Προς:
Τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναστικές Αδελφότητες και τον ευσεβή και φιλόθεο λαό των Επαρχιών Κισάμου και Σελίνου.
«Ιησούν ζητείτε τον Ναζαρηνόν τον εσταυρωμένον• ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε»
(Μαρκ. 16:6).
***
Φωτόμορφα και ευλογημένα τέκνα της Εκκλησίας μας,
«Εορτήν εορτών και πανήγυριν πανηγύρεων» ονομάζει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός το Άγιο Πάσχα, την Ανάσταση, που μας αξιώνει η αγάπη του Χριστού μας να εορτάζουμε και φέτος. Το γεγονός της Αναστάσεως γίνεται σημαία θριάμβου. Πάνω σ αὐτό στηρίζεται η Εκκλησία του Χριστού. «Το φαιδρόν της Αναστάσεως κήρυγμα» διαλύει την ζοφερή ατμόσφαιρα της απογοητεύσεως, του φόβου και της θλίψεως. «Χριστός εκ νεκρών εγήγερται». Οι ελπίδες αναζωογονούνται. Η κατήφεια παραχωρεί την θέση της στην χαρά. Ο φόβος και το σκοτάδι διαλύονται από το Ανέσπερο Φως του κενού Μνημείου του Χριστού μας. Η ελπίδα ανασταίνεται.
Η ζωή μας γίνεται αισθητή από την ελπίδα. Υπό αυτήν την προοπτική κανένα ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι μία μάταιη και καταδικασμένη εκ των προτέρων ύπαρξη. «Αν αναστηθήκατε μαζί με τον Χριστό», μας λέει ο Απόστολος Παύλος, «τότε αγωνιστείτε γι’ αυτά που είναι επάνω», εκεί που είναι ο Χριστός. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να ζούμε αδιαφορώντας για την ζωή και τις ανάγκες της. Το αντίθετο. Σημαίνει ότι ο αγώνας της ζωής μας χρειάζεται να είναι αγώνας ποιοτικός. Αγώνας για την δικαιοσύνη, την αγάπη, την ελευθερία και την αλήθεια. Αγώνας δηλαδή που θα μας ελευθερώνει από το αυτοείδωλό μας και από ο,τι μας κλείνει στον εαυτό μας και θα πλαταίνει την καρδιά και τον νου μας. Γιατί, όπως σημειώνει και ο μακάριος Γέροντας Βασίλειος, Προηγούμενος της Ιεράς Μονής Ιβήρων: «Είναι άρρωστος ο δυνατός που δεν αγαπά και αυτοκαταδικάζεται αυτός που δεν αντέχει τον άλλον». Τα πάντα χρειάζεται να τα βλέπουμε στην ζωή μας και να ζούμε την ζωή μας υπό το φως του πρωινού του Πάσχα, της Αναστάσεως, καθώς Εκείνος, ο αναστάς Κύριος, είναι, εν τέλει, ο Κύριος και ο Κριτής του κόσμου και της ιστορίας.
Στον πληγωμένο και κατακερματισμένο κόσμο που ζούμε, σε εποχές όπου οι άνθρωποι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι μπερδεμένοι, ταραγμένοι, φοβισμένοι και ανήσυχοι, η Εκκλησία του Χριστού μας καλεί να ζήσουμε την Ανάσταση του Χριστού. Να ζήσουμε την χαρά της Αναστάσεως, που είναι η μοναδική αναίρεση του θανάτου, η μοναδική καταξίωση του ανθρώπου, καθώς η Ανάσταση του Χριστού είναι πηγή ανεξάντλητης δύναμης• δύναμης που μας κρατά όρθιους και δυνατούς, πέρα από κάθε δυσκολία, πέρα από κάθε εμπόδιο, πέρα από κάθε κρίση. Γεμίζει φως και νόημα την πορεία του ανθρώπου, και καλεί, με το στόμα του υμνωδού, τον κάθε έναν από εμάς προσωπικά με την πρόσκληση: «Δεύτε λάβετε φως, εκ του ανεσπέρου Φωτός και δοξάσατε Χριστόν τον Αναστάντα εκ νεκρών».
Γιατί, όπως γράφει και ο Ντοστογιέφσκυ: «…δεν υπάρχει πιο αγαθό, πιο βαθύ και πιο τέλειο από τον Χριστό. Κι αν ο Χριστός είναι το πιο βαθύ και τέλειο αγαθό, τότε δεν μπορεί παρά να είναι και η πιο μεγάλη αλήθεια, η απόλυτη αλήθεια. Γιατί στον Χριστό, ως Θεό, ταυτίζεται το απόλυτο αγαθό και η απόλυτη αλήθεια, όπως ταυτίζεται και η απόλυτη ομορφιά». Μέσα σε αυτήν την ομορφιά και την χαρά της Αναστάσεως, ας διερωτηθούμε, αγαπημένα παιδιά της Εκκλησίας μας: Αλήθεια, πόσοι από εμάς, στις προκλήσεις των καιρών, στην φυλακή της μονώσεώς μας, στην σκλαβιά της καταναλώσεως, του καιροσκοπισμού και του ατομισμού, απαντούμε με τα λόγια του Σολζενίτσυν: «Όταν η σκέψη μου παραπαίει, κλονισμένη από την αμφιβολία, όταν το πνεύμα λιποψυχεί, όταν οι πιο έξυπνοι δε βλέπουν πιο πέρα από το βράδυ και δε ξέρουν τι θα κάνουν το πρωί τότε, Κύριε, μου στέλνεις την φωτεινή Σου σιγουριά: Εσύ υπάρχεις κι Εσύ θα φροντίσεις να μην κλείσουν όλοι οι δρόμοι του Καλού».
Σε αυτό, λοιπόν, το σκοτάδι που γεννά η αμαρτία, καθώς η χαρά μας διαφεύγει και χάνουμε το θάρρος μας, έχουμε ανάγκη να ανοίξουμε τις καρδιές μας και να αφήσουμε τον Χριστό να λάμψει. Να μας καταυγάσει με το Ανέσπερο Φως της Αναστάσεώς Του, καθώς, όπως αναφέρει και ο μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου κυρός Παύλος: «Δύο επιλογές μας έμειναν: Η θα σταυρώσουμε τον εγωισμό και τον φόβο που γεννάει, για να μπορέσουμε να φθάσουμε στην Ανάσταση της αγάπης του Χριστού η θα σταυρώνουμε τους άλλους, νομίζοντας ότι θα ζήσουμε εμείς».
Ο Χριστός όμως Ανέστη! Εμείς θα αναστηθούμε;;
Καλή Ανάσταση!!!
Διάπυρος προς Θεόν Αναστάντι ευχέτης πάντων υμών,
Ο Επίσκοπος και Πνευματικός σας Πατέρας
†Ο Κισάμου & Σελίνου
ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου