ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΥΤΕΡΗ ΣΧΕΤΑΚΗ

 Καλοστρατιά αγόρι μου, στο θλιβερό ταξίδι κι άμε να ρίξεις φωτεινιά στου Άδη το σκοτίδι.
Κάνω τον πόνο δύναμη για να κρατώ την πένα να γράψω λόγια τρυφερά από καρδίας για σένα.
Με σφιγμένη την καρδιά γεμάτη πόνο και πίκρα προσπαθώ να γράψω δυο λόγια για σένα με αγάπη. Είναι άδικο και πολύ οδυνηρό να κλείνει ο κύκλος της ζωής ενός νέου ανθρώπου με αυτόν τον τρόπο. Αγαπημένε μου Λευτέρη συγκλονισμένη κυριολεκτικά από το θλιβερό μαντάτο του θανάτου σου, δυσκολεύομαι να το πιστέψω, πολύ δε περισσότερο να το δεχτώ. Γιατί τρυφερό παιδάκι σε γνώρισα όταν σε φέρανε οι γονείς σου στο σχολείο και σε είχα 3 χρόνια δικό μου. Σαν κινηματογραφική ταινία ξετυλίγεται από χθες το κουβάρι των αναμνήσεών μου στα σχολικά χρόνια εκεί στο οικοτροφείο της Ιεράς Μητρόπολης μας που κάναμε μάθημα... Θυμάμαι πόσο πρόσχαρο παιδάκι ήσουνα και πολύ πονώ..

Η κοίμηση σου αγόρι μου, -δεν θέλω να πω θάνατο - αποτελεί πλήγμα για όλους εμάς, που σε γνωρίσαμε και σ' αγαπήσαμε. Η ζωή των ανθρώπων είναι στενά συνυφασμένη με χαρές και λύπες. Τις χαρές δεν τις νιώθουμε ποτέ όπως πρέπει, γιατί  ένα επεισόδιο ασήμαντο πολλές φορές μπορεί να μας χαλάσει όλο μας το κέφι.  Η λύπη όμως;  Ο θάνατος, να το αντίθετο της χαράς  εκείνο το οποίο το δοκιμάζει για πρώτη φορά ένα άτομο ή μια οικογένεια της φαίνεται φοβερό δυσβάσταχτο. Ο πόνος του παιδιού, του συζύγου του αδελφού, είναι τρομερός καθώς λέει και ο λαός μας (έκοψε για τον άντρα της τα ολόξανθα μαλλιά της  .... για το παιδί της έκανε το πρόσωπο κομμάτια .... για το χρυσό της αδελφό χάνει τα δύο της μάτια ...... η γυναίκα γεννήθηκε για να πονεί και να υποφέρει. Η ιδιοσυγκρασία της την έχει οπλίσει αρκετά, ο άντρας αν και δυνατός και σκληρός πολλές φορές, δεν αντέχει το πόνο και το πένθος.
Αχ και να ξέρεις αγόρι μου τι σπαραγμό αφήνεις στην μάνα σου και στην αδελφή σου.
Βιάστηκες αγάπη μου να στολίσεις του Παράδεισο με τη γλυκιά μορφή σου γιατι ειμαι σίγουρη ότι ο Χριστός μας με τη Παναγία όλων μας, θα σε δεχτούν με αγάπη και συγχώρεση στην αγκαλιά τους. Να ξερεις ομως Λευτέρη μου ότι ο πατέρας σου δεν θα  σου κάμει χαρές, γιατί δε σε ήθελε τόσο ενωρίς κοντά του. Ποιος θα παρηγορήσει τη μάνα και την αδερφή σου; Με τι λόγια; Άραγε το σκέφτηκες;
Καλό σου ταξίδι στον κόσμο του Ήλιου και στο ησυχαστήριο των ψυχών. Πάρε μαζί σου το αντίο της καρδιάς μας και την αγάπη μας για στερνή θύμηση. Καλή αντάμωση
Αιώνια η μνήμη του
Βιργινία Κατάκη