Η επίσκεψη στην Κίσαμο είναι μοναδική εμπειρία. Η γνωριμία με την επαρχία δεν έχει να κάνει μονάχα με το ζεστό και φωτεινό ήλιο, την κρυστάλλινη θάλασσα, τα φαράγγια, την παρθένα γη, την μεγάλη χρονική διάρκεια διακοπών σας στην περιοχή. Η γνωριμία με την επαρχία Κισάμου είναι ταυτόχρονα κι ένα ταξίδι στην μακραίωνη ιστορία της, τον πολιτισμό, την παράδοση, τα ήθη και έθιμα, την φιλόξενη ψυχή των ανθρώπων της....Όσοι δεν μπορείτε να το ζήσετε... απλά κάντε μια βόλτα στο ιστολόγιο αυτό και αφήστε την φαντασία σας να σας πάει εκεί που πρέπει...μην φοβάστε έχετε οδηγό.... τις ανεπανάληπτες φωτογραφίες του καταπληκτικού Ανυφαντή.

.

.
.

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ

Ιούλιος 2000 και Αύγουστος 2010, η αρχαιολογική σκαπάνη στην πόλη της Κισάμου έπεσε σε μια απίστευτη όσο και παράξενη αποκάλυψη. Και στις δυο ανασκαφές που δεν βρισκόταν στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι. Η πρώτη γνώμη ήταν ότι επρόκειτο για οστεοφυλάκιο και κάπου εκεί κοντά βρισκόταν ναός και νεκροταφείο. Η δεύτερη γνώμη ανατριχιαστική, επιδημία!
Τα βιβλία της ιστορίας, αλλά και των πολλών περιηγητών, Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ 1656- 1708 και Βιτόριο Σιμονέλλι 1860-1929, γράφουν για τις επιδημίες που έπεφταν στις πόλεις τις Κρήτης κατά την Βενετοκρατία. Ήταν άραγε ανάμεσα δε σε αυτές και η Κίσαμος;
Στα αρχεία της Βενετίας είναι καταγεγραμμένες 22 επιδημίες πανώλης που κτύπησαν την Κρήτη, με χιλιάδες θύματα. Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη επιδημία εκδηλώθηκε το 1592 και κράτησε ως το 1595 που άφησε 8.600 νεκρούς στον Χάνδακα σε σύνολο πληθυσμού 17.000, 60 χωριά ερήμωσαν και 5.500 άτομα πέθαναν σε αυτά δίχως να λογαριάζουν τα παιδιά κάτω των 8 χρόνων.
Μάλιστα σε χρονικό σημείωμα που υπάρχει στην μονή Απεζανών, περιγράφεται  η βιβλική καταστροφή.
"Εις τους αφηβ' χρόνος κατηραμένος, εγένετο μεγάλο θανατικόν, από πανόκλα και από καρμπά, πράγμα όπου δεν εφάνη ποτέ στην Κρήτην. Απέθανε πλήθος πολύ. Η συμφορά αύτη γέγονε εις το κάστρον και εις τα καμπήσια χωριά. Τα Χανιά και το Ρέθεμνος έμειναν άγευστα του κακού τούτου. Εποθένασι την ημέραν διακόσιοι και περισσότεροι. Ερρίχνασι τους νεκρούς άψαλτους και ατίμως ώσπερ τους κύνας. Εποθένασι τότε και ν' (50) ιερείς."
Μετά την λήξη αυτής της φοβερής επιδημίας οι κάτοικοι του Χάνδακα έκτισαν με εισφορές την εκκλησία του Αγίου Ρόκκου που κατά την δυτική παράδοση, ήταν ο άγιος προστάτης της πανώλης, όπως ήταν για την ανατολική εκκλησία ο Άγιος Χαράλαμπος.
Άλλες επιδημίες είχαμε στην Κρήτη το 1611, το 1630 και το 1646, η τελευταία ήταν το 1655-1661.
Στην Κίσαμο υπάρχουν δυο μαρτυρίες για επιδημίες, μια από τον Γάλλο βοτανολόγο Τουρνεφόρ  1707-1708 που του είπαν να μην πάει ανατολικά από τα Χανιά μιας και είχε ξεσπάσει επιδημία (δίχως να του εξηγούν τι) και από τον Άγγλο δικηγόρο Ρόμπερτ Πάσλεϋ που στο βιβλίο του αναφέρει ότι φιλοξενήθηκε από τον υπάλληλο του λοιμοκαθαρτηρίου, που το σπίτι του βρισκόταν στον κάτω Δραπανιά, τον Απρίλιο του 1834. 
Και εύλογα καταλαβαίνουμε ότι όπου υπάρχει λοιμοκαθαρτήριο υπήρχε λοιμός!

Δεν υπάρχουν σχόλια: