SADENTREPESE-ΣΑΔΕΝΤΡΕΠΕΣΑΙ !!!

 Στη μνήμη του Μανώλη Ροδουσάκη Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που δυσκολεύεσαι ακόμη και να τους γράψεις, ίσως γιατι, ο άνθρωπος που αποχαιρετάς ε...

Γύρισα στην πόλη ύστερα από είκοσι χρόνια. Όταν έφυγα, πίστευα πως κάποτε όλα θα φτιάξουν. Ότι οι δρόμοι θα γίνουν δρόμοι, τα πεζοδρόμια πεζ...

Κάποτε το σχολείο ήταν τόπος μάθησης, κόπου, ορίου. Σήμερα, σε όλο και περισσότερες περιπτώσεις, γίνεται τόπος φθοράς, έντασης και φόβου. Όχ...

Η πόλη φορούσε τα Χριστούγεννα όπως φορά κανείς παλιό παλτό: όχι για χαρά, αλλά για να μη φαίνεται γυμνός. Τα λαμπιόνια άναβαν νωρίς, πριν σ...

Δεν υπάρχει πινακίδα για την παραλία. Αν ανοίξεις χάρτες, δεν τη βρίσκεις πουθενά. Κι όμως, αν κάτσεις σε συγκεκριμένο κρητικό καφενείο αρκε...

Χειμώνας του 1898. Στη Σκούλιαρη (Αγία Κυριακή) το χιόνι είχε σκεπάσει σκεπές και δρόμους. Ο αέρας σφύριζε μες στα στενά, οι καπνοί απ’ τα τ...

Το θυμούμαι σαν τώρα. Το Kasapli (Καστέλι), μύριζε θάλασσα, μπαρούτι και θυμίαμα εκείνα τα χρόνια. Το κάστρο στεκόταν κουρασμένο, μα περήφαν...

Γράφει ο Ανδρέας Μαρολαχάκης Το Καστέλι ζούσε μ’ ένα πόδι στο σήμερα κι ένα στο χθες. Στο κάστρο οι Τουρκοκρητικοί κρατούσαν ακόμα τα κλειδι...

Γράφει ο  Ανδρέας Μαρολαχάκης  Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνα τα χρόνια στην Κίσσαμο, όταν ήμουν παιδί. Η ζωή μας ήταν σκληρή, αλλά γεμάτη ήθη κα...

 Θεατρικός μονόλογος Γράφει ο Ανδρέας Μαρολαχάκης (Σκηνή λιτή. Ένα τραπέζι με παλιό πορτατίφ, ένα καφάσι αντί για κομοδίνο, ένας υπολογιστής...

Ο κυρ-Μπάμπης ο Σαρανταδέκας γνωστός στη γειτονιά ως «ο Μπαμπης ο Θεόρατος», αποφάσισε ένα ωραίο πρωί του Ιουνίου, εκεί κατά τις δέκα και μι...