Η επίσκεψη στην Κίσαμο είναι μοναδική εμπειρία. Η γνωριμία με την επαρχία δεν έχει να κάνει μονάχα με το ζεστό και φωτεινό ήλιο, την κρυστάλλινη θάλασσα, τα φαράγγια, την παρθένα γη, την μεγάλη χρονική διάρκεια διακοπών σας στην περιοχή. Η γνωριμία με την επαρχία Κισάμου είναι ταυτόχρονα κι ένα ταξίδι στην μακραίωνη ιστορία της, τον πολιτισμό, την παράδοση, τα ήθη και έθιμα, την φιλόξενη ψυχή των ανθρώπων της....Όσοι δεν μπορείτε να το ζήσετε... απλά κάντε μια βόλτα στο ιστολόγιο αυτό και αφήστε την φαντασία σας να σας πάει εκεί που πρέπει...μην φοβάστε έχετε οδηγό.... τις ανεπανάληπτες φωτογραφίες του καταπληκτικού Ανυφαντή.




Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ/ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΤΣΙΚΑΝΔΑΡΑΚΗ


 
  Στο φίλο μου το Στέλιο που μόλις χθες βράδυ έμαθα πως ταξίδεψε για τον γειτονία των αγγέλων και λυπήθηκα πολύ, πάρα πολύ.
  Στο φίλο μου το Στέλιο που τον γνώριζα από τότε που όλοι μας, Κισσαμίτες, Σελινιώτες και όχι μόνο, αγωνιζόμαστε να γυρίσει ο Σεβασμιότατος μας Μακαριστός Ειρηναίος στον τόπο που αγάπησε και αγαπήθηκε.
  Στο φίλο μου το Στέλιο που είχε το ξυλουργείο του στο Οικοτροφείο Αρρένων της Ιεράς Μητρόπολης μας και εκεί τρεις δάσκαλοι του 2ου Δημοτικού σχολείου, κάναμε μάθημα στον ίδιο χώρο. Η παρέα μας τα  διαλείμματα ήταν ευχάριστη, αξέχαστη, δημιουργική. Μαζί μας και ο πάτερ Γαβριήλ - υπεύθυνος των αγοριών – και όλοι μαζί σαν οικογένεια βοηθούσε το ένας τον άλλον μας καρδιακά και ψυχικά
  Στο φίλο μου το Στέλιο τον δουλευταρά, τον άξιο και ικανό που ήταν και καλός Χριστιανός, βοηθούσε παντού και πάντα, στον Παρθενώνα τις μοναχές, στην Ευαγγελίστρια, στον Άγιο Σπυρίδωνα παντού,
 Ήταν επίσης καλός οικογενειάρχης, πατέρας, σύζυγος, αδερφός, φίλος με όλους. Δε θυμάμαι να κακολόγησε ποτέ κανέναν. Μόνο να βοηθήσει σε ότι ήθελε χρειαστεί κανείς. Ήταν καλλιτέχνης ξυλογλύπτης.  Ό,τι έβλεπαν τα μάτια του, έκαναν τα χέρια του, μας βοηθούσε στη χειροτεχνία των μαθητών μας.
Μεγαλώνοντας αραιώσαμε. Οι ανάγκες της ζωής μας απομάκρυναν. Πέρασε κι εκείνος όπως όλοι μας δυσκολίες. Πάλεψε θανάτους, κυρίως τον γαμπρό του νεο αγόρι με τρία μικρά παιδιά. Τον τραυματισμό της εγγονής του που ταλαιπωρήθηκε αρκετά από τροχαίο. Όλα τ' αντιμετώπιζε όμως αγόγγιστα, καρτερικά.
Μια μέρα μας φιλοξένησε σπίτι του με την κ. Χροσούλα να δούμε τα καλλιτεχνήματα του. Η σημαία της ΑΕΚ πάντα κυμάτιζε στην οροφή περήφανα
Ο Στέλιος έκαμε τον κύκλο της ζωής του και έφυγε με το κεφάλι ψηλά, με καθαρή συνείδηση που την άφησε κληρονομιά στα παιδιά του.
- Γιασεμούλα μου καλή παρηγορία αγάπη μου. Να έχεις υγεία να τον θυμάσαι και δύναμη ψυχή να χαίρεσαι παιδιά και εγγόνια.
 Καλό του ταξίδι στο ΦΩΣ,
Στέλιο...
"Δυο μέτρα γης του καθενός βγαίνουνε εις την ζήση, η διαφορά 'ναι στ' όνομα που κάθ' εις θ' αφήσει."
Πάντα θα σε θυμάμαι με νοσταλγία, τρυφερότητα και αγάπη γιατί διέθετες μεγαλείο ψυχής εντιμότητας, ανθρωπιάς και ευαισθησίας  Αγιασμένο το χώμα που σε δέχτηκε
 Βιργινία Μανουσογιάννη - Κατάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια: