Η επίσκεψη στην Κίσαμο είναι μοναδική εμπειρία. Η γνωριμία με την επαρχία δεν έχει να κάνει μονάχα με το ζεστό και φωτεινό ήλιο, την κρυστάλλινη θάλασσα, τα φαράγγια, την παρθένα γη, την μεγάλη χρονική διάρκεια διακοπών σας στην περιοχή. Η γνωριμία με την επαρχία Κισάμου είναι ταυτόχρονα κι ένα ταξίδι στην μακραίωνη ιστορία της, τον πολιτισμό, την παράδοση, τα ήθη και έθιμα, την φιλόξενη ψυχή των ανθρώπων της....Όσοι δεν μπορείτε να το ζήσετε... απλά κάντε μια βόλτα στο ιστολόγιο αυτό και αφήστε την φαντασία σας να σας πάει εκεί που πρέπει...μην φοβάστε έχετε οδηγό.... τις ανεπανάληπτες φωτογραφίες του καταπληκτικού Ανυφαντή.






Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ /ΡΟΔΟΥΣΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ

 Στη μνήμη του Μανώλη Ροδουσάκη
Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που δυσκολεύεσαι ακόμη και να τους γράψεις, ίσως γιατι, ο άνθρωπος που αποχαιρετάς είναι δεμένος με ένα κομμάτι της δικής σου ζωής. 
Τον Μανώλη τον γνώρισα στη Βέροια, όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία.    Ήταν ο πρώτος Καστελιανός που συνάντησα, πολύ πριν το Καστέλι γίνει και δικός μου τόπος. Από εκείνη τη γνωριμία γεννήθηκε μια φιλία, που αν και αθόρυβα κράτησε μια ζωή, και μια εκτίμηση που τα χρόνια μόνο μεγάλωσαν.
Η είδηση του ξαφνικού του θανάτου σε τροχαίο δυστύχημα με συγκλόνισε. Δεν χωρά ο νους μου πως ένας άνθρωπος γεμάτος ζωή, και ενέργεια, ιδέες και σχέδια για το αύριο έφυγε τόσο ξαφνικά.
Ο Μανώλης υπήρξε άξιος και πετυχημένος επιχειρηματίας, με μεγάλη δραστηριότητα στα καύσιμα, στα οικοδομικά είδη και στον χώρο του αυτοκινήτου. Πρωτοπόρος σε ό,τι έπιανε, είχε το χάρισμα να βλέπει μπροστά και τη θέληση να κάνει πράξη όσα οραματιζόταν. Η πορεία του θα μένει παράδειγμα τόλμης, εργατικότητας και επιμονής.
Το κέρδος, ωστόσο, δεν ήταν ποτέ το μέτρο του. Αρνιόταν να πουλήσει βενζίνη σε δικυκλιστές χωρίς κράνος ή σε ανήλικους οδηγούς, παρ´ ότι αυτό ερχόταν σε βάρος των συμφερόντων του. Η ζωή των άλλων και η ασφάλεια είχε γι' αυτόν μεγαλύτερη αξία από κάθε είσπραξη.
Ιδιαίτερα εκτιμούσα την αγάπη του για τον τόπο του. Πολλές φορές μου μιλούσε για το παρελθόν, την ιστορία και τους μύθους της περιοχής. 
 Η πρόοδος της Κισάμου τον απασχολούσε διαρκώς. Είχε ιδέες, τις μοιραζόταν και πάλευε να τις δει να γίνονται πραγματικότητα. Ο τόπος χάνει σήμερα έναν άνθρωπο που είχε ακόμη πολλά να του δώσει.
  Τον τιμούσα ως οικογενειάρχη, τον θαύμαζα ως δημιουργό και τον θεωρούσα φίλο.     Νιώθω την ανάγκη αυτό να το καταθέσω δημόσια, σαν το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω στη μνήμη του.
Στην οικογένειά του εκφράζω την απέραντη  μου θλίψη και τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια. 
   Εύχομαι να βρουν δύναμη στην αγάπη που τους ενώνει και παρηγοριά για τον άνθρωπο που υπήρξε.
Μανώλη,
Εκείνη η πρώτη συνάντηση στη Βέροια έχει γίνει πια μια ανάμνηση ακόμη πιο σημαντική για μένα.
Θα την κρατάω μαζί με την φιλία και τον σεβασμό που πάντα σου είχα.
Σ' ευχαριστώ για τη φιλία σου.
Καλό σου ταξίδι, φίλε μου.
Ανδρέας Μαρολαχάκης

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ / ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΟΔΟΥΣΑΚΗΣ


Μανώλης Ροδουσάκης, επιχειρηματίας, οικογενειάρχης και γέννημα θρέμμα της πόλης μας, ήταν ένας άνθρωπος ξεχωριστός. Με το ζεστό του χαμόγελο, την καλοσύνη, την απλότητα και την ανθρωπιά του, άγγιζε τους ανθρώπους και κέρδιζε την εκτίμηση και την αγάπη τους. Η παρουσία του ήταν πάντα μια ήρεμη, φωτεινή δύναμη, από εκείνες που μένουν στη μνήμη και στην καρδιά.
Ο ξαφνικός χαμός του σκορπά βαθιά θλίψη και αφήνει ένα μεγάλο κενό στην οικογένειά του, στους φίλους του και σε όλους εμάς που είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε. Θα τον θυμόμαστε με αγάπη, για το χαμόγελό του, την καλοσύνη του και όλα όσα απλόχερα πρόσφερε στους ανθρώπους γύρω του.
Καλό ταξίδι, Μανώλη.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα της κισσαμίτικης γης που θα σε σκεπάσει και ας αναπαυθεί η ψυχή σου εν ειρήνη.
Μια φωτογραφία δανεισμένη από την Μ. Τζουγανάκη με 4 Κισσαμίτες που δεν είναι πλέον ένα ζωή.
Μαρεντάκης Νικόλαος
Τζουγανάκης Βασίλειος
Ροδουσάκης Εμμανουήλ 
Μαρεντάκης Αντώνιος
Έξω από το φωτογραφείο του Ανυφαντή δεκαετία του 60.

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2024

ΤΖΑΝΑΚΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΑ |1935-2024| ΖΑΧΑΡΙΑΝΑ ΛΟΥΣΑΚΙΩΝ

 
 Απόσπασμα απο μία εκ των τριών καταγραφών που έγινε στις Λουσακιές τα τελευταία 5 χρόνια με την Αντωνία Τζαανακάκη.. Σε αυτή τη γυναίκα χρωστά όλη η Κρήτη, το ξεχασμένο γυναικείο χορό "Ρόδο".. Ο φίλος και ερευνητής της παραδοσιακής μουσικής της Κρήτης Ευτύχης Κουβαράκη αναφέρει στην σελίδα του: 
- Η κα Αντωνία μου περιέγραψε πώς το έφερε η κουβέντα και το άκουσε ο Ναύτης και πήγε και την κατέγραψε στην πορεία.. Από κεί και πέρα όλα πήραν το δρόμο τους σιγά σιγά.. Ο Κουνέλης παιδί μου, μου είπε, το ήξερε γιατί ήταν και αυτός απο τη Πολυρρήνια όπως και εγώ και τους το μάθαινε στη τάξη η δασκάλα, αλλά είχανε περάσει χρόνια και τόχε ξεχασμένο και αυτός.. Και συμπληρώνει ο Ευτύχης Καλό ταξίδι κυρία Αντωνία και οι δυο ρίμες που μου τραγούδηξες στο υπόσχομαι δε θα χαθούν.. Αυτό ήταν το άγχος της μη χαθούν τα τραγούδια αυτά και το Ρόδο.. Στο βίντεο αυθόρμητα της παίζει ο Σπύρος λίγο το Ρόδο και η αντίδραση της νομίζω ακουμπά κάθε καρδιά. Χρειάστηκε τον Κωστή να την βαστά για να χορέψει λίγο λίγο και να μας χαρίσει λίγα βήματα απο τον όμορφο χορό.. Καλό ταξίδι και σε ευχαριστούμε πολύ.. Με εκτίμηση Κουβαράκης Ευτύχιος