Το «κάντε υπομονή και όλα θα φτιάξουν», όπως όλοι πλέον καταλαβαίνουμε, δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα.
Η σχολική χρονιά 2025-2026 φτάνει στο τέλος της και τα σχολεία εξακολουθούν να μην έχουν επάρκεια σε καθηγητές και δασκάλους. Τα τεράστια κενά που υπάρχουν στα σχολεία του νομού Χανίων παραμένουν, ενώ η Πρωτοβάθμια και η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση προσπαθούν με σπασμωδικές κινήσεις να τα καλύψουν.
Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο Παιδείας έδειξε ιδιαίτερη «ευαισθησία» όταν έσπευσε να υπενθυμίσει, με εγκύκλιο, ότι δεν επιτρέπεται να ψήνονται σουβλάκια στα σχολεία την Τσικνοπέμπτη, γιατί – όπως αναφέρθηκε – έτσι διαταράσσεται το σχολικό πρόγραμμα και χάνονται διδακτικές ώρες.
Δεν έδειξε όμως την ίδια ευαισθησία όταν, σε ελέγχους σχολείων, εμφανίζονται παύλες σε μαθήματα του προγράμματος, επειδή απλώς δεν στάλθηκε ποτέ εκπαιδευτικός για να τα διδάξει.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το 1ο Γυμνάσιο Κισσάμου, όπου φέτος υπάρχουν παύλες (-) αντί για βαθμούς στα μαθήματα: Γαλλικά, Γερμανικά, Θρησκευτικά, Εικαστικά, Οικονομία και Οικιακή Οικονομία. Πρόκειται μάλιστα για Γυμνάσιο ένταξης, το οποίο διαθέτει μόλις μία παράλληλη στήριξη.
Οι παράλληλες στηρίξεις βρίσκονται πλέον στη σφαίρα του… «θαύματος», ενώ τα ολοήμερα σχολεία λειτουργούν μόνο για τους «τυχερούς».
Κι όμως, την ίδια στιγμή, το Υπουργείο συζητά για το εθνικό απολυτήριο και την Τράπεζα Θεμάτων, μέτρα που θα επηρεάσουν τα παιδιά που σήμερα φοιτούν στην Α’ και Β’ Γυμνασίου.
Παράλογο — και όμως πραγματικό.
Η απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης δεν είναι τυχαία. Το Υπουργείο γνωρίζει πολύ καλά τις ανάγκες που υπάρχουν κάθε Σεπτέμβρη, ώστε τα σχολεία να λειτουργούν χωρίς προβλήματα. Όσο κι αν κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.
Η υποβάθμιση της Παιδείας ξεκινά από τις προτεραιότητες που θέτει η εκάστοτε κυβέρνηση. Και, εκ του αποτελέσματος, η Παιδεία δεν βρίσκεται ανάμεσά τους.
Το εκπαιδευτικό σύστημα υποστελεχώθηκε συνειδητά, στο όνομα της μείωσης της δαπάνης, μεταφέροντας για άλλη μια φορά το βάρος της μόρφωσης των παιδιών στις οικογένειες.
Την ίδια στιγμή, τα σχολεία καλούνται να καλύψουν τα κενά «εσωτερικά», με αλληλοκαλύψεις από το ήδη υπάρχον προσωπικό, ύστερα από οδηγίες των διευθύνσεων εκπαίδευσης.
Παράλληλα, η κατάργηση των σχολικών επιτροπών στους δήμους δημιουργεί σοβαρά προβλήματα ακόμη και για τις καθημερινές ανάγκες των σχολικών κτιρίων, οδηγώντας τους συλλόγους γονέων στην αναζήτηση χορηγών για να καλύψουν βασικές λειτουργικές ανάγκες των σχολείων.
Έτσι, ο γονέας που ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση του παιδιού του οδηγείται είτε στην ιδιωτική εκπαίδευση είτε στη διαδικασία αναζήτησης χορηγών για να στηρίξει το δημόσιο σχολείο.
Με τον νόμο 4692/2020 προωθείται ουσιαστικά αυτή η λογική: η αναζήτηση πόρων από τις ίδιες τις σχολικές μονάδες, ώστε να «βοηθηθεί» η δήθεν δωρεάν Παιδεία που το κράτος οφείλει να παρέχει σε όλους τους πολίτες.
Το Υπουργείο, αντί να προτάσσει νέα νομοσχέδια για την Παιδεία, οφείλει πρώτα να δώσει απαντήσεις στα βασικά προβλήματα της καθημερινότητας των σχολείων.
Γιατί, ενώ βρισκόμαστε προς το τέλος της σχολικής χρονιάς, εξακολουθούν να υπάρχουν ελλείψεις σε καθηγητές; Γιατί οι μαθητές των Λυκείων κάνουν μάθημα σε προκάτ αίθουσες, χωρίς ούτε τα στοιχειώδη μέσα, όπως διαδραστικούς πίνακες, τόσο στο ΓΕΛ όσο και στο ΕΠΑΛ;
Ας διασφαλιστούν πρώτα τα αυτονόητα και οι απαραίτητες προϋποθέσεις για μια ουσιαστική και ποιοτική εκπαίδευση. Και έπειτα, ας προχωρήσει οποιαδήποτε συζήτηση για μεταρρυθμίσεις.
Παρακάτω επισυνάπτεται πίνακας που αποτυπώνει ενδεικτικά τις σοβαρές ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού στην περιοχή Κισσάμου:
Όσο εμείς δεν αντιδρούμε σε όλα αυτά, στην πράξη λέμε ένα μεγάλο «ΝΑΙ» σε όσα σχεδιάζονται για το μέλλον των παιδιών μας.
Η φετινή χρονιά μάς υπενθυμίζει ότι γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές οφείλουμε να είμαστε ενωμένοι σαν μια γροθιά, για να διεκδικήσουμε το σχολείο που θέλουμε και αξίζουν τα παιδιά μας.
Ένωση Συλλόγων Γονέων Δήμου Κισσάμου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου