ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ/ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΝΙΤΣΑ ΤΟΥΛΟΥΠΑΚΗ

Γλυκιά και αγαπημένη Nίτσα πολύ με λύπησε το ταξίδι σου στη γειτονιά των αγγέλων. Ήξερα ότι είχες προβλήματα υγείας -λόγο ηλικίας έχουμε όλοι μας, πάντα όμως ήλπιζα ότι κάποια μέρα θα γύριζες πίσω στο σπίτι σου, που το στόλιζες με μεράκι και αρχοντιά.
Θα σου πω επίσης ότι από τότε που εγκατασταθηκατε στο Καστέλλι, ήθελα κάτι παραπάνω από έναν τυπικό και ευγενικό χαιρετισμό. Το έφερε η μοίρα να γνωριστούμε καλύτερα όταν ενταχθήκαμε κάτω από τη μεγάλη ομπρέλα του Ερυθρού Σταυρού. Αυτή η ομάδα που δημιουργήθηκε πριν αρκετά χρόνια – επιθυμία και υλοποίηση του Μακαριστού ΠΑΠΠΟΥ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ - λιγοστεύει τώρα επικίνδυνα... μεγαλώσαμε. Όμως ο Ε.Σ. δεν τελείωσε... Υπάρχει και βασιλεύει στα χέρια του σεβαστού μας Μητροπολίτη κ.κ -Αμφιλόχιου.
Νίτσα μου πάντα σε θυμάμαι γελαστή γλυκομίλητη και προσηλωμένη στην λατρεμένη σου οικογένεια. Ήσουν υπόδειγμα καλής συζύγου και καλής μητέρας. Μαζί με συν αξέχαστη και αγαπημένη μας Μαρίκα, τη συνυφάδα σου, ήσασταν ένα δίδυμο πρότυπο στην κοινωνία μας για την προσωπικότητα και πρόσφορά σας.
«Δεν μπαίνεις στον παράδεισο
Όσα κεριά κι αν ανάψεις
αν με τον πόνο τ' αλλουνού
μαζί και συ δεν κλάψεις,
είπε ο μαντιναδολόγος Κωστής Φραγκούλης. Και το βιώσατε και εσύ και η Μαρίκα και όλες μας , στα πλαίσια του μπορετού. Με την ένταξή μας, με την ομολογουμένως δυσκολη εκπαίδευση, θεωρητικά φυσικά, μάθαμε πράγματα χρήσιμα και απαραίτητα. Με τον όρκο και τις θεμελιώδεις αρχές του Ε.Σ. νιώσαμε την ηθικά ικανοποίηση της προσφοράς, την ευαγγελική αγάπη προς τον πλησίον όποιος κι αν είναι, όπου κι αν πιστεύει ή ανήκει. Αυτά τα συναισθήματα δίνουν νόημα ομορφιά στη ζωή μας. Εθελοντισμός χωρίς αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει. Η αγάπη είναι η αρχή και το τέλος των διαπροσωπικών μας σχέσεων και αποκτά ουσία και νόημα όταν τη μοιραζόμαστε.
Μαγδαληνή ήσουν αρχόντισσα με ήθος και ευαισθησίας καλοσύνη Το πέρασμά σου από τη ζωή αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην καρδιά μας και στην καρδιά των εκλεκτών παιδιών σου που και αυτό σου το χρεώνουν όλοι που σε γνώρισαν. Καλό σου ταξίδι. θα σε υποδεχτεί ο λατρεμένος σου σύζυγος Χαράλαμπος, ο πατέρας σου που δε γνώρισες και σίγουρα πολλοί αγαπημένοι.
Εμείς μέχρι να ξαναβρεθούμε θα σε θυμόμαστε με αγάπη και νοσταλγία. Είμαι σίγουρη ότι αυτά που σου έγραφα και άλλα τόσα θα σου λέει όλη η παρέα "Αδελφές Νοσηλευτές του περιφερειακού Τμήματος Ε.Ε.Σ. Κισάμου.
Καλό Παράδεισο
Βιργινία Μανουσογιαννάκη Κατάκη

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ/ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΤΣΙΚΑΝΔΑΡΑΚΗ

 
  Στο φίλο μου το Στέλιο που μόλις χθες βράδυ έμαθα πως ταξίδεψε για τον γειτονία των αγγέλων και λυπήθηκα πολύ, πάρα πολύ.
  Στο φίλο μου το Στέλιο που τον γνώριζα από τότε που όλοι μας, Κισσαμίτες, Σελινιώτες και όχι μόνο, αγωνιζόμαστε να γυρίσει ο Σεβασμιότατος μας Μακαριστός Ειρηναίος στον τόπο που αγάπησε και αγαπήθηκε.
  Στο φίλο μου το Στέλιο που είχε το ξυλουργείο του στο Οικοτροφείο Αρρένων της Ιεράς Μητρόπολης μας και εκεί τρεις δάσκαλοι του 2ου Δημοτικού σχολείου, κάναμε μάθημα στον ίδιο χώρο. Η παρέα μας τα  διαλείμματα ήταν ευχάριστη, αξέχαστη, δημιουργική. Μαζί μας και ο πάτερ Γαβριήλ - υπεύθυνος των αγοριών – και όλοι μαζί σαν οικογένεια βοηθούσε το ένας τον άλλον μας καρδιακά και ψυχικά
  Στο φίλο μου το Στέλιο τον δουλευταρά, τον άξιο και ικανό που ήταν και καλός Χριστιανός, βοηθούσε παντού και πάντα, στον Παρθενώνα τις μοναχές, στην Ευαγγελίστρια, στον Άγιο Σπυρίδωνα παντού,
 Ήταν επίσης καλός οικογενειάρχης, πατέρας, σύζυγος, αδερφός, φίλος με όλους. Δε θυμάμαι να κακολόγησε ποτέ κανέναν. Μόνο να βοηθήσει σε ότι ήθελε χρειαστεί κανείς. Ήταν καλλιτέχνης ξυλογλύπτης.  Ό,τι έβλεπαν τα μάτια του, έκαναν τα χέρια του, μας βοηθούσε στη χειροτεχνία των μαθητών μας.
Μεγαλώνοντας αραιώσαμε. Οι ανάγκες της ζωής μας απομάκρυναν. Πέρασε κι εκείνος όπως όλοι μας δυσκολίες. Πάλεψε θανάτους, κυρίως τον γαμπρό του νεο αγόρι με τρία μικρά παιδιά. Τον τραυματισμό της εγγονής του που ταλαιπωρήθηκε αρκετά από τροχαίο. Όλα τ' αντιμετώπιζε όμως αγόγγιστα, καρτερικά.
Μια μέρα μας φιλοξένησε σπίτι του με την κ. Χροσούλα να δούμε τα καλλιτεχνήματα του. Η σημαία της ΑΕΚ πάντα κυμάτιζε στην οροφή περήφανα
Ο Στέλιος έκαμε τον κύκλο της ζωής του και έφυγε με το κεφάλι ψηλά, με καθαρή συνείδηση που την άφησε κληρονομιά στα παιδιά του.
- Γιασεμούλα μου καλή παρηγορία αγάπη μου. Να έχεις υγεία να τον θυμάσαι και δύναμη ψυχή να χαίρεσαι παιδιά και εγγόνια.
 Καλό του ταξίδι στο ΦΩΣ,
Στέλιο...
"Δυο μέτρα γης του καθενός βγαίνουνε εις την ζήση, η διαφορά 'ναι στ' όνομα που κάθ' εις θ' αφήσει."
Πάντα θα σε θυμάμαι με νοσταλγία, τρυφερότητα και αγάπη γιατί διέθετες μεγαλείο ψυχής εντιμότητας, ανθρωπιάς και ευαισθησίας  Αγιασμένο το χώμα που σε δέχτηκε
 Βιργινία Μανουσογιάννη - Κατάκη