ΤΣΙΠΡΑΣ – ΜΕΡΚΕΛ 1-1
Του Ψαράκη Γιώργου
Καταθέτω μερικές σκέψεις επ’ ευκαιρία της συνάντησης Τσίπρα και Μέρκελ στο Βερολίνο σήμερα, με ειλικρινή διάθεση σύνθεσης. Εστιάζοντας στη κόντρα Γερμανίας και Ελλάδας στο οικονομικό πεδίο, διαφεύγει η ολότητα του θέματος. Καλό είναι να ειπωθούν μερικά πράγματα με τ’ όνομά τους, και έτσι θα αντιληφθεί ίσως κανείς ότι η κόντρα είναι περισσότερο διαφορά κουλτούρας.
ΠΡΩΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ: Η ισχυρή δημοκρατική αντίληψη των Ελλήνων δεν συμβιβάζεται εύκολα με την ολιγαρχική φεουδαρχική κληρονομημένη αντίληψη των Γερμανών. Η ηγεσία στη Γερμανία, είτε στρατιωτική (βλέπε Φρειδερίκος), είτε πολιτική θαμπώνει πολλές φορές τους Γερμανούς και δεν είναι τυχαία η ονομασία Φύρερ (δηλαδή Ηγέτης) που δόθηκε στον Χίτλερ. Σε επιχειρηματικό επίπεδο, στη Γερμανία κυριαρχεί ο υπαλληλισμός, ενώ στην Ελλάδα ο αφεντικισμός, ιδιότητες που αποδεικνύουν το προαναφερθέν στοιχείο κουλτούρας. Επίσης, το στοιχείο των Γερμανών που κατά το πλείστον νοικιάζουν σπίτια, επίσης μπορεί να αποδείξει κατάλοιπα φεουδαρχίας και δουλοπαροικίας, σε αντίθεση με την επικρατούσα ιδιοκατοίκηση στην Ελλάδα, μια ελληνική εμμονή σε περιουσία σε γη, στοιχείο μιας επίμονης προσπάθειας για ανεξαρτησία και ελευθερία.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ: Η οργάνωση των Γερμανών είναι παροιμιώδης, οι θεσμοί τους λειτουργούν ρολόι και γενικότερα υπηρετείται το σύνολο, πληκτικά θα έλεγε κανείς. Αντίθετα, ο ατομικισμός στην Ελλάδα θριαμβεύει. Στη Γερμανία ο δρόμος θα χαραχθεί ορθολογικά και ίσιος. Στην Ελλάδα ....