Τρία αδέρφια…(Στέφανος Κώστας Μιχάλης)
Τρεις γραμμές στην ίδια μοίρα.
Στα Χανιά, κάποτε έστησαν τον κόσμο τους από την αρχή με πείσμα και βλέμματα που μιλούσαν χωρίς λέξεις.
Η επιχείρηση χάθηκε μέσα στα χρόνια,
όπως χάνονται όλα τα ανθρώπινα
Μα όχι κι εκείνοι.
Ο ένας έφυγε νωρίς…
μα έμεινε σε κάθε ανάμνηση, σε κάθε σιωπή που βαραίνει γλυκά.
Οι άλλοι δύο συνεχίζουν σε διαφορετικούς δρόμους κουβαλώντας όχι μόνο το παρελθόν,
αλλά και το κομμάτι εκείνου που λείπει.
Γιατί στο τέλος, δεν είναι αυτά που χτίζεις που μένουν… είναι αυτοί με τους οποίους τα χτίζεις.
Τρεις γραμμές στην ίδια μοίρα.
Στα Χανιά, κάποτε έστησαν τον κόσμο τους από την αρχή με πείσμα και βλέμματα που μιλούσαν χωρίς λέξεις.
Η επιχείρηση χάθηκε μέσα στα χρόνια,
όπως χάνονται όλα τα ανθρώπινα
Μα όχι κι εκείνοι.
Ο ένας έφυγε νωρίς…
μα έμεινε σε κάθε ανάμνηση, σε κάθε σιωπή που βαραίνει γλυκά.
Οι άλλοι δύο συνεχίζουν σε διαφορετικούς δρόμους κουβαλώντας όχι μόνο το παρελθόν,
αλλά και το κομμάτι εκείνου που λείπει.
Γιατί στο τέλος, δεν είναι αυτά που χτίζεις που μένουν… είναι αυτοί με τους οποίους τα χτίζεις.
Στέφανος Μιχαήλ Παπαδάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου