Καλό σου ταξίδι, αγαπητέ και ακριβέ φίλε και συναδελφέ Ανίκητε, που πάντα το θεωρούσαμε τύχη, τιμή και καμάρι που μας βάφτισε ο ίδιος νονός.
Το καλοκαίρι σε είδα τελευταία φορά στο μηχανάκι σου, γελαστό, εγκάρδιο όπως πάντα προς όλους, κι ας ήξερες πως η ασθένεια ήταν μοιραία και αγιάτρευτη. Όλο το διάστημα της δοκιμασίας σου έδειχνες, με τη φυσική σου στάση και με το αιώνιο χαμόγελό σου, πως ήσουν όνομα και πράγμα: Ανίκητος. Μέχρι που μάθαμε σήμερα για το οριστικό τέλος, που σηματοδοτεί την απώλεια ενός σημαντικού και απόλυτα συνδεδεμένου με τον κύκλο της γενιάς μας κεφαλαίου. Γιατί αποτελούσες πραγματικά κεφάλαιο της νεανικής μας σχολικής παρέας, με την ανεξάντλητη ζωντάνια και την αιώνια χαρούμενη διάθεση.
Το ίδιο και για την οικογένειά σου και την αγαπημένη σου σύζυγο Χρυσούλα, με την οποία δημιουργήσατε μια οικογένεια-πρότυπο, με τα εξαίρετα τέκνα σας Κώστα, Σταυρούλα και Μάντυ, που, ακολουθώντας το παράδειγμά σας, προσφέρουν αυθόρμητα και ολόψυχα τις υπηρεσίες τους στην κοινωνία μας, κατά τρόπο αξιοθαύμαστο, αξιέπαινο και τόσο ευεργετικό για τον τόπο. Στην περίπτωσή σας, δεν γνωρίζουμε, αλήθεια, ποιοι είναι πιο περήφανοι: οι γονείς για τα παιδιά τους ή τα παιδιά για τους γονείς τους.
Αλλά και στον επαγγελματικό χώρο, όλα τα χρόνια υπήρξες δημιουργός και πρωτοπόρος. Πολύ σύντομα και με όλο σου το νεανικό σφρίγος, είχες μεταμορφώσει μια μικρή οικογενειακή βιοτεχνία, κληρονομιά του αγαπημένου σου πατέρα, σε υποδηματοποιία πανελλήνιας εμβέλειας και διανομής.
Και όταν, από τους πρώτους, ασχολήθηκες με τον τουριστικό τομέα, με όλες τις δυσκολίες και τους κινδύνους σε έναν άγονο τότε τουριστικό χώρο, υπήρξες υποδειγματικός με την οικογένειά σου. Θαυμάσαμε όλοι πώς υπηρετήσατε το γνήσιο κρητικό πνεύμα φιλοξενίας στη σχέση σας με τους τουρίστες-πελάτες σας. Δημιουργούσατε προσωπική, φιλική σχέση και αυθόρμητη ατμόσφαιρα οικειότητας, με την ιδιαίτερη φροντίδα που τους δείχνατε, τις βραδιές και τις εκδρομές που τους οργανώνατε, χωρίς καμιά έκπτωση στην αξιοπρέπεια ή στην αλληλοεκτίμηση.
Ήταν ένα αυθεντικό κρητικό πρότυπο τουρισμού που είχατε καλλιεργήσει, κάθε άλλο παρά όμοιο με τη σημερινή εξέλιξη ενός απρόσωπου τουριστικού προϊόντος των μεγάλων μαζικών μονάδων, ξένου προς την τοπική κρητική ιδιοσυγκρασία και φυσιογνωμία.
Αγαπητέ και αξέχαστε Ανίκητε, δοκιμάστηκες με την ασθένειά σου, αλλά φεύγεις με όλη την ικανοποίηση για την αγάπη και τη φιλία όλων, για όλα όσα έχεις δημιουργήσει και για την αγαπημένη σου οικογένεια, και πρώτη την αγαπημένη σου Χρυσούλα, που στάθηκε όλο το διάστημα ακριβό στήριγμα στον αγώνα και στην ασθένεια.
Στην αγαπητή μας Χρυσούλα, στα αγαπητά παιδιά και εγγόνια σου, στην αγαπητή αδελφή σου Διονυσία, εκφράζουμε όλη την αγάπη μας, εγώ και η σύζυγός μου Ζέττα. Να είναι πάντα καλά, να σε θυμούνται και να συνεχίζουν την οικογενειακή προσφορά προς τον τόπο, σύμφωνα με το γενναίο και ανοιχτόκαρδο, πάντα πατρικό παράδειγμά σου.
Κυριάκος Ροδουσάκης
Το καλοκαίρι σε είδα τελευταία φορά στο μηχανάκι σου, γελαστό, εγκάρδιο όπως πάντα προς όλους, κι ας ήξερες πως η ασθένεια ήταν μοιραία και αγιάτρευτη. Όλο το διάστημα της δοκιμασίας σου έδειχνες, με τη φυσική σου στάση και με το αιώνιο χαμόγελό σου, πως ήσουν όνομα και πράγμα: Ανίκητος. Μέχρι που μάθαμε σήμερα για το οριστικό τέλος, που σηματοδοτεί την απώλεια ενός σημαντικού και απόλυτα συνδεδεμένου με τον κύκλο της γενιάς μας κεφαλαίου. Γιατί αποτελούσες πραγματικά κεφάλαιο της νεανικής μας σχολικής παρέας, με την ανεξάντλητη ζωντάνια και την αιώνια χαρούμενη διάθεση.
Το ίδιο και για την οικογένειά σου και την αγαπημένη σου σύζυγο Χρυσούλα, με την οποία δημιουργήσατε μια οικογένεια-πρότυπο, με τα εξαίρετα τέκνα σας Κώστα, Σταυρούλα και Μάντυ, που, ακολουθώντας το παράδειγμά σας, προσφέρουν αυθόρμητα και ολόψυχα τις υπηρεσίες τους στην κοινωνία μας, κατά τρόπο αξιοθαύμαστο, αξιέπαινο και τόσο ευεργετικό για τον τόπο. Στην περίπτωσή σας, δεν γνωρίζουμε, αλήθεια, ποιοι είναι πιο περήφανοι: οι γονείς για τα παιδιά τους ή τα παιδιά για τους γονείς τους.
Αλλά και στον επαγγελματικό χώρο, όλα τα χρόνια υπήρξες δημιουργός και πρωτοπόρος. Πολύ σύντομα και με όλο σου το νεανικό σφρίγος, είχες μεταμορφώσει μια μικρή οικογενειακή βιοτεχνία, κληρονομιά του αγαπημένου σου πατέρα, σε υποδηματοποιία πανελλήνιας εμβέλειας και διανομής.
Και όταν, από τους πρώτους, ασχολήθηκες με τον τουριστικό τομέα, με όλες τις δυσκολίες και τους κινδύνους σε έναν άγονο τότε τουριστικό χώρο, υπήρξες υποδειγματικός με την οικογένειά σου. Θαυμάσαμε όλοι πώς υπηρετήσατε το γνήσιο κρητικό πνεύμα φιλοξενίας στη σχέση σας με τους τουρίστες-πελάτες σας. Δημιουργούσατε προσωπική, φιλική σχέση και αυθόρμητη ατμόσφαιρα οικειότητας, με την ιδιαίτερη φροντίδα που τους δείχνατε, τις βραδιές και τις εκδρομές που τους οργανώνατε, χωρίς καμιά έκπτωση στην αξιοπρέπεια ή στην αλληλοεκτίμηση.
Ήταν ένα αυθεντικό κρητικό πρότυπο τουρισμού που είχατε καλλιεργήσει, κάθε άλλο παρά όμοιο με τη σημερινή εξέλιξη ενός απρόσωπου τουριστικού προϊόντος των μεγάλων μαζικών μονάδων, ξένου προς την τοπική κρητική ιδιοσυγκρασία και φυσιογνωμία.
Αγαπητέ και αξέχαστε Ανίκητε, δοκιμάστηκες με την ασθένειά σου, αλλά φεύγεις με όλη την ικανοποίηση για την αγάπη και τη φιλία όλων, για όλα όσα έχεις δημιουργήσει και για την αγαπημένη σου οικογένεια, και πρώτη την αγαπημένη σου Χρυσούλα, που στάθηκε όλο το διάστημα ακριβό στήριγμα στον αγώνα και στην ασθένεια.
Στην αγαπητή μας Χρυσούλα, στα αγαπητά παιδιά και εγγόνια σου, στην αγαπητή αδελφή σου Διονυσία, εκφράζουμε όλη την αγάπη μας, εγώ και η σύζυγός μου Ζέττα. Να είναι πάντα καλά, να σε θυμούνται και να συνεχίζουν την οικογενειακή προσφορά προς τον τόπο, σύμφωνα με το γενναίο και ανοιχτόκαρδο, πάντα πατρικό παράδειγμά σου.
Κυριάκος Ροδουσάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου