Κάποιοι τους έλεγαν «οι γίγαντες της Κισάμου»... και όχι άδικα.
Ψηλοί, γεροδεμένοι, λεβέντες παλιάς κοπής. Άνθρωποι που γέμιζαν τον χώρο όχι μόνο με το παράστημά τους, αλλά και με το γέλιο, το πείραγμα και την καλή τους καρδιά. Γλεντζέδες, καλαμπουρτζήδες, φίλοι.
Ο Χατζηδοχαραλάμπης και ο Βογιατζόγιαννης, ο γνωστός «Παπαληγούρας», απαθανατισμένοι στο τσαρσί του Καστελλιού, από τον φακό του Ανυφαντή, το φθινόπωρο του 1974. Μια εικόνα που δεν αποτυπώνει απλώς δύο ανθρώπους, αλλά μια ολόκληρη εποχή. Τότε που οι φιλίες κρατούσαν μια ζωή, οι κουβέντες δίνονταν πρόσωπο με πρόσωπο και το τσαρσί ήταν η καρδιά της πόλης.
Μια φωτογραφία, χίλιες αναμνήσεις. Για όσους τους γνώρισαν, αλλά και για όσους θέλουν να θυμούνται τη λεβεντιά και την αυθεντικότητα της παλιάς Κισάμου.
Ψηλοί, γεροδεμένοι, λεβέντες παλιάς κοπής. Άνθρωποι που γέμιζαν τον χώρο όχι μόνο με το παράστημά τους, αλλά και με το γέλιο, το πείραγμα και την καλή τους καρδιά. Γλεντζέδες, καλαμπουρτζήδες, φίλοι.
Ο Χατζηδοχαραλάμπης και ο Βογιατζόγιαννης, ο γνωστός «Παπαληγούρας», απαθανατισμένοι στο τσαρσί του Καστελλιού, από τον φακό του Ανυφαντή, το φθινόπωρο του 1974. Μια εικόνα που δεν αποτυπώνει απλώς δύο ανθρώπους, αλλά μια ολόκληρη εποχή. Τότε που οι φιλίες κρατούσαν μια ζωή, οι κουβέντες δίνονταν πρόσωπο με πρόσωπο και το τσαρσί ήταν η καρδιά της πόλης.
Μια φωτογραφία, χίλιες αναμνήσεις. Για όσους τους γνώρισαν, αλλά και για όσους θέλουν να θυμούνται τη λεβεντιά και την αυθεντικότητα της παλιάς Κισάμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου