθέσεις αλλάζανε απο την μια στιγμή στην άλλη, πράγμα που έκανε δύσκολο να προσαρμόζω την παιδική μου συμπεριφορά παρά τα άγρια βλέμματα. Εφθανε σαν παράδειγμα η χήρα και βάραινε η ατμόσφαιρα. Κρύο νερό και λίγα λόγια, αναστεναγμοί και ψίθηροι, σιωπή και παρηγόριες, της βάζανε το μισοτελειωμένο μαύρο ρούχο και κάναν από σέβας πως πενθούσανε μαζί της όλες. Δεν πίστευα τα μάτια μου τι συμφορά μας βρήκε στα καλά καθούμενα. Για λίγο όμως. Γιατί σε λίγο όλα αλλάζανε, αφού ερχότανε η νύφη, μαντινάδες και συγχαρητήρια, άνοιγαν και θαυμάζανε το αγοραστό πανί, τα τούλια, τα υπονοούμενα, οι ευχές, οι σουμάδες, τα πνιχτά γέλια, μια άλλη εικόνα, ένα άλλο ρούχο, μιά άλλη παράσταση. Ενα μονόπρακτο κάθε φορά. Ενα φουστάνι φόρεσε ένας άνθρωπος και άλλαξε ο κόσμος όλος!
Πιο μέσα, πριν απ την πίσω αυλή, ήταν η τρίτη κάμαρα, η πιο μικρή, που μένανε δύο θειάδες μου, που είχανε εκεί τους αργαλειούς τους και υφαίνανε παραγγελίες σε όλη την περιοχή, πατανίες κόκκινες και μαύρες σκέτες η με σγουρά τριαντάφυλλα, κουσκουσεδένιες, απο μαλλιά που στρίβανε και βάφαν μοναχές τους, αγορασμένα με το ζύγι απ τους βοσκούς, Τώρα, στις μέρες μας, αν πάει κανένας στα βουνά την εποχή της κουράς, θα δει γεμάτες τις πλαγιές από μαλλιά πεταμένα, που τα σέρνει ο αέρας δω και κει, γιατί στις μέρες μας κανένας δεν υφαίνει πιά και οι άνθρωποι δεν τα χρειάζονται. Τότε όμως δεν ήταν έτσι! Στα δάχτυλα τους, είδα το βρώμικο μαλλί να μεταμορφώνεται σε λεπτότατη ίνα, και αμέτρητα, ζεματιστά μάτσα μαλλιών να κρέμονται στην πίσω αυλή και να στραγγίζουνε τα χρώματά τους, σαν μια απέραντη μάλλινη παλέτα , που θάπαιρναν και θα ζωγράφιζαν πάνω στις πατανίες, εκείνες τις λουλουδένιες τους γιρλάντες, που θα συντρόφευαν δοξαστικά τον έρωτα, στις φτωχές κάμαρες, τις γαμήλιες νύχτες. Οι θείες μου δεν ήταν καλλιτέχνες, δεν πήγανε ποτέ σχολείο και δεν έκαναν τίποτα πιο πολύ από αυτό που έκαναν οι κρητικές αιώνες τώρα. Κανένας δεν τους μίλησε για χρώμα και για σχέδιο. Δασκάλες ήταν οι προγόνισσες τους. Κι έτσι έμειναν σαν μια συνέχεια, για πάντα ευτυχισμένες στο περίκλειστο βασίλειο τους.
Το σπίτι μας δεν ήταν εργαστήριο. Ήταν το σπίτι που μέναμε, ολάνοιχτο χωρίς μυστικά. Ήταν ο τρόπος που ζούσαμε. Έτσι μεγάλωσα και έτσι νοιώθω ακόμα μέσα μου σαν να συνεχίζω κάτι, που ξεκινάει από αυτές τις παρωχημένες μνήμες και φτάνει ως τα θέατρα που μπαινοβγαίνω. Συχνά, όταν θυμηθώ μια λεπτομέρεια το ένα φέρνει το άλλο και ξαναέρχονται όλα μπροστά μου. Οι ήχοι, τα χρώματα, τα χέρια, τα γέλια, οι αποχωρισμοί, οι σιωπές, τα δάκρυα, τα φιλιά, τα πένθη, τα πρόσωπα, μέχρι που πέρασαν τα χρόνια και χάθηκαν όλα. Άνοιξε η πρώτη γούβα, μετά η άλλη, η άλλη, δεν έμεινε κανείς, πέθαναν όλοι με γαλήνη σε αγαπημένες αγκαλιές, βούλιαξε και το σπίτι, ερημιά, φτάσανε και οι τουρίστες, χτιστήκανε τα περιβόλια, γέμισε η Κρήτη ξενοδοχεία, αξιοποιηθήκαμε.
Χρόνια τώρα κάθε φορά που καταπιάνομαι με μια θεατρική παράσταση, ξέρω καλά που να τρέξω να ανασύρω ένα συναισθηματικά ουσιώδες στοιχείο σαν σημείο εκκίνησης αλλά και τρόπους, επεξεργασίες και τεχνικές που εφαρμόζω ακόμα. Νομίζω μέσα μου, σε μια σειρά εμπειριών και διδαγμάτων, που είναι για μένα τα ανεξίτηλα ίχνη μιας εξαιρετικά πλούσιας ζωής που έζησα κοντά σ' αυτούς τους ανθρώπους, έτσι όπως όλοι μας πρέπει να εννοούμε τον αληθινό πλούτο. Νομίζω πως οι απέραντοι κύκλοι της ανθρώπινης σκέψης θα επανέρχονται και πάντα εμείς θα μένουμε εκστατικοί μπροστά στα μεγαλοπρεπή της επιτεύγματα. Γιατί μόνο μ' αυτή την έννοια, τίποτα δεν πεθαίνει και τίποτα δεν χάνεται. Απλώς συνεχίζουμε.

*Η ομιλία που έγινε σχετικά με το θέατρο και τη λαϊκή παράδοση στο λύκειο των Ελληνίδων στις 13 Μαϊου 2014 

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΙΣΑΜΟΥ

"Το ελάχιστο που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι να βοηθάμε όταν χρειάζεται και εφόσον έχουμε τη δυνατότητα. Η κοινωνία τόσα χρόνια στηρίζει τις επιχειρήσεις μας, ο χανιώτικος λαός μας εμπιστεύεται και μας δίνει τη δύναμη να αναπτυσσόμαστε. Έτσι, κάνουμε το αυτονόητο σε αυτές τις δύσκολες ώρες: προσφέρουμε τα αυτοκίνητα μας στις υπηρεσίες του Δήμου προκειμένου να είναι σε θέση να στηρίξει τις δομές του.
Σας ευχαριστούμε και ταυτόχρονα απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους όσοι έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν όπως μπορούν!"
Γράφει στην σελίδα του ο Μιχάλης Μαυριδάκης μετά και την προσφορά και για όσο χρειαστεί, δυο αυτοκινήτων στο δήμο Κισάμου.

ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΛΟΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

Προαιρετική θα είναι η επιστροφή των μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου στα σχολεία τους. Σε αυτή την απόφαση συγκλίνουν οι αρμόδιοι, καθώς θεωρείται ότι αρκετοί γονείς θα φοβηθούν να στείλουν τα παιδιά στο σχολείο. Η έναρξη των πανελλαδικών εξετάσεων «κλειδώνει» σε ημερομηνία γύρω στις 20 Ιουνίου.
Ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες της Καθημερινής το επόμενο διάστημα οι διευθυντές θα κληθούν να καταγράψουν ποιοι μαθητές θα παρακολουθήσουν τα μαθήματα στην τάξη και ποιοι εξ αποστάσεως. Άλλωστε, όπως ανακοινώθηκε χθες υπάρχει πρόβλεψη για εξ αποστάσεως εκπαίδευση για τους μαθητές που έχουν κάποιο λόγο υγείας ή έχουν οικογενειακό μέλος που ανήκει σε ευπαθή ομάδα.
Με βάση τον αριθμό των μαθητών που θα επιλέξουν τα διά ζώσης μαθήματα, θα διαμορφωθεί η κατανομή τους στις αίθουσες κάθε σχολείου, ενώ δεν αποκλείεται και η εκ περιτροπής (ανά τάξη) προσέλευση.
Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται οι απουσίες των μαθητών να καταγράφονται αλλά να μην προσμετρώνται.
Επίσης, θα αποφασιστεί πως θα γίνεται οι εξ αποστάσεως εκπαίδευση στη δεύτερη ομάδα παιδιών.
Δεν αποκλείεται επίσης, ανάλογα και με την πορεία της διδασκαλίας, η έναρξη του επόμενου σχολικού έτους να γίνει μία εβδομάδα νωρίτερα.
Πηγή: kathimerini.gr

Αν ισχύουν τα του δημοσιεύματος τότε εμείς εδώ στην Κίσαμο έχουμε ένα λόγο παραπάνω να μην γυρίσουν οι μαθητές στα σχολεία τους, μιας και το απογευματινό σχολείο ήταν πρόβλημα και για τους μαθητές αλλά και για τους καθηγητές. Ελπίζουμε βέβαια να λυθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα το πρόβλημα όχι των Νέων Λυκείων που δυστυχώς μετά απο 7 μήνες κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει, αλλά των προκάτ αιθουσών. 

Πάντως 1-2 καθηγητές που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες δήλωσαν ήδη στα παιδιά του ΓΕλ οτι δεν θα έλθουν στο σχολείο και θα κάνουν μάθημα εξ αποστάσεως....πράγμα που κάνει πολύ δύσκολη την συνέχεια της σχολικής χρονιάς.

Τώρα τα περί "της σφαγής" των υφυπουργών απο τον Κυριάκο .....καλό είναι να ανάβουμε κανένα κερί να μην φύγει ο "κυρ Βασίλης" γιατί μετά θα ψαχνόμαστε ποικιλοτρόπως....και στον Δήμο το ξέρουν το χαμπέρι και ξεροκαταπίνουν!!!!

11 του Μάη λένε θα μπει ξανά ο εργολάβος για το Μαύρο Μώλος... για να δούμε αν πετύχουμε κάποτε τουλάχιστον.... την ημερομηνία!!!

ΑΓΝΕΙΟΝ ΣΤΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΤΗΣ ΓΡΑΜΒΟΥΣΑΣ

Ανατολικά από τον Μπάλο με το μονοπάτι να ξεκινάει λίγο πριν την καντίνα του Δήμου Κισάμου και στην ανατολική πλευρά του Ακρωτηρίου Γραμβούσας σώζονται ελάχιστα ερείπια της ρωμαϊκής πόλης του Αγνείου. Η περιοχή είναι δύσβατη σήμερα, το μονοπάτι σε κακή κατάσταση και οι περισσότεροι που επισκέπτονται την περιοχή (βοσκοί-κυνηγοί) πάνε με καραβάκι και μόνο κατά την γιορτή της μικρής εκκλησία που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Σώζων (Αι Σώστης) στις 7 του Σεπτέμβρη. Η παλιά εκκλησία που σίγουρα χρειάζεται μια προσπάθεια καθαρισμού, δηλώνει τι πέρασε στα χρόνια που ο χριστιανισμός δεν ήταν στα πάνω του... ανατολικά της δε έχει κτιστεί νέος ναός αφιερωμένος στον ίδιο Άγιο.
Στην περιοχή που τα διάσπαρτα αρχαία λείψανα δηλώνουν μικρή κατοίκηση απο τους Μινωικούς χρόνους ως και την Βενετοκρατία υπήρχε ιερό του Θεού Απόλλωνα που αναφέρεται στους Σταδιασμούς. (δεν έχει βρεθεί)

 Λόγω της ανύψωσης απο την μεριά αυτή της Κρήτης, λόγω του σεισμού του 365 μ.Χ κατά 6-9 μέτρα, σε πολλά σημεία φαίνονται οι αρχαίες δέστρες των πλοίων που άραζαν είτε για να προσφέρουν θυσία στο ναό ή για να αποφύγουν την κακοκαιρία. Η εκκλησία ήταν αγιογραφημένη αλλά δυστυχώς δεν έχει μείνει ούτε ίχνος και τα χαράγματα πάνω στις πέτρες είναι συγχρονα.

Παρά της κακής κατάστασης του μονοπατιού η θέα είναι μοναδική και κάνει την διαδρομή της μιας ώρας ευχάριστη. 

Η ΦΩΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Γαλουβάς Απρίλης 2020

ΜΕΙΩΣΗ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ...

Στο 82% έφθασε η μείωση των τροχαίων στην Κρήτη το πρώτο τετράμηνο του 2020 σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2020.
Ως βασική αιτία φυσικά θεωρείται η καραντίνα που περιόρισε την κυκλοφορία στους δρόμους. Όπως αναφέρει ο πρόεδρος του συλλόγου πρόληψης των τροχαίων Γιάννης Λιονάκης, με αφορμή το χθεσινό θανατηφόρο στην παραλιακή του Ηρακλείου:
"ΚΑΙ ΜΙΑ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ!
Κρίμα που σήμερα είχαμε τον τέταρτο (4ο)! νεκρό της χρονιάς. Απίστευτο όμως σε σχέση με τους 22 νεκρούς του 2019 μέχρι την ίδια μέρα σαν σήμερα. Μείωση 82%. Μακάρι να συνεχιστεί γιατί έρχεται από την 16η Αυγούστου του 2019..
Από μεθαύριο που θα αρχίσουμε να βγαίνουμε στους δρόμους μην τρελαθούμε. Το νου μας να διαφυλάξουμε αυτό που έχουμε φέτος !!
ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ ΠΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΑΣ!!"

Φυσικά στην ανάρτηση του Γιάννη Λιονάκη δεν λείπει και η Κίσαμος με την παραπάνω φωτογραφία απο τα Νοπήγεια, του πιο επικίνδυνου κομματιού στην περιοχή μας, με τις τόσες πολλές υποσχέσεις που έχει πάρει τα τελευταία χρόνια οτι θα φτιαχτεί...
Ας ελπίσουμε οτι κάτι θα γίνει και εδώ....