SADENTREPESE-ΣΑΔΕΝΤΡΕΠΕΣΑΙ !!!
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΙΣΑΜΟΥ! ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ.
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΣΑΜΟΥ & ΣΕΛΙΝΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΠΒ ΚΡΗΤΗΣ
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΜΟΝΗ ΓΩΝΙΑΣ
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ Ε.ΠΟ.Φ.Ε.Κ. & ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΡΑΘΟΚΕΦΑΛΑΣ
Η βραδιά αποτέλεσε μια ουσιαστική ευκαιρία συνάντησης και σύσφιξης των σχέ-σεων μεταξύ των Συλλόγων-Μελών της Ένωσης, των εκπροσώπων θεσμικών φορέων και των φίλων του πολιτισμού. Μέσα σε ένα ζεστό και εορταστικό περιβάλλον, είχαμε τη χαρά να ανταλλάξουμε ευχές για το νέο έτος, να μοιραστούμε σκέψεις και προβληματισμούς, αλλά και να συζητήσουμε δημιουργικά για τους στόχους και τις επιδιώξεις των Πολιτιστικών Συλλόγων της Επαρχίας Κισάμου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.ΠΟ.Φ.Ε.Κ. ευχαριστεί θερμά:
• Τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μαραθοκεφάλας για τη φιλοξενία, την άψογη ορ-γάνωση και τη διαχρονική συνεργασία.
• Την Περιφερειακή Σύμβουλο, αρμόδια σε θέματα Πολιτισμού, κα Μαλαν-δράκη Σοφία, για το ενδιαφέρον και τη διαρκή στήριξή της.
• Τους Αντιδημάρχους του Δήμου Πλατανιά: Σημαντηράκη Πολυχρόνη, Μα-λακωνάκη Μανώλη, Κουτσαυτάκη Αρτέμη και Μαραγκουδάκη–Πλοκαμάκη Χρυσούλα για την παρουσία και τη στήριξή τους.
• Τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού του Δήμου Κισάμου, κ. Μακράκη Γεώργιο για την παρουσία και τη συνεργασία.
• Τον Διευθυντή της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης κ. Ζορμπά Κωνσταντίνο για τη συμμετοχή του.
• Τους Προέδρους των Πολιτιστικών Συλλόγων-Μελών της Ε.ΠΟ.Φ.Ε.Κ., κα-θώς και των λοιπών Πολιτιστικών Συλλόγων της περιοχής, που με την ενεργή συμμετοχή τους ενισχύουν το κοινό μας όραμα.
• Τον Ιερέα της Ενορίας Σπηλιάς, πατέρα Στυλιανουδάκη Ιωάννη, για την ευ-λογία και την παρουσία του.
• Τους μουσικούς που μας διασκέδασαν, Μπουρδάκη Βασίλη, Μπερτάκη Κυ-ριάκο, Παναγιωτάκη Σπύρο.
Η ουσιαστική συμμετοχή όλων επιβεβαιώνει ότι ο πολιτισμός αποτελεί κοινό τόπο συνάντησης, συνεργασίας και προοπτικής για την Επαρχία Κισάμου. Με πίστη στις δυνάμεις των ανθρώπων των Συλλόγων και με πνεύμα συλλογικότητας, συνεχίζουμε δυναμικά το έργο μας, θέτοντας ως προτεραιότητα τη διατήρηση της παράδοσης, την ενίσχυση της πολιτιστικής δημιουργίας και τη στήριξη κάθε πρωτοβουλίας που προά-γει την τοπική μας ταυτότητα.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
της Ε.ΠΟ.Φ.Ε.Κ.
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026
Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΕ… ΚΡΙΣΗ;
Ακολούθησαν σύντομοι Χαιρετισμοί από τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου, Παν. Αρχ. π. Αγαθάγγελο Κουμαρτζάκη, τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού του Δήμου Πλατανιά, κ. Πολυχρόνη Σημαντηράκη, τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού του Δήμου Κισάμου, κ. Γεώργιο Μαρακάκη και τον Πρόεδρο της Ε.ΠΟ.Φ.Ε.Κ., κ. Εμμανουήλ Μπουρδάκη. Στην Ημερίδα παρευρέθησαν ο κ. Αντώνιος Περράκης, Δήμαρχος Καντάνου και Σελίνου, όπως και Πρόεδροι, εκπρόσωποι και μέλη Τοπικών Πολιτιστικών και Καλλιτεχνικών Φορέων.
Εν συνεχεία, ακολούθησε η διάλεξη του Καθηγητή, ο οποίος ανέπτυξε με παραστατικότητα και ακρίβεια ζητήματα που απασχολούν, όχι μόνο την Ακαδημαϊκή Κοινότητα, αλλά και τον μέσο Έλληνα, είτε μεμονωμένα, είτε μέσω Ομάδων, όπως Συλλόγους, Πολιτιστικούς Φορείς, Κοινότητες κ.ά. Επίσης, αναφέρθηκε στην παγκοσμιοποίηση, η οποία δεν περιορίζεται στην οικονομία, αλλά επεκτείνεται στο κοινωνικό και πολιτισμικό πεδίο. Ακόμη, ανέλυσε ορισμούς και ορολογίες της Λαογραφίας, ενώ παράλληλα επισήμανε τη σημασία της Οικογένειας, της Εκκλησίας, των Συλλόγων και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Επιπλέον, αναφέρθηκε στα ήθη και έθιμα του λαϊκού πολιτισμού και κατέληξε με την επισήμανση ότι η διαχρονική δύναμη του Ελληνισμού, όσον αφορά στην πολιτισμική ταυτότητά του, είναι η ιδιότητα της αφομοίωσης.
Ακολούθησε συζήτηση μεταξύ του ομιλητή και των παρευρισκόμενων, ενώ τέθηκαν και ερωτήματα κυρίως για τη συνεργασία των τοπικών κοινοτήτων, συλλόγων και τοπικής αυτοδιοίκησης σε θέματα Πολιτισμού, διάσωσης και προβολής στοιχείων της τοπικής Παράδοσης.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την κοινή πεποίθηση, ότι τέτοιου είδους δράσεις είναι απαραίτητες για την αφύπνιση και ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας σε θέματα Πολιτισμού.
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΥΡΓΟΥ «Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ»
Η συμμετοχή σας, μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας, με την ίδια διάθεση και ομοψυχία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, στον πρωτοπρεσβύτερο της ενορίας μας, πατέρα Αντώνιο Κουμή, που είναι πάντα στο πλευρό μας.
Τους μουσικούς, Μαργαριτάκη Νίκο, Χορευτάκη Γιάννη, Δασκαλάκη Νεκτάριο που ομόρφυναν τη βραδιά μας.
Τις επιχειρήσεις και τους ιδιώτες που με τις χορηγίες και τα δώρα, βοήθησαν στη λαχειοφόρο αγορά και τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς σε όλα τα μέλη του συλλόγου που βοήθησαν με την προσφορά τους, για να έχουμε αυτό το όμορφο αποτέλεσμα.
Ευχόμαστε σε όλους μια χρονιά γεμάτη υγεία δημιουργία και προσωπική ευτυχία.
Εκ του Δ.Σ.
ΟΛΩΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΣ ..ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ (μέρος δεύτερο)
Στο πρώτο άρθρο είδαμε πώς, από την αρχαιότητα έως τον 19ο αιώνα, οι κύκλοι εξουσίας και χειραφέτησης διαδέχονταν ο ένας τον άλλον με βραδύ ρυθμό: αυτοκρατορίες που άντεχαν αιώνες, θρησκευτικές αυθεντίες που καθόριζαν πολλαπλές γενιές, πολιτικά συστήματα που έμοιαζαν πως δεν θα άλλαζαν ποτέ.
Αν ο πρώτος χάρτης της ανθρώπινης ιστορίας είναι γεμάτος αργές τεκτονικές κινήσεις, ο δεύτερος (αυτός που ξεκινά τον τελευταίο ενάμιση αιώνα) θυμίζει σεισμό διαρκείας.
Δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, άνοδος και πτώση ολοκληρωτισμών, δημοκρατική επέκταση, οικονομικές καταρρεύσεις, κοινωνικές εκρήξεις. Ό,τι άλλοτε ήθελε εκατοντάδες χρόνια συνέβαινε πλέον σε λίγες δεκαετίες. Ο χρόνος συστέλλεται, οι ιστορικοί κύκλοι επιταχύνονται δραματικά. Πολιτικές φάσεις που κάποτε χρειάζονταν γενιές, τώρα διαδέχονται η μία την άλλη μέσα σε μια δεκαετία. Το εκκρεμές προοδευτισμούσυντηρητισμού κινείται πιο βίαια, πιο απρόβλεπτα. Το ερώτημα είναι γιατί. Τι άλλαξε;
Γιατί οι κοινωνίες δεν σταθεροποιούνται πια για μεγάλα διαστήματα; Και τι σημαίνει αυτό για το 2050, για το 2100, για το μέλλον της δημοκρατίας; Ωστόσο, φαίνεται να υπάρχει μια λογική πίσω από αυτή την επιτάχυνση. Ας προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε κάποιες αιτίες.
Πρώτα-πρώτα η τεχνολογία, που καλπάζει στις μέρες μας. Η τεχνολογία δεν είναι απλώς εργαλείο. Είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργεί η συλλογική ψυχολογία. Στον 20ο αιώνα, το ραδιόφωνο και ο κινηματογράφος έδωσαν στα αυταρχικά καθεστώτα μια πρωτοφανή δυνατότητα μαζικής επιρροής. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η τηλεόραση ένωσε έθνη γύρω από ένα κέντρο αφήγησης. Στις αρχές του 21ου αιώνα, το διαδίκτυο έκανε το ακριβώς αντίθετο: διέλυσε τα κέντρα, έσπασε τις αφηγήσεις, αποδόμησε τις αυθεντίες.
Σε έναν κόσμο όπου κάθε άτομο έχει μικρόφωνο, η κοινωνική σταθερότητα γίνεται εύθραυστη. Οι παραδοχές που κάποτε χρειάζονταν δεκαετίες ή αιώνες για να αμφισβητηθούν, τώρα αμφισβητούνται μέσα σε μήνες. Οι πολιτικές ιδέες δεν ανεβαίνουν και πέφτουν όπως παλιά. Διαδίδονται, αναφλέγονται, θρυμματίζονται, ξαναγεννιούνται. Η τεχνολογία, υπό αυτή την έννοια, λειτουργεί σαν ένας επιταχυντής χημικής αντίδρασης· δηλαδή μειώνει τον χρόνο ανάμεσα στα στάδια. Και αυτό δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη προς την πρόοδο. Οδηγεί προς την αστάθεια· και η αστάθεια, ιστορικά, υπήρξε πάντοτε γόνιμο έδαφος για αυταρχικές λύσεις.
Έπειτα είναι η ψυχολογία των μαζών. Οι άνθρωποι δεν αλλάξαμε ως βιολογία. Αλλά αλλάξαμε ως ψυχολογία. Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, η ταυτότητα δεν είναι δεδομένη αλλά «επιλογή». Ο ρόλος, η θέση, η πίστη, η κοινότητα, όλα βρίσκονται υπό αίρεση, υπό συνεχή επαναδιαπραγμάτευση. Αυτό δημιουργεί έναν βαθύ, διάχυτο ψυχικό κλονισμό: ότι τίποτα δεν είναι σταθερό, ότι όλα μπορούν να χαθούν ή να μεταβληθούν γρήγορα. Ο εγκέφαλος προτιμά το απλό αφήγημα από την πολυπλοκότητα. Όταν οι κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη, οι άνθρωποι δεν ζητούν ελευθερία· ζητούν «σίγουρα χέρια». Συχνά πρόκειται για τα λάθος χέρια.
Ο ψυχισμός της σύγχρονης μάζας ταλαντεύεται ανάμεσα στην ανάγκη για ελευθερία και στην ανάγκη για προστασία. Αυτό εξηγεί γιατί βλέπουμε, μέσα στην ίδια δεκαετία, εκρήξεις προοδευτικής διεκδίκησης και, λίγο μετά, εκρήξεις συντηρητικής αντίδρασης.
Η κοινωνία λειτουργεί σαν εκκρεμές που χάνει σταδιακά τη σταθερή της βάση. Οι κοινωνίες δεν αντέχουν διαρκή αβεβαιότητα. Σε περιόδους ταχείας αλλαγής, οι πολίτες αναζητούν σταθερότητα· ακόμη κι αν αυτή προσφέρεται από αυταρχικούς ηγέτες. Η ψυχολογία προηγείται της πολιτικής.
Η εκπαίδευση είναι ο μεγάλος χαμένος των ταχέων κύκλων. Θα περίμενε κανείς ότι, όσο αυξάνεται η πρόσβαση στη γνώση, οι κύκλοι θα εξομαλύνονταν. Το αντίθετο συνέβη. Η γνώση δεν έγινε βαθύτερη, έγινε ταχύτερη. Οι άνθρωποι καταναλώνουν πληροφορίες αλλά δεν εκπαιδεύονται. Σε πολλές κοινωνίες, η εκπαίδευση έμεινε εγκλωβισμένη στη μετάδοση γνώσεων και όχι στη διαμόρφωση πολιτικής κρίσης. Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία με υπερπληθώρα δεδομένων αλλά έλλειψη πνευματικών φίλτρων.
Η εκπαίδευση, που ιστορικά υπήρξε σταθεροποιητική δύναμη, σήμερα υποχωρεί μπροστά στην ταχύτητα της αγοράς και στον κατακερματισμό του ψηφιακού περιβάλλοντος. Έτσι, οι κοινωνίες δεν αποκτούν αντοχές στον λαϊκισμό και στις επινοημένες βεβαιότητες. Όταν η παιδεία δεν καλλιεργεί πολίτες, γεννά καταναλωτές· και οι καταναλωτές δεν υπερασπίζονται θεσμούς. Οι κύκλοι λοιπόν μικραίνουν όχι μόνο επειδή αλλάζει η τεχνολογία, αλλά επειδή αλλάζει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
Οι κύκλοι δεν είναι μόνο ψυχολογικοί. Είναι και υλικοί. Η οικονομική ανισότητα λειτουργεί ως μηχανή πολιτικής ταλάντωσης. Όταν η ανισότητα αυξάνεται πέρα από ένα όριο, εμφανίζονται εκρήξεις διεκδίκησης, συχνά προοδευτικές. Όταν το σύστημα αντιδρά και «σφίγγει» τους μηχανισμούς ισχύος, ακολουθεί περίοδος συντηρητισμού.
Στον 21ο αιώνα αυτός ο κύκλος επιταχύνθηκε επειδή η οικονομική ανισότητα δεν αυξάνεται με ρυθμό χρόνων, αλλά με ρυθμό μηνών. Η παγκόσμια οικονομία λειτουργεί σαν επιταχυντής κοινωνικών εντάσεων.
Κοντά στα παραπάνω, οι ελίτ δεν παραχωρούν εξουσία χωρίς πίεση. Κάθε φορά που διευρύνεται η δημοκρατία, αναπτύσσεται και η αντίδραση των ισχυρών: πολιτική, οικονομική ή τεχνολογική. Οι ισχυρές ομάδες βρίσκουν τρόπους να ανακατασκευάσουν την ανισότητα.
Καλές, ενδέχεται να πει κανείς, όλες αυτές οι αναλύσεις, αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα πορευτούμε μέχρι το 2100; Το σίγουρο είναι ότι ο 21ος αιώνας δεν θα είναι μια ευθεία γραμμή. Θα είναι πεδίο μάχης μεταξύ τεχνολογίας, κλιματικής πίεσης και κοινωνικής συνοχής. Από εκεί και πέρα πρέπει να περάσουμε αναπόφευκτα στη «σεναριολογία». Σε πολλές μελέτες και αναλύσεις συναντάμε τρία βασικά σενάρια (όλα φυσικά με πολιτικό βάθος): το απαισιόδοξο, το πιθανότερο και το αισιόδοξο.
Στο πρώτο σενάριο, το απαισιόδοξο, συμβαίνει εκτροχιασμός. Οι κύκλοι επιταχύνονται τόσο, ώστε η κοινωνική σταθερότητα καταρρέει. Η κλιματική κρίση, η τεχνητή νοημοσύνη και η ανισότητα γεννούν διαρκείς αντιδράσεις. Οι δημοκρατίες δεν αντέχουν την πίεση και καταφεύγουν σε «τεχνοκρατικό αυταρχισμό» ή λαϊκιστική δημαγωγία. Είναι το πιο σκοτεινό σενάριο, αλλά καθόλου απίθανο.
Στο δεύτερο σενάριο, το πιθανότερο, επικρατεί μια διαρκής ταλάντωση. Ο κόσμος δεν σταθεροποιείται, αλλά και δεν καταρρέει. Ζούμε μικροκύκλους διάρκειας 8–15 ετών, όπου εναλλάσσονται προοδευτικά και συντηρητικά κύματα. Η δημοκρατία επιβιώνει, αλλά με μόνιμη νευρικότητα, σαν οργανισμός με χρόνια αρρυθμία.
Στο τρίτο σενάριο, το αισιόδοξο, επέρχεται δημοκρατική ανασύνθεση. Η τεχνολογία σταθεροποιείται, η εκπαίδευση αναθεμελιώνεται, οι κοινωνίες αποκτούν νέους μηχανισμούς ανθεκτικότητας. Η δημοκρατία ωριμάζει μέσα από κρίσεις και δεν καταλύεται. Μπαίνουμε σε νέο, βραδύτερο κύκλο, όπου η πρόοδος δεν εναλλάσσεται βίαια με την αντίδραση αλλά συνυπάρχει με θεσμικά αντίβαρα.
Οι κύκλοι της Ιστορίας δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι πολιτικό. Γεννιούνται από τον φόβο, την επιθυμία, την ανισότητα· από την ταχύτητα της τεχνολογίας και την ποιότητα της εκπαίδευσης· από τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες θυμούνται και ξεχνούν.
Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται επειδή το θέλει· επαναλαμβάνεται επειδή οι κοινωνίες ξεχνούν ότι μπορούν να την αλλάξουν. Ξεχνάμε ότι δεν είμαστε παρατηρητές των κυμάτων, είμαστε οι δημιουργοί τους.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θα έρθει νέος κύκλος· αλλά ποιος θα τον καθορίσει.
Αυτό θα κριθεί όχι από το παρελθόν, αλλά από το θάρρος του παρόντος.
Γιατί, ας μην ξεχνάμε ότι, η δημοκρατία είναι ο πιο ακριβός τρόπος διακυβέρνησης αλλά και ο μόνος που αποτρέπει τη διολίσθηση στη βαρβαρότητα.
* Δρ. Μηχανικός
τ. Δ/ντής ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε
ΠΟΛΛΑ ΛΑΘΗ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΥΔΡΟΑΡΔΕΥΣΗΣ
Μετά την οριστικοποίηση βεβαιωτικών καταλόγων τελών ύδρευσης και άρδευσης και κατόπιν σχετικών αιτημάτων οφειλετών του Δήμου Κισσάμου, η Οικονομική Υπηρεσία διενήργησε τους σχετικούς ελέγχους στις αντίστοιχες βεβαιωμένες οφειλές βάσει των εκθέσεων ελέγχου που μας κοινοποίησε η Υπηρεσία Υδροάρδευσης και εισηγείται ανάλογα για τις παρακάτω υποθέσεις οφειλετών.
1. ............., ΑΦΜ. 0............
Για τον ......... με ΑΦΜ 0.6..5...9 (αίτηση υπ’ αρ. 12999/08-10-2025), και κατόπιν της από 08-10-2025 έκθεση της υπηρεσίας υδροάρδευσης, η οποία μας διαβιβάστηκε στις 08-10-2025, η πραγματική συνολική κατανάλωση ήταν 221 m³, ενώ είχε καταχωρισθεί εσφαλμένα κατανάλωση 2.221 m³. (2.000m³ παραπάνω)
2................, ΑΦΜ. 0...1.....2
Για τον .........., με ΑΦΜ 0....1.2 (αίτηση υπ’ αρ. 13680/22-10-2025), και κατόπιν της από 17-12-2025 έκθεση της υπηρεσίας υδροάρδευσης, η οποία μας διαβιβάστηκε στις 29-12-2025, η πραγματική συνολική κατανάλωση ήταν 0 m³, ενώ είχε καταχωρισθεί εσφαλμένα κατανάλωση 🤪500 m³.
4.................., ΑΦΜ. 0...8....0
Για τον .............. (αίτηση υπ’ αρ. 909/13-01-2026), και κατόπιν της από 15-01-2026 έκθεση της υπηρεσίας υδροάρδευσης, η οποία μας διαβιβάστηκε στις 21-01-2026, η πραγματική συνολική κατανάλωση ήταν 94 m³, ενώ είχε καταχωρισθεί εσφαλμένα κατανάλωση 🤪3.194 m³ (3100m³ παραπάνω)
5. ............., ΑΦΜ. 0....3....9
Για τον ...............(αίτηση υπ’ αρ. 14273/05-11-2025), και κατόπιν της από 17-12-2026 έκθεση της υπηρεσίας υδροάρδευσης, η οποία μας διαβιβάστηκε στις 26-01-2026, η πραγματική συνολική κατανάλωση ήταν 61 m³, ενώ είχε καταχωρισθεί εσφαλμένα κατανάλωση
😎 561 m³.
7. ............... ΑΦΜ. 0....5....2
Για τον .................. (αίτηση υπ’ αρ. 14874/19-11-2025), και κατόπιν της από 26-01-2026 έκθεση της υπηρεσίας υδροάρδευσης, η οποία μας διαβιβάστηκε στις 26-01-2026, η πραγματική συνολική κατανάλωση ήταν 43 m³, ενώ είχε καταχωρισθεί εσφαλμένα κατανάλωση 743 m³.
9.............., ΑΦΜ. 1...1....7
Για τον .............. (αίτηση υπ’ αρ. 1019/16-01-2026), και κατόπιν της από 16-01-2026 έκθεση της υπηρεσίας υδροάρδευσης, η οποία μας διαβιβάστηκε στις 26-01-2026, η πραγματική συνολική κατανάλωση ήταν 59 m³, ενώ είχε καταχωρισθεί εσφαλμένα κατανάλωση 650 m³.
ΘΥΕΛΛΑ/ ΗΜΕΡΙΔΑ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΣΤΙΒΟΥ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ
Η Νατάσα Ανουσάκη κατέκτησε την 2η θέση στον τελικό των 60μ. Γυναικών με χρόνο 8.15, επίδοση που αποτελεί ατομικό ρεκόρ και την αναδεικνύει ανάμεσα στις γρηγορότερες Κρητικές αθλήτριες για το 2026.
Στην σφαιροβολία Κ18 ο Κωστής Σανκόβ κέρδισε το αγώνισμα της κατηγορίας του με βολή στα 13.88 μέτρα ,ενώ νικητές ήταν στην σφαιροβολία Κ18 η Στέλλα Βαρουχάκη με επίδοση 11.21 μέτρα καθώς και ο Νικόλας Κατσαρός με βολή στα 9.18 μέτρα στην σφαιροβολία Κ16.
Πολύ καλή εμφάνιση πραγματοποίησαν η Νεφέλη Κατάκη στα 60μ.Κ14 όπου στον τελικό του αγωνίσματος κατέκτησε την 4η θέση με χρόνο 9.21 και ο Νικόλας Μαλεφάκης στα 60μ. Κ14 ο οποίος κατετάγη 5ος με χρόνο 8.91.
Για την ομάδα της Θύελλας αγωνίστηκαν Σέβη Κατέσι μήκος Κ18 4.35μ. 4η, Διονυσία Σεχάι σφαιροβολία Κ18 7.77μ. 5η , Κριστέλα Τσέρι σφαιροβολία Κ18 6.92μ. 6η , Αντουένα Μέτα μήκος Κ14 3.70μ. 6η, Σοφία Αλυγιζάκη σφαιροβολία Κ18 6.88μ. 7η, Άγγελος Καρτάκης 60μ. Κ16 8.27 7ος, Ορέλσα Κάτσα μήκος Κ14 3.66 8η, Αντιγόνη Ξανθουδάκη μήκος Κ14 3.64 9η, Αρμέλα Σέρα 60μ. 8.69 9η , Χρυσή Περηφανοπούλου μήκος Κ14 3.31μ. 3.31 13η, Γιάννης Χαχλάκης 60μ. Α 7.78 14ος, Αλέσια Πρέια μήκος Κ14 3.16μ. 15η, Δημήτρης Κοντοπυράκης μήκος Α 5.29μ.15ος.
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026
ΤΟΥΡΝΟΥΑ RAPID ΣΚΑΚΙ ΣΤΟ ΤΣΑΤΣΑΡΩΝΑΚΕΙΟ ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ
Ο Αθλητικός Όμιλος Κισάμου, σε συνεργασία με το Tσατσαρωνάκειο Πολιτιστικό Πολύκεντρο και την υποστήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου Σελίνου, της Περιφέρειας Κρήτης και του Δήμου Κισάμου προκηρύσσουν την διεξαγωγή τουρνουά RAPID Σκάκι, την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου.
Σύστημα αγώνων:
Το Τουρνουά θα διεξαχθεί σε ένα Όμιλο και οι σκακιστές θα αγωνιστούν σε Ελβετικό σύστημα 6 γύρων.
Χρόνος Σκέψης: 10 λεπτά + 5 δευτερόλεπτα για κάθε παίκτη, για όλη την παρτίδα
Χώρος Αγώνων: Τσατσαρωνάκειο Πολιτιστικό Πολύκεντρο.
Πρόγραμμα Αγώνων:
Επιβεβαίωση συμμετοχής: Κυριακή 22 Μαρτίου 2025, 10.00 π.μ.
Έναρξη αγώνων στις 10.20 π.μ. και υπόλοιποι συνεχόμενοι, ανά 35-40 λεπτά περίπου.
Η λήξη των αγώνων αναμένεται περί τις 14.30μ.μ.
Τελετή λήξης / Απονομή Επάθλων: Μετά τη λήξη των αγώνων.
Παράβολο: Γενικό Παράβολο 10 ευρώ.
Διαιτητές: Μυλωνάκης Γιώργος
Ισοβαθμία: Σε περίπτωση ισοβαθμίας ισχύουν τα εξής κατά σειρά κριτήρια:
• Αποτέλεσμα μεταξύ των ισοβάθμων (αν έχουν παίξει όλοι μεταξύ τους).
• Το κριτήριο Μπούχολτζ.
• Το κριτήριο σόννερμπορν μπέρκερ.
• Το άθροισμα προοδευτικής βαθμολογίας.
Αναβολές: Δεν επιτρέπονται αναβολές
Έπαθλα:
α) Γενική κατηγορία, 1η Θέση: 120€ | 2η Θέση: 50€ | 3η Θέση: 30€
β) Κάτω των δεκαέξι ετών,
γ) Κάτω των δώδεκα ετών,
Κύπελλο στους πρώτους νικητές/τριες των αντίστοιχων κατηγοριών .
Μετάλλια για τους δεύτερους/ες και τρίτους/ες των αντίστοιχων κατηγοριών.
Δηλώσεις συμμετοχής: Οι δηλώσεις συμμετοχής πρέπει να υποβληθούν μέχρι το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου στις 20.00μ.μ.
Επικοινωνία: Κινητό: 6972 442 935 email: gmylwnakis@yahoo.gr (κ. Γιώργος Μυλωνάκης).
Εκ των Διοργανωτών
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026
1ΧΡΥΣΟ 6 ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΚΑΙ 4 ΧΑΛΚΙΝΑ Ο Α.Σ ΚΕΡΙΤΗΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΖΙΟΥ ΖΙΤΣΟΥ
Κατάφερε να αποσπάσει σε δύσκολες κατηγορίες 11 μετάλλια συνολικά εκ των οποίων
1 χρυσό 🥇
6 ασημένια 🥈
και
4 χάλκινα 🥉
Αξίζει να σημειώσουμε ότι φέτος οι αθλητές μας έδειξαν την μεγαλύτερη αγωνιστικότητα των τελευταίων χρόνων, και αυτό οφείλεται στην πολύωρη προετοιμασία τους ανά εβδομάδα. Τους αθλητές μας συνόδευσαν εκτός από εμένα, οι προπονητές Νικολουζάκη Γεωργία, ο Άντωνομανωλάκης Γρηγόρης και η Φραγγεδακη Αργυρώ, ενώ πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξαν στην διεξαγωγής των αγώνων η βοήθεια που παρείχαν στους αθλητές οι φροντιστές μας Παντελάκη Χριστίνα, Αλυσσανδράκη Καλλιόπη, Μαρινάκη Άννα οι αθλητές μας που αγωνίστηκαν από την επαρχία της Κισσάμου ήταν :
2. Μαραθάκη Ευφροσύνη 3 θέση 🥉 fighting
Β φάση
1. Διγαλακης Ευάγγελος 2η θέση 🥈 fighting
2. Φελεσακη Καλλιόπη 2η θέση 🥈no gi 5η θέση newaza 5η θέση fighting
3. Κατσουλάκης Γεώργιος 3η 🥉θέση fighting 5η θέση newaza 5η θέση no gi
Πολύ δυναμικη εμφάνιση πραγματοποίησαν οι Σχοινοπλοκακη Κατερίνα, Ναναδακης Γιώργος, Αννουσάκης Φώτης, Καρδαμάκης Γιώργος, αλλά όμως αστάθμητοι παράγοντες οπως δύσκολη κλήρωση, αντιαθλητικά, αλλαγές κατηγοριών κιλών και διαφορά αλλά, τους άφησαν εκτός βάθρου, και πλασαρίστηκαν σε 5η 7η 9η θέση σε πολυάριθμες κατηγορίες!
Να υπενθυμίσουμε ότι όλα τα αγωνίσματα του ζιου-ζιτσου δεν έχουν κατηγορία ζωνών που σημαίνει ότι οι αθλητές μπορεί να κληρωθούν με οποιαδήποτε ζώνη από πολύ προχωρημένους έως αρκετά καλούς γιατί μέτριος και αρχάριος αθλητής δυστυχώς δεν μπορεί να σταθεί πλέον σε ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα ζιου ζιτσου !
Πολλά συγχαρητήρια σε Όλους που αγωνίστηκαν με ψυχή, την ομοσπονδία για την διοργάνωση, στους γονείς συνοδούς προπονητές και βοηθούς για την τεράστια συνδρομή τους, και τελειώνοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ΑΝΕΚ lines που και φέτος στηρίζει τις μετακινήσεις του συλλόγου μας.
ΜΙΑ ΔΩΡΕΑ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΤΟ Κ.Υ ΚΙΣΑΜΟΥ
Ο νέος εξοπλισμός λειτουργεί συμπληρωματικά στον υπάρχοντα καρδιογράφο της Μονάδας, ενισχύοντας τη διαχείριση καρδιολογικών περιστατικών με άμεσο όφελος για τους πολίτες, ώστε η μνήμη του μικρού Αντώνη να συνεχίζει να «χτυπά» μέσα από το έργο φροντίδας της Μονάδας.
Το Κέντρο Υγείας Κισσάμου εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες προς την Cretan Daily Cruises για αυτήν την προσφορά.
Δημητρης Ανυφαντακης
Διευθυντής Γενικής/Οικογενειακής Ιατρικής
Συντονιστής Επιστημονικής Λειτουργίας
Κέντρο Υγείας Κισσαμου
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
«ΒΙΚΤΟΡ ή ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ / ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΒΑ ΤΕΤΡΑΩΡΟΥ
Άποψη για την παράσταση από τον Γιώργο Κορτσαλιουδάκη
Στην 17η κατά σειρά παραγωγή της, η Θεατρική Ομάδα της πόλης μας, συλλαμβάνοντας ίσως τα σημεία των καιρών, προτείνει θέατρο του Παραλόγου, ανεβάζοντας ένα επίκαιρο -πλην 100 χρονο σχεδόν -έργο του σουρεαλιστή Γάλλου θεατρικού συγγραφέα Ροζέ Βιτράκ.
Την αντίληψη για την φιλοσοφία του είδους αυτού θεάτρου και την εποχή του (ίσως επίκαιρη και σήμερα) μας την δίνει ο πρώτος διδάξας του έργου Αντωνέν Αρτώ (του οποίου το έργο και τον βίο αξίζει όποιος ενδιαφέρεται να ανακαλύψει) με το εξής απόφθεγμα: «Για να υπάρξεις είναι αρκετό να αφεθείς να είσαι, αλλά για να ζήσεις πρέπει να είσαι κάποιος, πρέπει να έχεις ένα ΚΟΚΚΑΛΟ, να μη φοβάσαι να δείξεις το κόκκαλο, και να διακινδυνεύσεις να χάσεις τη σάρκα».
Για την υπόθεση του έργου μας πληροφορεί συνοπτικά το πρόγραμμα της παράστασης: Ο Βικτόρ Πωμέλ, ένα συμβατικά «εννιάχρονο παιδί» με ανάστημα και μυαλό ώριμου άντρα, ανακαλύπτει ξαφνικά τη βραδιά των γενεθλίων του τον κόσμο, τους παράνομους οικογενειακούς έρωτες με τους γείτονες, καρπός των οποίων είναι η 6χρονη γειτόνισσα Εσθήρ, σχέσης εξουσίας και έρωτα μέσα από ένα πέπλο αστικής υποκρισίας και καθωσπρεπισμού. Ο Βικτόρ, ενσαρκώνει το παιδί όχι ως το μέλλον ή την αυριανή ελπίδα , αλλά ως ανυπόφορη αλήθεια, δεν είναι η ελπίδα. Γι' αυτό και ο συγγραφέας τον θυσιάζει στο τέλος, χωρίς να ακολουθεί τα τυπικά αρχαία θεατρικά μοτίβα της τιμωρίας ή της κάθαρσης, δίνοντας τον συμβολισμό του έργου : «…είναι το τέλος της αθωότητας, η πνιγμένη φωνή της αλήθειας, η βεβαιότητα πως η υποκρισία ξέρει πάντα να επιβιώνει ενώ η διαφάνεια πεθαίνει πρώτη. Δεν υπάρχει λύτρωση. Υπάρχει μόνο σιωπή. Και πίσω της, μια κοινωνία που συνεχίζει σαν να μη συνέβη τίποτα….».
Ο Θανάσης Τριανταφύλλου, αφήνει τις ευκολίες και, πέραν από τις ερμηνευτικές αντιξοότητες κειμένου και θέματος του έργου, διασκευάζει και σκηνοθετεί το σενάριο έτσι ώστε να εκθέσει τα νοήματα απλά, γήινα και χωρίς περιττολογίες. Την ίδια τακτική ακολουθεί με τους ερασιτέχνες και άπειρους αυτήν την φορά στην πλειοψηφία τους ηθοποιούς. Το αποτέλεσμα; Συνδυάζει τις τεχνικές του κωμικοτραγικού, της πικρής φάρσας και της μαύρης κωμωδίας, με όμορφες μουσικές πινελιές, ταιριαστό φωτισμό και ήχο, ώστε να αιφνιδιάσει ευχάριστα το κοινό, χωρίς να το κουράσει. Φαντάζομαι δε, ότι, προϊόντος του χρόνου, η ομάδα βρίσκει επί σκηνής ρυθμό και ερμηνευτική ένταση (συντελούντος οπωσδήποτε και του κοινού, η ζεστασιά του οποίου παροτρύνω να φτάνει στην σκηνή, με εισαγωγικό χειροκρότημα επί τη εμφανίσει των ηθοποιών όπως κατ' έθιμο κάνουν οι θεατρόφιλοι). Στην σπουδή του έργου φαντάζομαι ότι έθεσε και τον δικό της κάματο η βοηθός του κ. Αγγελική Τουτουντζή, που καλωσορίζουμε στα θεατρικά μας πράγματα. Όμορφες είναι οι πινελιές σε κομμώσεις εποχής και το θεατρικό μακιγιάζ από τις συντελέστριες της ομάδας Μαρία Μουντάκη και Αφροδίτη Ράπτη αντίστοιχα!
Οι ερασιτέχνες ηθοποιοί μας «ίδρωσαν την φανέλα» και αυτό τους πιστώνεται. Φάνηκε η δουλειά που ο καθένας τους έχει κάνει στις δοκιμές και ανάλογα την σπουδή, την έλλειψη αναστολής, την εμπειρία, ασφαλώς το ταλέντο, και την άνεση έδωσαν ψυχή, που για εμένα είναι και το ζητούμενο ! Θα μου επιτραπεί να σταθώ πρωτίστως στην ερμηνεία της Εσθήρ και την νεαρή Κλόντια Στενάι, για την οποία βέβαια ο σκηνοθέτης μου ανέφερε ότι έχει προπαίδευση υποκριτικής. Είναι αλήθεια ότι ξεχωρίζει από το σύνολο τόσο για την άρθρωση όσο και για την άνεση κίνησης σε έναν απαιτητικό ρόλο!
Ο Βικτόρ, Μιχάλης Ψωματάκης, χρησιμοποιεί έξυπνα το βλέμμα και την στάση του κορμιού του, για να αποδώσει τον «παιδήλικα» ήρωα του έργου, ενώ στο ερωτικό τρίγωνο – παρωδία ο Γιώργος Πατεράκης ως Κάρολος, ξεπερνώντας την αρχική αμηχανία των πρώτων σκηνών δίνει πραγματικά ρεσιτάλ στο δεύτερο μέρος και είναι απολαυστικός, ο δε τρόπος που ερμηνεύει είναι τόσο απαιτητικός, που όποιος νομίζει ότι μπορεί να τον μιμηθεί, μπροστά σε γνωστούς, συγγενείς και φίλους, όπως ο Γιώργος, ως το αποτολμήσει !!!
Κάνω μνεία στην Ιωάννα Βλαχογιάννη – Αιμιλία, η οποία κατά την γνώμη μου έχει την πιο ισορροπημένη ερμηνεία του έργου (απίστευτα χρήσιμο εργαλείο για έναν σκηνοθέτη) και κρατάει το ρυθμό, όταν δε αντιληφθεί πόσο υπαινικτικά κωμικά μπορεί να ερμηνεύσει τότε είμαι βέβαιος ότι θα ανακαλύψει έναν νέο κόσμο γι αυτήν !!! Την σκερτσόζα και μπριόζα Θηρεσία, ερμηνεύει με χάρη και ενθουσιασμό η επίσης καινούρια ηθοποιός μας Ειρήνη Κυνηγοπούλου, ενώ για τον Αντωνάκη, τον Στέλιο Σχοινοπλοκάκη, τι να πρωτοπούμε;
Διόλου ευκαταφρόνητη είναι η ερμηνεία που ανοίγει και κλείνει την παράσταση της υπηρέτριας Λίλης, την οποία η Πόπη Χοχλάκη, ερμηνεύει με πείρα, δεξιότητα, πειστικότητα και θεατρικό «αλτρουισμό» ! Ο ναύαρχος - Σπύρος Παππάς - αδυναμία μου τόσα χρόνια, παραμένει το καθαρό και το ψύχραιμο μυαλό της ομάδας, εντός και εκτός σκηνής, απίστευτα φιλότιμος και δοτικός με κάθε συμπρωταγωνιστή του, φυσικά και αθώα κωμικός ( αν ζούσες Σπύρο πριν 50-60 χρονάκια στην Γαλλία, να είσαι βέβαιος ότι θα είχες κάνει καριέρα μόνο και μόνο λόγω φάτσας!!!!). Ο Χάρης Κοκολάκης, ως γιατρός, υπηρετεί το Θέατρο του Παραλόγου υποδειγματικά, καθόσον είναι είδος Θεάτρου που του ταιριάζει και ερμηνεύει πάντα με απίστευτη φυσικότητα !!!! Μόνο απαρατήρητη δεν περνάει η ερμηνεία της Εύας Πατελάκη, ως υπηρέτριας Μαρίας, που, ως άγγελος τραγωδίας, φέρνει τα κακά μαντάτα! Επίσης, έμπειρη πλέον ηθοποιός της ομάδας, που παίζει με άνεση και μαεστρία πάνω στην σκηνή !!!!
Άφησα για το τέλος την ιδιαίτερη ερμηνεία της Κωνσταντίνα Μακοπούλου στον ρόλο της μυστηριώδους Ίντα Νεκρεμάρ, πρόσωπο -κλειδί για την σημειολογία και τα μηνύματα του έργου. Σε συζήτηση που είχα με τον σκηνοθέτη μου ανέφερε μία πολύ σημαντική λεπτομέρεια, την οποία όσοι θεατές δουν το έργο θα καταλάβουν. Στην εποχή του πρώτου ανεβάσματος του έργου, ήταν τόσο προκλητικός ο ρόλος αυτός, που οι επαγγελματίες γυναίκες ηθοποιοί αρνήθηκαν να τον αναλάβουν !!!! Η Κωνσταντίνα είναι κυριολεκτικά αξιοπρόσεκτη και διαθέτει κράμα ταλέντου και ικανοτήτων !Νομίζω ότι για την ηθοποιό αυτή είναι ευτυχής η συγκυρία ότι ,στην πρώτη της απόπειρα, σκηνοθετήθηκε με αυτόν τον τρόπο. Οφείλει στον εαυτό της πρώτα απ’όλα να συνεχίσει και με άλλα πράγματα στο θέατρο!
Η σύσταση απλή: Να πάτε! Να πάτε να δείτε την παράσταση αυτή! Να πάτε να χειροκροτήσετε τους συντελεστές! Να πάτε να ενισχύσετε τους σκοπούς του Φιλολογικού Συλλόγου Κισάμου , που φιλότιμα διακονεί το ΔΣ και η πάντα παρούσα Πρόεδρος κ. Ελένη Γεωργακάκη ! Το αξίζουν και το αξίζει η πόλη μας !
Σημ. Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν στο Δημαρχείο Κισάμου και ώρα 9.00 μ.μ. την 13, 18,19,20 και 23 Φεβρουαρίου.
ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Παρατηρώντας την φωτογραφία από τα μαγαζιά των παππούδων μου στην παλιά αγορά του Καστελίου 1925 και εμπρός από το καφενείο βλέπεις την αλήθεια.
Ο κρητικός ο παραδοσιακά ντυμένος απομονωμένος στην άκρη και τα υπόλοιπα τραπέζια γεμάτα Ευρωπαίους ....
Ακόμα και η πόλη του 1920 την βλέπεις πόσο διαφορετική ήταν από την σημερινή.
Ασπρισμένα πεζοδρόμια από βότσαλο της θάλασσας γεμισμένα, πλακόστρωτα σοκάκια, το αυτοκίνητο σταδιακά αντικαθιστά τον γάιδαρο και φυσικά έχουμε πλέον ξεφύγει από το πανδοχείο και έχουμε πάει στο ξενοδοχείο
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΚΡΥΦΟ
Να γνωρίζει αυτός που τα πήρε ότι ο εξοπλισμός είναι καταγεγραμμένος και ο εργολάβος διαθέτει τρόπους να εντοπίσει την πορεία και την κατάληξή του.
Πριν ξεκινήσουν επίσημες διαδικασίες και κινηθούν νομικά μέτρα, δίνεται μία και μοναδική ευκαιρία για άμεση επιστροφή των αντικειμένων χωρίς καμία συνέπεια.
Μετά από αυτό, το θέμα θα προχωρήσει κανονικά και κανείς δεν θα μπορεί να το σταματήσει.
Ο φωτισμός αυτός είναι για την ασφάλεια και το καλό όλων μας.
Όποιος προχώρησε σε αυτή την πράξη ας το διορθώσει τώρα — όσο προλαβαίνει.
⚠️ Αναμένουμε την επιστροφή τους άμεσα.
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026
Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΕ… ΚΡΙΣΗ;
H Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ) διοργανώνει μία σειρά συζητήσεων, με κεντρικό θέμα: «Ο Κρητικός Πολιτισμός σε… Κρίση;». Παράλληλα, κάνει ανοικτό κάλεσμα προς όλους τους Πολιτιστικούς Συλλόγους και σε κάθε Φορέα που προβάλλει τον Πολιτισμό του τόπου μας, όπως και σε κάθε ιδιώτη που ενδιαφέρεται να συμβάλει στο διάλογο αυτό, τόσο αναγκαίο για το μέλλον της κρητικής παράδοσης. Στη σημερινή εποχή των αντιφάσεων και των ραγδαίων εξελίξεων, τίθενται ερωτήματα σχετικά με την Τοπική Ανάπτυξη και την Αξιακή Κρίση. Παράλληλα, επαναπροσδιορίζονται όροι όπως Πολιτισμός, Κοινότητα, Ανάπτυξη, Βιώσιμος Τουρισμός, Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά κ.ά. Οι τοπικοί Φορείς, οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι, οι τοπικές επιχειρήσεις και οι απλοί κάτοικοι του τόπου έχουν το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να γνωρίζουν τον Πολιτισμό μας, τα άυλα και υλικά προϊόντα της Πολιτιστικής Κληρονομιάς μας, τον τρόπο διάσωσης, προβολής και διάδοσής τους, καθώς και τις σύγχρονες μεθόδους και πρακτικές μίας υγιούς, πολυεπίπεδης και μακροπρόθεσμης Ανάπτυξης. Παράλληλα, έχουμε όλοι την υποχρέωση, να τον προστατεύσουμε προωθώντας όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά τα οποία θα βοηθήσουν στην σύγχρονη ταυτότητά μας. Οι διεπιστημονικές συζητήσεις θα πραγματοποιηθούν από έγκριτους Ακαδημαϊκούς, με σημαντικό έργο και έρευνα στον τομέα τους (Λαογραφία, Χορός, Μουσική, Πολιτιστική Διαχείριση, Τέχνες). Η πρώτη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2026 ΚΑΙ ώρα 18:00, στην Κεντρική Αίθουσα της ΟΑΚ, με ομιλητή τον κ. Εμμανουήλ Βαρβούνη, Καθηγητή Λαογραφίας, του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Η συμμετοχή είναι δωρεάν, ενώ οι συζητήσεις θα ολοκληρωθούν με την εξαγωγή συμπερασμάτων και τον ορισμό πρωτοβουλιών για την υγιή τοπική πολιτιστική ανάπτυξη.
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026
ΔΥΟ ΝΕΑΡΟΙ ΒΑΝΔΑΛΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΚΙΣΑΜΟΥ ΚΑΙ ΣΕΛΙΝΟΥ
Η Ιερά Μητρόπολις Κισάμου και Σελίνου ανακοινώνει, μετά λύπης πολλής, ότι το εσπέρας της Κυριακής, 8 Φεβρουαρίου, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, ηλικίας 14 και 15 ετών, εισήλθαν παράνομα στους χώρους του Επισκοπείου, καθώς η καγκελόπορτα ήταν κλειδωμένη, πηδώντας τα τοιχία με κίνδυνο να πέσουν και να κτυπήσουν, και βανδάλισαν, με αστάρι και μπογιάδες που βρήκαν στην αυλή του Τσατσαρωνάκειου, τους χώρους της Μητρόπολης. Έβαζαν τοίχο του Ι. Ναού του Αγίου Οικουμενίου, πασάλειψαν 2 παγκάκια της αυλής, ένα κάδο απορριμμάτων, ως επίσης και διακοσμητικά τούβλα στην αυλή του Αγίου Οικουμενίου. Το γεγονός αυτό δηλώθηκε στον Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Κισάμου. Καθώς περιμετρικά τόσο του Επισκοπείου, όσο και των λοιπών γύρω κτηρίων (Πυροσβεστική Υπηρεσία, Φαλδάμειο Οίκημα, υπό ανακαίνιση κτηριακό συγκρότημα, κ.α.) υπάρχουν κάμερες ασφαλείας, το γεγονός έχει καταγραφεί και ήδη το υλικό αυτό έχει δοθεί στο Αστυνομικό Τμήμα Κισάμου. Μέρος του υλικού δημοσιεύεται, με καλυμμένα τα πρόσωπα των υπαιτίων για λόγους ευνόητους.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΡΗΤΗΣ
Την Κυριακή, 1 Μαρτίου 2026, μετά την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Οδηγητρίας Γωνιάς προεξαρχόντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου, θα ακολουθήσει η Λιτάνευση των Ιερών Εικόνων κατα τη συνήθη τάξη του Βυζαντινού Τυπικού της Εορτής. Στη συνέχεια και με αφορμή την επίσημη Εορτή της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης θα πραγματοποιηθεί εισήγηση, με θέμα: «Το Πρόσωπο, η Εικόνα και η Τεχνητή Νοημοσύνη: Ηθικά ζητήματα και προκλήσεις για την Ορθόδοξη Εκκλησία», από τον Χρήστο Ν. Τσιρώνη, Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ερευνητή στις Συγκριτικές Πολιτισμικές Σπουδές του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Harvard, όπου διδάσκει και ερευνά κυρίως σε πεδία που συνδέουν την κοινωνική θεωρία, τη θρησκεία και τον σύγχρονο πολιτισμό. Είναι η πρώτη επίσημη εκδήλωση του Ιδρύματος, από μία σειρά εκδηλώσεων, με επίκεντρο την Τεχνητή Νοημοσύνη και τον Άνθρωπο, στο πλαίσιο των δράσεων του Ερευνητικού Κέντρου της ΟΑΚ.
Το θέμα της εισήγησης το οποίο απασχολεί την κοινωνία μας, πέρα από γραμμές κώδικα και υπολογιστικά μοντέλα, στοχεύει στη μελέτη των επιδράσεων της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην ανθρώπινη προσωπικότητα, την επιστημονική έρευνα, στη σχέση της με το συναίσθημα και την καλλιτεχνική πράξη. Το ερώτημα δεν είναι μόνο τι μπορεί να κάνει η ΤΝ, αλλά πώς μετασχηματίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη γνώση, τη δημιουργικότητα και τελικά τον ίδιο μας τον εαυτό. Σε μια εποχή όπου η ΤΝ διεισδύει ολοένα και βαθύτερα στην καθημερινότητα, την έρευνα και τη δημιουργία, η Ορθόδοξος Εκκλησία επιχειρεί να μετατοπίσει το βλέμμα από την τεχνολογία στον άνθρωπο, ο οποίος τη χρησιμοποιεί και συνδιαλέγεται μαζί της.
Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας το Ίδρυμα και να συμμετάσχετε στις παραπάνω σχετικές Ιερές Ακολουθίες και τελετές.
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΙΣΑΜΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ
Με αυτή την πράξη της Δημοτική αρχή αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι εκτελεί και εφαρμόζει τις αντιλαϊκές πολιτικές των κυβερνήσεων και της ΕΕ που με νόμους και με την ανοχή και αποδοχή της πλειοψηφίας των αιρετών κατέστησαν τους Δήμους και τις Περιφέρειες κρατικό μηχανισμό που λειτουργεί σαν τοπική διοίκηση, ενώ έχει χάσει προ πολλού και το τελευταίο στοιχείο Αυτοδιοικητικής λειτουργίας και πολιτικής.
Η αποδοχή από μεριάς της Δημοτικής αρχής της απόλυσης των συγκεκριμένων συναδέλφων είναι υιοθέτηση μιας κυβερνητικής πολιτικής που θέλει τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια να είναι πειθήνια εκτελεστικά όργανα, διεκπεραιωτές των εκάστοτε αντιλαϊκών κυβερνητικών αποφάσεων. Αγωνιά να μην μπαίνουν εμπόδια στα σχέδια που βιάζεται να υλοποιήσει για την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών των δήμων και των περιφερειών, σύμφωνα με τη διαχρονική κατεύθυνση και επιλογή όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων, όλων όσων ορκίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σχέδια, με αρνητικές συνέπειες για τους δημότες, τον λαό και τους ίδιους τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες. Κυρίως θέλει να αποδεχτεί ο λαός ως μονόδρομο το πλέγμα των αντεργατικών νόμων που τον θέλουν σκυφτό, πεινασμένο και εξαντλημένο μετά από 13 ώρες δουλειάς.
Στον ίδιο αντίποδα και η δικαιοσύνη που από την μια, βιάζεται να κρίνει όλες τις απεργίες, που διεκδικούν οι εργαζόμενοι τα δικαιώματα τους, παράνομες και καταχρηστικές, από την άλλη, ενώ γνωρίζει ότι οι εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, χέρι χέρι με την κυβέρνηση, τους απολύει.
Θέλουμε και διεκδικούμε ένα δήμο που θα είναι στο πλάι των εργαζομένων του, στο πλάι των δημοτών του και όχι απέναντι, υλοποιώντας όλες τις αντιλαϊκές κυβερνητικές επιλογές.
ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΣΑΜΟ
ΚΙΣΣΑΜΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΚΙΣΣΑΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
ΛΑΙΚΉ ΣΥΣΠΕΊΡΩΣΗ ΚΙΣΑΜΟΥ
ΑΣΧΗΜΗ ΤΡΟΠΗ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΙΣΑΜΟΥ
Απορία είναι γιατί τόσα χρόνια ο δήμος μας στηριζόταν στους συμβασιούχους και δεν είχε φτιάξει ένα οργανόγραμμα με τις ανάγκες του;
Διπλά χαμένοι φυσικά οι εργαζόμενοι που από την μια στιγμή στην άλλη βρίσκονται να αναζητούν δουλειά, χάνοντας φυσικά και την τελευταία ελπίδα μονιμοποίησης τους.
Πλέον όλοι βασίζονται σε ένα θαύμα γιατί με τα δίμηνα που τους υπόσχεται η δημοτική αρχή μάλλον για προσωρινή ομηρία πρόκειται παρά για λύση.
Και έρχονται όπως διέρρευσε και άλλες απολύσεις αφού υπάρχει και άλλη μία φουρνιά συμβασιούχων που χάνουν κατά πάσα πιθανότητα και αυτοί τα ασφαλιστικά τους ....
ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
Να υπενθυμίσω οτι η συνθήκη έβγαινε σε τρία αντίγραφα που από ένα είχε κάθε πόλη και ένα πήγαινε στο σπουδαίο ιερό της εποχής το Δικτυνναίο σαν επικύρωση της συνθήκης.
Το αντίγραφο της Πολυρρήνιας βρέθηκε το 1886, της Φαλασάρνας βρέθηκε το 1986 από τον Μύρων Αρετάκη στην Τύλιφο και διαβάστηκε από την αρχαιολόγο κ. Σταυρούλα Μαρκουλάκη.
Η επιγραφή που βρέθηκε στην Τύλιφο (έγχρωμη φώτο) από το Μουσείο Κισάμου.
* Ιταλίδα αρχαιολόγος που προσπάθησε από το 1930 έως και το 1939 να καταγράψει όλες τις επιγραφές που υπήρχαν στην Κρήτη.
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026
ΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ
Ήδη ένας καφέ σκύλος δηλητηριάστηκε και πέθανε και κάποιοι πρόλαβαν και πήγαν στον κτηνίατρο. Αποφεύγεται την περιοχή γύρω από την Ένωση..
ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑ Η ΩΡΑ

Φυσικά προτεραιότητα κατά πολλούς τα Λύκεια, που όσο και να θέλουμε είναι ένα έργο απαραίτητο για μια περιοχή όπως η Κίσαμος, που όταν θα γίνουν, θα ανοίξει ο δρόμος να αποκτήσει ο δήμος μας και ένα τεράστιο χώρο που μπορεί να κάνει τα άπαντα εκεί και μιλάω για το Μαύρο Μώλος, εκεί που προσωρινά, όπως μας διαβεβαίωσαν, στεγάζεται σήμερα το ΕΠΑΛ Κισάμου.
Ως και θέατρο μπορεί να στηθεί αλλά και αθλητικές εγκαταστάσεις που τόσο λείπουν από την πόλη.
Για την παράκαμψη δεν το συζητώ ..είναι κάθε χρόνο πιο απαραίτητη και αυτό το γνωρίζουν άπαντες άσχετο αν μια μικρή μερίδα δεν το θέλει για τους δικούς τους λόγους. Όμως πως μπορείς να κάνεις μια πόλη ..πόλη, άμα δεν έχεις προβλέψει να διαφυλάξεις την ασφάλεια των δημοτών σου...όσο και επισκεπτών. Με ένα δρόμο στην ουσία να διαπερνά την πόλη από την μια μεριά στην άλλη έχει δημιουργηθεί αυτό το μπάχαλο που όχι μόνο είναι αποκρουστικό αλλά και πολύ επικίνδυνο και όλα τα αυτοκίνητα που πάνε προς τους προορισμούς της Κισάμου μας περνούν βιαστικά και αγνοώντας μας Αν παρατηρήσατε τα τελευταία δύο χρόνια δεν υπάρχει στον δρόμο αυτόν η εκ περιτροπής στάθμευση δεξιά και αριστερά και αυτό έγινε από την ίδια την δημοτική αρχή που έδιωξε τον μοναδικό υπάλληλο που είχε και ρυθμίζει τους καλοκαιρινούς μήνες την κυκλοφορία. Δηλαδή η ίδια έφερε σε χειρότερη μοίρα τον ένα και μοναδικό δρόμο μας.
Για την καθαριότητα δεν το κουβεντιάζω έχει βρεθεί και αυτή σε δύσκολη καμπή αφού δεν υπήρχε σωστή πολιτική...σε ένα δήμο που το μόνιμο προσωπικό είναι ελάχιστο και στηριζόταν πάντα στους συμβασιούχους ..σήμερα οι συμβασιούχοι κουνούν μαντήλι και η καθαριότητα και δεν μιλάω για την αποκομιδή που έτσι και αλλιώς θα πάει στους ιδιώτες, αλλά για την καθαριότητα των δημοτικών δρόμων έχει αφεθεί στους αποκλειστικά στην καλή θέληση των πολιτών.....
Τέλος το σχέδιο πόλης μπάζει από παντού...και αυτό το βλέπουμε καθημερινά...έγιναν κάποιες ασφαλτοστρώσεις αλλά μόνο για τα μάτια του κόσμου αφού ρίξαμε βιαστικά πίσσα να καλύψουμε την ασχήμια μας αγνοώντας ότι πρέπει εκτός από βιολογικό να περάσει ύδρευση, να περάσει δίκτυο ομβρίων και φυσικά το σπουδαιότερο απ' όλα να φτιαχτούν πεζοδρόμια. Είμαστε η πόλη δίχως πεζοδρόμια....αυτοκίνητα και άνθρωποι ένας αχταρμάς.
Για την ύδρευση δεν έγραψα ούτε θα γράψω πολλά ...αλλά εκεί θα έχουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα σε κάμποσα χρόνια αφού οι μελέτες μας είναι οι υποσχέσεις που πήραν και οι διοικούντες τον δήμο, όταν και άμα φτιαχτεί το φράγμα του Ταυρωνίτη.
Και φυσικά αυτά τα προβλήματα δεν είναι σημερινά ούτε αυτής μόνο της δημοτικής αρχής είναι διαχρονικά και κανείς δεν είχε φανταστεί που θα φτάναμε αφού δεν υπήρχε όραμα για την πόλη παρά μόνο ποιον θα γράψει η ιστορία ότι έκατσε στην καρέκλα του δημάρχου....
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ
Στη γνωστή παραβολή του Ασώτου, ο μεγάλος γιος είναι ο καλός, αλλά ποια αγάπη δείχνει στον αδελφό που επιστρέφει;
Στο Ευαγγελικό κείμενο. ( Λουκά 15) ’Ο ένας γιός ζητά και παίρνει το μερίδιό του από την πατρική περιουσία φεύγει και την σπαταλά ζώντας άσωτα κάποια μέρα ζώντας σε απόλυτη φτώχια και εξευτελισμό, σκέφτεται, τόσοι υπηρέτες στο πατρικό σπίτι ζουν χορτάτοι και εγώ πεθαίνω της πείνας, ας γυρίσω να παρακαλέσω τον πατέρα. Ο μεγάλος γιος ζεί μόνιμα εργαζόμενος στο πατρικό σπίτι είναι πράγματι “ο καλός” με την εξωτερική έννοια: υπάκουος, εργατικός, πιστός στον πατέρα. Όμως, όταν επιστρέφει ο αδελφός, δεν δείχνει σχεδόν καμία αγάπη προς αυτόν.Τι κάνει αντί για αγάπη;
Θυμώνει και αρνείται να μπει στο σπίτι.
Μιλά για τον αδελφό του όχι ως «αδελφό», αλλά ως «αυτός ο γιος σου».
Δεν χαίρεται για τη σωτηρία του άλλου, αλλά συγκρίνει και μετράει αδικία. Γύρισε , τον δέχτηκες και έσφαξες μοσχάρι « και φαγώντες ευφρανθώμεν»
Η δικαιοσύνη του είναι λογιστική, όχι σχέση.
Μπορεί κανείς να είναι «μέσα στο σπίτι του πατέρα» και όμως έξω από την καρδιά του πατέρα. Ο πατέρας, μάλιστα, βγαίνει και σε αυτόν — όπως βγήκε και στον άσωτο.- Έλα του λέει γύρισε ο αδελφός σου «απολωλώς ήν και ευρέθη» Ο άλλος αρνείται την κοινή τράπεζα την χαρά της επιστροφής.
Ο πατέρας δείχνει αγάπη χωρίς να τον μαλώσει, αλλά εκεί η ιστορία μένει ανοιχτή: δεν μαθαίνουμε αν ο μεγάλος γιος μπαίνει τελικά στο γλέντι.
Σαν να μας ρωτά ο Χριστός:
«Εσύ που είσαι σωστός, μπορείς να χαρείς με τη μετάνοια του άλλου;
Μπορείς να αγαπήσεις χωρίς να κρατάς λογαριασμό;»
Κάπου διάβασα, πέρα από το ευαγγέλιο ,μια στοχαστική προσέγγιση, ότι την άλλη μέρα ο επιστρέψας υιός λέει στον αδελφό του " τί έχεις αδελφέ μου ; όλα δικά σου θα είναι, εγώ όσα ένα μεροκάματο μου αρκεί!" και ο αδελφός- τι μωρέ του λέει θαρρείς πως μένοιασε το μοσχάρι πούσφαξε ο πατέρας; .Ήμουν έτοιμος να φύγω κι εγώ αλλά τώρα που γύρισες εσύ , ποιός τον ακούει το γερο!
‘Ητοι: Φανερώνεται καθαρά η καρδιά και των δύο αδελφών.
Ο επιστρέψας: Μιλά με ταπείνωση. Δεν διεκδικεί τίποτα. Δεν ζηλεύει. Έχει καταλάβει ότι η ζωή είναι δώρο, όχι δικαίωμα….«Όσα ένα μεροκάματο μου αρκεί».
Αυτό είναι ήδη μετάνοια που έγινε σοφία. Ο μεγάλος αδελφός, αντίθετα: δεν τον πονά το μοσχάρι. Τον πονά ότι έχασε το μονοπώλιο της εύνοιας. Δεν θέλει τον πατέρα «γέρο» από αγάπη, αλλά από ενόχληση. Η φράση «ήμουν έτοιμος να φύγω κι εγώ» δείχνει κάτι σκληρό: ποτέ δεν ήταν πραγματικά μέσα. Εδώ αποκαλύπτεται το βαθύτερο νόημα της παραβολής: Ο άσωτος έφυγε φανερά και γύρισε. Ο μεγάλος δεν έφυγε ποτέ εξωτερικά, αλλά ήταν ήδη ξένος εσωτερικά. Η προσθήκη αυτή λέει κάτι πολύ ανθρώπινο: Μερικές φορές η δικαιοσύνη χωρίς έλεος γίνεται πιο σκληρή από την αμαρτία. Και κάτι ακόμα λεπτό:
Ο άσωτος, ενώ «φταίχτης», έμαθε να αγαπά χωρίς σύγκριση.
Ο μεγάλος, ενώ «σωστός», μετράει τα πάντα — ακόμα και την αγάπη του πατέρα. Δεν είναι τυχαίο που το Ευαγγέλιο δεν μας λέει αν ο μεγάλος γιος μπαίνει στο γλέντι. ο μεγάλος γιος είναι συχνά ο άνθρωπος που δεν συγχώρεσε ποτέ τον εαυτό του και γι’ αυτό δεν αντέχει να συγχωρεθεί ο άλλος.
Οι δύο γιοι ως δύο τρόποι ύπαρξης:
Ο άσωτος
Ζει την ελευθερία ως ρίσκο. Φεύγει, πέφτει, πεινά, γυμνώνεται από ψευδαισθήσεις.
Όταν επιστρέφει, δεν ζητά δικαιώματα αναλαμβάνει ολόκληρη την ευθύνη: «δεν αξίζω μόνο να ζω». η ελευθερία που δεν φοβάται την πτώση.
Ο μεγάλος γιος
Ζει την ελευθερία ως άρνηση. Δεν φεύγει — αλλά δεν διαλέγει. Δεν αποφάσισε.
Μένει από φόβο, από καθήκον, από “πρέπει”. Κι εδώ ο Καζαντζάκης θα ήταν σκληρός: Δεν είσαι αθώος επειδή δεν έφυγες.
Είσαι υπεύθυνος που δεν τόλμησες. Ο μεγάλος γιος κατηγορεί τον πατέρα, τον αδελφό, το μοσχάρι, την εύνοια — αλλά δεν λέει ποτέ: «εγώ διάλεξα να μείνω» Κι αυτό είναι υπαρξιακή ανευθυνότητα.Ο πατέρας (ή: και ο Θεός του Καζαντζάκη)
Δεν επιβάλλει .Δεν συγκρατεί Δεν ανταμείβει με μέτρο. Στέκεται και στους δύο και λέει: «Όλα δικά σου ήταν πάντα». Δηλαδή: η ελευθερία σου υπήρχε — εσύ τι έκανες μ’ αυτήν; Η παραβολή δεν τελειώνει.
Γιατί η ύπαρξη δεν τελειώνει με ηθικό δίδαγμα. Ο μεγάλος γιος μπορεί να μπει στο γλέντι Μπορεί και όχι. Και εκεί είναι η ευθύνη του. Ο άσωτος πλήρωσε την ελευθερία του με πόνο.
Ο μεγάλος πρέπει να πληρώσει τη δική του με αλήθεια .«Ν’ αγαπάς την ευθύνη…
να λες: εγώ, εγώ μονάχος μου, έχω χρέος να σώσω τον κόσμο.» Στην παραβολή:ο ένας σώζει τον εαυτό του επιστρέφοντας, ο άλλος καλείται να σωθεί συγχωρώντας.
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026
ΠΡΟΒΑ ΤΕΤΡΑΩΡΟΥ / ΒΙΚΤΟΡ ή ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ /ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΙΣΑΜΟ
Η Θεατρική Ομάδα “Πρόβα Τετραώρου”, που τελεί υπό την αιγίδα του Φιλολογικού Συλλόγου Κισσάμου, παρουσιάζει το εμβληματικό έργο του Ροζέ Βιτράκ “Βικτόρ ή τα παιδιά στην εξουσία”, μια καυστική κωμωδία που συνδυάζει το γέλιο με τον προβληματισμό, αποκαλύπτοντας ότι πίσω από το παιχνίδι και την παιδικότητα μπορεί να κρύβεται η πιο αμείλικτη αλήθεια.
Πρόκειται για την 17η θεατρική παραγωγή της ομάδας που ξεκίνησε τις προσπάθειες της το 2010.
Λίγα λόγια για το έργο:
Γιορτάζοντας τα εννιάχρονα γενέθλια του γιου τους, Βικτόρ Πωμέλ, η οικογένειά του καλεί, την οικογένεια Μανιώ, η οποία κατοικεί στο ακριβώς από πάνω διαμέρισμα.
Ο κύριος Πωμέλ και η κυρία Μανιώ διατηρούν παράνομη ερωτική σχέση, από την οποία έχει γεννηθεί η εξάχρονη Εσθήρ Μανιώ, νόθος καρπός αυτής της σχέσης. Ο κύριος Πωμέλ διατηρεί ερωτική σχέση και με την Λιλή, την καμαριέρα της οικογένειας, αλλά όλοι προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν τίποτα.
Κατά τη διάρκεια της γιορτής, ο Βικτόρ και η αθώα Εσθήρ ξεσκεπάζουν την αλήθεια, την υποκρισία του καθωσπρεπισμού, την ψευδαίσθηση της ωριμότητας των ενηλίκων, την ψυχολογική και σωματική βία που ασκείται στα παιδιά, καθώς και τη σύγκρουση ανάμεσα στην αθωότητα και τη διαφθορά.
Ποια τύχη περιμένει όμως όλα τα παιδάκια που μεγάλωσαν απότομα;
Παίζουν:
Μιχάλης Ψωματάκης - Βικτόρ
Γιώργος Πατεράκης - Κάρολος
Ιωάννα Βλαχογιάννη - Αιμιλία
Ειρήνη Κυνηγοπούλου - Θηρεσία
Κλόντια Στενάι - Εσθήρ
Στέλιος Σχοινοπλοκάκης - Αντωνάκης
Πόπη Χοχλάκη - Λιλή
Κωνσταντίνα Μακοπούλου – Ίντα Νεκρεμάρ
Σπύρος Παπάς - Ναύαρχος
Χάρης Κοκολάκης - Γιατρός
Εύα Πατελάκη - Μαρία
Σκηνοθεσία: Θανάσης Τριανταφύλλου
Βοηθός Σκηνοθέτης: Αγγελική Τουτουντζή
Σκηνικά: Θοδωρής Παρασκάκης
Επιμέλεια φωτισμού και ήχου: Θανάσης Τριανταφύλλου
Κομμώσεις: Μαρία Μουντάκη
Μακιγιάζ: Αφροδίτη Ράπτη
Επιμέλεια κειμένου προγράμματος: Ελένη Γεωργακάκη
Φροντιστήριο από τα μέλη της θεατρικής ομάδας «πρόβας 4ώρου»
ΟΛΩΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΣ / ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ..ΕΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ
Μια επίκαιρη ανάγνωση της φιλοσοφίας του απέναντι στον φόβο, την επιθυμία και το άγχος της εποχής μας.
Ο Φεβρουάριος είναι ο γενέθλιος μήνας του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου της Ελληνιστικής εποχής, του Επίκουρου. Τον μήνα αυτό, κάθε χρόνο, τιμάται η μνήμη του και γίνεται εκτενής αναφορά στον φιλοσοφικό του στοχασμό στο καθιερωμένο διήμερο Συμπόσιο που πραγματοποιείται στον αρχαίο Δήμο Γαργηττού, τον σημερινό Δήμο Γέρακα στην Αττική (φέτος, το 16ο Συμπόσιο, στις 14 και 15 Φεβρουαρίου 2026).
Συχνά, όσοι γοητεύονται από την ομορφιά του λόγου και τη λεπτότητα του στοχασμού των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων δεν υποψιάζονται ότι αυτό που γνώρισαν είναι μόνο μία όψη της Ελληνικής Αρχαιότητας. Ένα μεγάλο μέρος της αρχαίας πνευματικής κληρονομιάς χάθηκε, ενώ ό,τι έφθασε ως εμάς πέρασε μέσα από φίλτρα επιλογής, ερμηνείας και αξιολόγησης μεταγενέστερων εποχών. Στη διαδικασία αυτή έπαιξαν ρόλο οι ιδεολογικές και θρησκευτικές μετατοπίσεις των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και η μεταγενέστερη κυριαρχία ρευμάτων ιδεαλιστικής φιλοσοφίας, που επηρέασαν αποφασιστικά ποια έργα διασώθηκαν και ποια παραμερίστηκαν. Παρ’ όλα αυτά, οι επικούρειες σχολές και κοινότητες γνώρισαν μεγάλη διάδοση και άντεξαν επί περισσότερους από έξι αιώνες.
Ο Πλάτωνας και ο Επίκουρος, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Χ. Θεοδωρίδης, μπορούν να ιδωθούν ως δύο πόλοι της συναισθηματικής και διανοητικής ζωής του ανθρώπου. Στο έργο τους πήραν σαφή μορφή δύο διαφορετικές τάσεις της φιλοσοφίας: η ιδεαλιστική και η υλιστική. Η αντίθεση αυτή δεν σημαίνει ότι η μία πλευρά είναι «σωστή» και η άλλη «λανθασμένη», αλλά ότι εκφράζουν δύο διαφορετικούς τρόπους κατανόησης του κόσμου και της ανθρώπινης ύπαρξης.
Στη μακρά διαδρομή της ιστορίας, οι άνθρωποι συχνά ένιωσαν πιο οικεία τη θρησκευτική και μυθική όψη της αρχαιότητας. Έτσι βρέθηκαν κοντύτερα στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη: ο πρώτος αξιοποίησε δημιουργικά τον μύθο και τη θρησκευτική γλώσσα για να αναπτύξει την ιδεαλιστική του φιλοσοφία, ενώ ο δεύτερος της έδωσε συστηματική, διδακτική μορφή. Η πρόσληψη του πλατωνισμού από τον χριστιανισμό κατά τους πρώτους μ.Χ. αιώνες, ιδίως μέσω του νεοπλατωνισμού, ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτή την πορεία.
Αντίθετα, ο Επίκουρος ανέπτυξε ένα συνεκτικό και βαθιά ανθρώπινο φιλοσοφικό σύστημα, που κέρδισε ευρεία απήχηση επειδή έδωσε σαφείς και πειστικές απαντήσεις σε διαχρονικά υπαρξιακά ερωτήματα. Για τον Επίκουρο, η φιλοσοφία δεν είναι θεωρητική άσκηση, αλλά πρακτική τέχνη ζωής. Σκοπός της είναι η ευδαιμονία του ανθρώπου. Η αληθινή φιλοσοφία δεν είναι τίποτε άλλο από «την τέχνη του ευ ζην».
Ο πυρήνας της επικούρειας σκέψης είναι απλός: ο άνθρωπος μπορεί να οικοδομήσει την ευτυχία του, αν απαλλαγεί από όσα τον ταράζουν. Πρώτες και βασικές πηγές ταραχής είναι οι φόβοι: ο φόβος των θεών και των ουράνιων φαινομένων, ο φόβος του θανάτου, οι προλήψεις, οι δεισιδαιμονίες και, γενικότερα, η άγνοια. Άλλη πηγή δυστυχίας είναι οι άμετρες επιθυμίες και φιλοδοξίες που ξεπερνούν το φυσικό μέτρο. Ο Επίκουρος δίδαξε ότι πραγματικός πλούτος δεν είναι να χρησιμοποιεί κανείς πολλά, αλλά να χρειάζεται λίγα.
Η περίφημη «ηδονή» του Επίκουρου δεν έχει καμία σχέση με την υπερβολή και την αχαλίνωτη απόλαυση. Είναι η κατάσταση της απουσίας σωματικού πόνου και ψυχικής ταραχής. Όταν απομακρυνθούν οι φόβοι και οι μάταιες επιθυμίες, η ψυχή γαληνεύει και ο άνθρωπος φθάνει στην αταραξία. Σε αυτή την κατάσταση, η καλή διάθεση και η δημιουργικότητα αναβλύζουν φυσικά, επιτρέποντας στον άνθρωπο να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του και να ζήσει αρμονικά με τους άλλους.
Κατά τον Επίκουρο, ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος από μεταφυσικά δεσμά. Η ευτυχία δεν του χαρίζεται «απ’ έξω», αλλά βρίσκεται μέσα του, αρκεί να απομακρύνει όσα τον εμποδίζουν να ζήσει απλά, λογικά και χωρίς φόβο. Το βασικό εμπόδιο στην ευδαιμονία είναι, τελικά, εκείνο που σήμερα θα ονομάζαμε διάχυτο ανθρώπινο άγχος: μια κατάσταση που τρέφεται από ανασφάλεια, υπερβολικές απαιτήσεις και διαρκή σύγκριση.
Το σύντομο αυτό σημείωμα, με αφορμή τα γενέθλια του Επίκουρου, δεν αποσκοπεί μόνο στον φόρο τιμής προς τον φιλόσοφο. Θέλει να υπενθυμίσει ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να σκεφτόμαστε τη ζωή και την ευτυχία. Και ότι, αν στοιχεία της επικούρειας σκέψης είχαν διαμορφώσει βαθύτερα τη δυτική παράδοση, ίσως η στάση μας απέναντι στον φόβο, την επιθυμία και το άγχος να ήταν σήμερα λιγότερο βαριά και περισσότερο ανθρώπινη.
* Δρ. Μηχανικός
τ. Δ/ντής ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.

















.jpg)










.jpg)



