Ο πεταλωτής στην Κίσαμο
Ένα από τα παλιά επαγγέλματα που έχουν πλέον χαθεί ήταν κι εκείνο του πεταλωτή. Επάγγελμα απαραίτητο σε μια εποχή που το άλογο, το μουλάρι και το μπεγίρι ήταν βασικά μέσα μετακίνησης και δουλειάς.
Στην Κίσαμο υπήρξαν άνθρωποι που έμαθαν και άσκησαν αυτό το δύσκολο και απαραίτητο επάγγελμα, εξυπηρετώντας όχι μόνο την πόλη αλλά και τα γύρω χωριά.
Ανάμεσα στους παλιούς πεταλωτές και σαμαράδες θυμόμαστε τον Παναγιώτη Μυλωνάκη, τον Νίκο Σημαντηράκη, τον Θεοχάρη Πατεράκη, τον Λαρετζοανδρέα, τον Νίκο Κοκοτσάκη στον Δραπανιά και άλλους ανθρώπους που έζησαν από αυτή την τέχνη και άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην Κίσαμο.
Ήταν ένα επάγγελμα που απαιτούσε δύναμη, υπομονή, εμπειρία και κυρίως γνώση. Γιατί ο πεταλωτής δεν έπρεπε απλώς να «βάλει ένα πέταλο». Έπρεπε να γνωρίζει το ζώο, το πόδι του και τον τρόπο με τον οποίο θα το πετάλωνε χωρίς να το τραυματίσει.
Σήμερα τα περισσότερα από αυτά έχουν μείνει μόνο ως ανάμνηση. Οι άνθρωποι όμως που τα άσκησαν αξίζει να καταγραφούν, όσο υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που τους θυμούνται.
Παναγιώτης Μυλωνάκης
Σαμαράς και πεταλωτής
Φωτό Ανυφαντάκης
Ένα από τα παλιά επαγγέλματα που έχουν πλέον χαθεί ήταν κι εκείνο του πεταλωτή. Επάγγελμα απαραίτητο σε μια εποχή που το άλογο, το μουλάρι και το μπεγίρι ήταν βασικά μέσα μετακίνησης και δουλειάς.
Στην Κίσαμο υπήρξαν άνθρωποι που έμαθαν και άσκησαν αυτό το δύσκολο και απαραίτητο επάγγελμα, εξυπηρετώντας όχι μόνο την πόλη αλλά και τα γύρω χωριά.
Ανάμεσα στους παλιούς πεταλωτές και σαμαράδες θυμόμαστε τον Παναγιώτη Μυλωνάκη, τον Νίκο Σημαντηράκη, τον Θεοχάρη Πατεράκη, τον Λαρετζοανδρέα, τον Νίκο Κοκοτσάκη στον Δραπανιά και άλλους ανθρώπους που έζησαν από αυτή την τέχνη και άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στην Κίσαμο.
Ήταν ένα επάγγελμα που απαιτούσε δύναμη, υπομονή, εμπειρία και κυρίως γνώση. Γιατί ο πεταλωτής δεν έπρεπε απλώς να «βάλει ένα πέταλο». Έπρεπε να γνωρίζει το ζώο, το πόδι του και τον τρόπο με τον οποίο θα το πετάλωνε χωρίς να το τραυματίσει.
Σήμερα τα περισσότερα από αυτά έχουν μείνει μόνο ως ανάμνηση. Οι άνθρωποι όμως που τα άσκησαν αξίζει να καταγραφούν, όσο υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που τους θυμούνται.
Παναγιώτης Μυλωνάκης
Σαμαράς και πεταλωτής
Φωτό Ανυφαντάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου